نمایش نسخه قابل چاپ
سلام خسته نباشید من دختر 23 ساله هستم مدت 1سال پیش از یکی از همکارام خیلی خوشم اومد و تا الان کلی منتظر موندم تا بلاخره بهم گفت که خوشش میاد از من و دوس داره با هم باشیم.اما من اصلا دوس ندارم دو ست پسرم باشه یا اگرم دوس باشیم یه مدت کوتاه و بعد دوس دارم هرچی زودتر اگر قصد ازدواج داره بگه.لطفا راهنماییم کنید که این رابطه رو چطوری پیش ببرم که ازم بخاد باهم ازدواج کنیم و منجر به ازدواج بشه؟
دختر خوب روی این پسر یک ضربدر قرمز بکش.کاملن مشخصه قصدش چیه.هیچ وقت
نمی تونی مجبورش کنی باهات ازدواج کنی،اگر می خواست از همین ابتدا مطرح می کرد.
شانس داری که طرفت قصدشو از همین اول گفته.
http://www.hamdardi.net/thread17296-14.html
http://www.hamdardi.net/thread-32558.html
تنها راه اینکه یک رابطه بی خطر داشته باشی که منجر به ازدواج بشه اینه :
از ایشان می خواهید همراه خانواده اش رسما به خواستگاری بیاید. بعد در آن جلسه شما خانواده ایشان و محیطی که در آن رشد کرده ارزیابی می کنید ، خانواده ها شرایطی را که برایشان مهم است به هم می گویند و... . اگر بعد از یکی دو جلسه خواستگاری خانواده ها مناسب هم بودند و شرایط یکدیگر را پذیرفتند ، شما یک دوره آشنایی با مدت معین و برنامه ریزی ، با ایشان خواهید داشت. بعد از این مدت اگر یکدیگر را پسند کردید ازدواج می کنید.
با سلام
خیلی محترمانه بگو منظورتون از با هم بودن چی هست اگر گفت دوست باشیم خیلی جدی بگو شرمنده بنده اهلش نیستم . اگر گفت برای آشنایی بیشتر ، بگو اشنایی به چه منظور ، اگر گفت ازدواج بگو من این روش را برای ازدواج موافق نیستم چون تبعات دارد و دو نفر بیشتر از اینکه همدیگر را بشناسند به هم وابسته می شوند و شناخت درستی هم از همدیگر پیدا نمی کنند . ممکن است بپرسد پس چطور راهی را قبول دارید بگو از طریق خانواده ها رسماً اقدام شود یعنی وقتی شما اقدام به خواستگاری می کنید تازه شروع شناخت هست و بررسی های دقیقتر و عمیقتر که از خانواده ها هم کمک گرفته میشه پیش میاد و بهتر میشه تصمیم گرفت و به نتیجه رسید بنا بر این اگر قصد شما واقعاً ازدواج هست و صادقانه اینرا مطرح می فرمایید که راهش اینی هست که بنده قبول دارم اگر هم هدفتون دوستی هست که بنده اهلش نیستم و برام مهمه که تا قبل از ازدواج وارد رابطه دوستانه و حتی به اسم ازدواج رابطه بدور از اطلاع خانواده نشوم . شما هم اگر قصدتون دوستی بوده مطمئنم بعد از این حرفها دیگر سراغی از من نخواهید گرفت اما اگر واقعاً قصدتون ازدواج بوده باشه حتماً به این نظر و پرهیز بنده از روشی که می خواهید احترام گذاشته و رسمی اقدام خواهید کرد تا بعدش مراحل شناخت طی شود . اگر گفت آخر با خواستگاری فرصت زیادی به ما داده نمیشه برای شناخت یا اگر ازدواج صورت نگیرد برای شما بد می شود بگویید برای من دوستی و رابطه بدون رسمیت بد هست و نگران من نباشید ضمن اینکه به کمک یک مشاور و با مشاوره ازدواج می توان مسیر شناخت را کوتاه کرد و زودتر به نتیجه اینکه ما به درد هم می خوریم یا نه رسید .
با این گفتمان شما هم ارزش و اعتبار خود را حفظ می کنید هم ایشان را محک می زنید که آیا احساس او نسبت به شما یک احساس ارزشمدار هست و شما را مناسب ازدواج دیده یا اینکه فقط هوس است و قصد دیگری دارد که اگر رها کرد و اقدام رسمی نکرد بدانید که در تشخیصتون مبنی بر اینکه فرد مناسبی برای ازدواج هست اشتباه کرده اید و چنین آدمی مناسب شما نیست و شما اینجوری مهمترین بخش شخصیت او را می شناسید
موفق باشی