دخالت اطرافیان و لجبازی و در راهروی طلاق.راهنماییم کنید؟

باسلام و تشکر از سایت عالیتون. من و همسرم هردو28 ساله و فوق لیسانس و کارمندیم. و هم دانشگاهی بودیم. 3سال میشه ازدواج کردیم. و حدود 1سال هست که همسرم درخواست طلاق داده است. و اونم بخاطر دخالت خانواده خودش که منجر به دعواشد و در نهایت لجبازی و درخواست طلاق. یکبار که درخواست طلاقش باطل شد. گویا به قول خودش هزینه کارشناسی نداده بود و دوباره پرونده جدیدی شروع کرد. خانواده من ساکن شهردیگه ای هستند و بخاطر کارم که انتقالی گرفتم در شهر شوهرم ساکن هستم و در این یک سال هم ماباهم عادی زندگی کردیم. و روابط زناشویی و باهم غذا میخوریم و غیره عادی زندگی کردیم و فقط مواقعی که برگه احضاریه آمده دعوامون شده است. میدونید من شخصیت وابسته ای دارم یعنی همش دوست دارم محبت کنم ولی وقتی محبتی از طرفم نبینم ناراحت میشم. ولی شوهرم آدم بی خیالی هست. که علت به اینجا رسیدن زندگیمون بیخیالی زیاد ایشون و حساسیتهای من هست البته حساسیت از دید شوهرم. شوهرم حتی نمی توانست به من محبت کند چون برادرش نمیگذاشت. و درجمع انواع تحقیر و بی احترامی به همسر م میکرد ولی من ناراحت میشدم و اینکه همسرم جواب برادرش را نمیداد علت دعوامون میشد. چون من که نمیتوانستم جواب بدهم. ضمنا ما با برادرشینا در یک خانه 2واحدی می نشینیم.و وقتی به برادرش گفتم در زندگی ما دخالت نکن. بدترین فحش ناموسی را داد ولی باز شوهرم عین خیالش نشد. من قراره از شهریور به شهرخودمان برگردم. چون خیلی خرد شدم این مدت.هروقت خاستم با شوهرم دیگه حرف نزنم این مدت نتونستم تحمل کنم.حالا میگه بهت میخام بهت بچه یادگاری بدم. میگه من بابات جنگ دارم وبا تو کاری ندارم بنظر شما من باید چیکارکنم؟ میدونم گه خونمون رو عوض کنیم مشکلاتمون حل میشه. ولی نمیشه. بنظرتون الان خوبه به یه نفر دیگه فکرکنم. خاستگار دارم.نمیخام بعدا عذاب وجدان داشته باشم. که تمام تلاشم رو برای حفظ زندگی نکردم. ولی شوهرم جز خانوادش حرف کسی رو قبول نداره. آدم خوبی هست ولی کلا بیخیاله. من هم اهل خیانت نیستم. چون میدونم شوهر دوم مثل شوهر اول نمیشه چیکارکنم؟

نقل قول:

---

نوشته اصلی توسط نرگس65

باسلام و تشکر از سایت عالیتون. من و همسرم هردو28 ساله و فوق لیسانس و کارمندیم. و هم دانشگاهی بودیم. 3سال میشه ازدواج کردیم. و حدود 1سال هست که همسرم درخواست طلاق داده است. و اونم بخاطر دخالت خانواده خودش که منجر به دعواشد و در نهایت لجبازی و درخواست طلاق. یکبار که درخواست طلاقش باطل شد. گویا به قول خودش هزینه کارشناسی نداده بود و دوباره پرونده جدیدی شروع کرد. خانواده من ساکن شهردیگه ای هستند و بخاطر کارم که انتقالی گرفتم در شهر شوهرم ساکن هستم و در این یک سال هم ماباهم عادی زندگی کردیم. و روابط زناشویی و باهم غذا میخوریم و غیره عادی زندگی کردیم و فقط مواقعی که برگه احضاریه آمده دعوامون شده است. میدونید من شخصیت وابسته ای دارم یعنی همش دوست دارم محبت کنم ولی وقتی محبتی از طرفم نبینم ناراحت میشم. ولی شوهرم آدم بی خیالی هست. که علت به اینجا رسیدن زندگیمون بیخیالی زیاد ایشون و حساسیتهای من هست البته حساسیت از دید شوهرم. شوهرم حتی نمی توانست به من محبت کند چون برادرش نمیگذاشت. و درجمع انواع تحقیر و بی احترامی به همسر م میکرد ولی من ناراحت میشدم و اینکه همسرم جواب برادرش را نمیداد علت دعوامون میشد. چون من که نمیتوانستم جواب بدهم. ضمنا ما با برادرشینا در یک خانه 2واحدی می نشینیم.و وقتی به برادرش گفتم در زندگی ما دخالت نکن. بدترین فحش ناموسی را داد ولی باز شوهرم عین خیالش نشد. من قراره از شهریور به شهرخودمان برگردم. چون خیلی خرد شدم این مدت.هروقت خاستم با شوهرم دیگه حرف نزنم این مدت نتونستم تحمل کنم.حالا میگه بهت میخام بهت بچه یادگاری بدم. میگه من بابات جنگ دارم وبا تو کاری ندارم بنظر شما من باید چیکارکنم؟ میدونم گه خونمون رو عوض کنیم مشکلاتمون حل میشه. ولی نمیشه. بنظرتون الان خوبه به یه نفر دیگه فکرکنم. خاستگار دارم.نمیخام بعدا عذاب وجدان داشته باشم. که تمام تلاشم رو برای حفظ زندگی نکردم. ولی شوهرم جز خانوادش حرف کسی رو قبول نداره. آدم خوبی هست ولی کلا بیخیاله. من هم اهل خیانت نیستم. چون میدونم شوهر دوم مثل شوهر اول نمیشه چیکارکنم؟

