سلام ممنون عزيزم
دوست دارم از مطالبتئن،بايد بگم خيلي دوست دارم برم پيش مشاور و بالاخره پس اندازي برا روز مبادا دارم که برا همين روزا استفاده بشه ولي از اونجايي که مدام چک ميکنه من کجا ميرم ميترسم بدون اينکه اون بفهمه برم مشاوره و به=عد بفهمه و بد جوري عصباني بشه،در ضمن خيلي سعي ميکنم دانشم رو تو زمينه زناشويي بالا ببرم ولي وقتي ميخوام به اين برسم که راجع به موضوع هاي مهم که ميدونم اون هم خيلي حساسه صحبت کنم ميترسم،ترسم هم بيشتر از اون موقعي شروع شده که اولين بار چند روز بعد از ازدواجمون دست روم بلند کرد و با عرض معذرت کتک بعدي خوردم،اميدوارم درکم کنيد که چي ميگم و چون عملش با فحشهاي رکيک هم ادامه داره ديگه بدتر ميشه و من چاره اي جز سکوت ندارم،با اينکه شايد خيلي دوستم داشته باشه ولي چون اين کارا رو کرده بيشتر موقع ها ارزشي برا دوستداشتنش قائل نيستم و مطمئن هم نيستم.

دوستان تالاري سلام
مثل اينکه مسئله من خيلي خسته کننده و عصاب خورد کنه که کسي ديگه کمکم نميکنه ، اميدوارم دوستان بيشتر کمکم کنند ، بعد از آخرين نوشته هام که مدتي ميگذره ، بارها و بارها با همسرم بحث داشتيم ، متاسفانه اين همسرمه که سر چيز کوچيک قهر ميکنه و ادامه ميده و به قول خودش اگه من هم مثل اون بودم سال به سال نميتونستيم با هم صحبت کنيم ، ولي چه جوري با اين يکي موضوع هم کنار بيام ، من بخاطر زندگيمون کوتاه ميام مجبورم کوتاه بيام ، نميدونم کار درستي ميکنم يا نه ، خيلي دلم ميخواد شما دوستان هم نظر ميداديد ، بارها و بارها بهش گفتم تو بلد نيستي معذرت خواهي کني ، تو زيادي حساسي و متاسفانه بيشتر از اينکه انتظاراتم رو برآورده کني ازم انتظار داري خودش هم قبول داره ولي وقتي پاي عمل ميرسه نميتونه خودش رو کنترل کنه ، بارها و بارها از شکل و قيافه ام از حرکاتم ايراد گرفته( بايد بگم از نظر ظاهري مشکلي ندارم و قيافه ام هم خوبه) که چرا اينجوري ميگي ، چرا اينجوري کردي ، چرا ابروهات اينجوريه ، چرا خسته اي و ... ميدونيد دلش ميخواد من هم وظايف زن بودنم رو خوب انجام بدم و هم تو بيرون از خونه هم تمام تلاشم رو بکنم ولي اخه من چقدر بايد توان داشته باشم که همه چيز درست و کامل و بي عيب باشه ، به نظرتون اين خودخواهي نيست؟؟؟؟دوستان تالاري سلام
مثل اينکه مسئله من خيلي خسته کننده و عصاب خورد کنه که کسي ديگه کمکم نميکنه ، اميدوارم دوستان بيشتر کمکم کنند ، بعد از آخرين نوشته هام که مدتي ميگذره ، بارها و بارها با همسرم بحث داشتيم ، متاسفانه اين همسرمه که سر چيز کوچيک قهر ميکنه و ادامه ميده و به قول خودش اگه من هم مثل اون بودم سال به سال نميتونستيم با هم صحبت کنيم ، ولي چه جوري با اين يکي موضوع هم کنار بيام ، من بخاطر زندگيمون کوتاه ميام مجبورم کوتاه بيام ، نميدونم کار درستي ميکنم يا نه ، خيلي دلم ميخواد شما دوستان هم نظر ميداديد ، بارها و بارها بهش گفتم تو بلد نيستي معذرت خواهي کني ، تو زيادي حساسي و متاسفانه بيشتر از اينکه انتظاراتم رو برآورده کني ازم انتظار داري خودش هم قبول داره ولي وقتي پاي عمل ميرسه نميتونه خودش رو کنترل کنه ، بارها و بارها از شکل و قيافه ام از حرکاتم ايراد گرفته( بايد بگم از نظر ظاهري مشکلي ندارم و قيافه ام هم خوبه) که چرا اينجوري ميگي ، چرا اينجوري کردي ، چرا ابروهات اينجوريه ، چرا خسته اي و ... ميدونيد دلش ميخواد من هم وظايف زن بودنم رو خوب انجام بدم و هم تو بيرون از خونه هم تمام تلاشم رو بکنم ولي اخه من چقدر بايد توان داشته باشم که همه چيز درست و کامل و بي عيب باشه ، به نظرتون اين خودخواهي نيست؟