---

شما بعد از دادن درخواست طلاق بازم باهم زندگی عادی داشتین؟ باهم غذا خوردن و یه خونه زندگی کردنو میشه تحمل کرد ولی وقتی قراره از هم جدا بشین یعنی اینقد از هم بدتون میاد بازم سکس داشتین؟ درعین حال طلاق هم میخواین از هم؟
دوستان ببخشید من 42 سالمه ولی گاهی اوقات واقعا احساس می کنم انگار هیچ تجربه ای توی زندگیم ندارم چون هرروز یه چیز جدید یاد میگیرم یه چیز جدید و عجیب میبینم.
یکی از دوستان خودمم از شوهرش جدا شده یعنی روی ورق و توی شناسنامه طلاق گرفتن ولی شوهره باکمال پررویی ازخونه نمیره عین یه شوهر توی خونه هست فقط سکس ندارن اون مرد نیازشو هرجا میلشه برطرف میکنه دوست بدبخت من هیچ باید آسه بره آسه بیاد کسی حرف براش درنیاره.
نمیدونم ربط این دوتا چی بود ولی هردوش برام عجیبه همین

میدونی شوهرم 3سال تو دانشگاه منو زیر نظر داشته بقول خودش. و 1سال هم منو راضی کرد.حتی خانوادش هم مخالف بودن از شهردیگه زن بگیره. ولی فامیلاشون بالاخره پدرشو راضی کردند. الانم از ترس خانوادش.کوتاه نمیاد. یعنی منو به خانوادش فروخت. . شوهرم هم میگه من عاشق همه چیتم . تو خونه یعنی خوب. ولی میریم دادگاه انگار غریبه میشیم. 2ماه دیگه بیشتر تو این خونه نیستم. بخاطر شرایط کاریم مجبورم بهتر از آبروریزی و رفت وآمد بین 2شهر هست.بنظرشما کسی که به خانوادش درحق من ظلم کرد.ارزش زندگی داره؟ یا همه چی رو تموم کنم؟

نقل قول:

---

نوشته اصلی توسط نرگس65

میدونی شوهرم 3سال تو دانشگاه منو زیر نظر داشته بقول خودش. و 1سال هم منو راضی کرد.حتی خانوادش هم مخالف بودن از شهردیگه زن بگیره. ولی فامیلاشون بالاخره پدرشو راضی کردند. الانم از ترس خانوادش.کوتاه نمیاد. یعنی منو به خانوادش فروخت. . شوهرم هم میگه من عاشق همه چیتم . تو خونه یعنی خوب. ولی میریم دادگاه انگار غریبه میشیم. 2ماه دیگه بیشتر تو این خونه نیستم. بخاطر شرایط کاریم مجبورم بهتر از آبروریزی و رفت وآمد بین 2شهر هست.بنظرشما کسی که به خانوادش درحق من ظلم کرد.ارزش زندگی داره؟ یا همه چی رو تموم کنم؟

---

من اصلا نمیتونم جای شما تصمیم بگیرم این زندگی سخته در مورد آبروریزی هم کاملا بهت حق میدم آدم بخاطر آبروش چه کارا که نمیکنه چون خودمم بخاطر آبرو هرکاری که فکر کنی کردم. ولی شما بیشتر راه جدایی رو رفتین عاقل و بالغ هم هستین. مطمئنا مشاوره های خوبی هم شدین یا دارین اینجا هم میتونی همین کمک هارو بگیری. من که خیلی چیزا یاد گرفتم مسلما شماهم میتونی علاوه بر مشاور های خود دادگاه اینجا هم مشاوره بگیری . چه از نظر مشاوره ی خصوصی که باید عضو بشی چه راهنمایی و همدردی هایی که دوستان میکنن.
خیلی از مردا بعد از چندین سال هنوز یاد نمیگیرن که خانواده اصلی هرکسی زن و بچه خودشه این فقط مشکل شما نیست بیشتر مردا همینن متاسفانه البته شاید خیلی از خانما هم همینطوری باشن که شوهرشون و بچه ها رو اولویت قرار ندن و مامان بابا براشون اولویت باشه اونارو خونواده بدونن ولی اینطوری که من تجربه کردم در آقایون بیشتره و به این باور نمیرسن که زن و بچه اولین خانواده یه مرد هست. من جای شما نیستم جرات و شجاعت تمام کردن رو بخاطر بچه ندارم شما فقط میتونی جای خودت تصمیم بگیری هنوز بچه ای نیست. پس بهتره هرچه زودتر بهترین نتیجه رو با کمک مشاورین بگیری. اگه واقعا شوهرت با کمک مشاورین هم نتونست اولویت رو روی شما بزاره و باور کنه که شما در درجه اول خانوادش هستین . پس راه دیگه ای نیست.