درود
همون شادزی عزیز انسان به معنای واقعی کلمه آزاد است و اختیاردار.
من امروز دوست دارم باشم در کنار شما ولی با رعایت قیود شرعی...اجتماعی...فرهنگی.. و شخصی
آیا ما به عنوان یک انسان ظرفیت برخورد سازنده با جنس مخالف را داریم؟؟
آیا برادر شما ظرفیت برخورد سازنده با هر کسی را دارد؟
طرف مقابل چطور؟؟ آیا رعایت حقوق فردی و اجتماعی از طرف شخصی لوزما پایبندی فرد دیگر را هم به این شرایط نشان می دهد؟
بله ما می توانیم هر کسی را به صرف ناهار به خانه دعوت کنیم... ولی یادمان باشد ما دعوت را تنها به جمع اجتماعی و گروهی خود و با رعایت اصول انجام می دهیم. اگر در این دعوت فردی را به جمع خصوصی از جمله:: اتاق خصوصی خود که ما هم در آنجا حضور داریم دعوت کنیم:: نشان دهده عدم ظرفیت ما در برخوردهای سازنده است.
من درست عمل کردم یا او یا مادر و پدرم؟؟
ما حق عمل نداریم...تنها آگاهی می دهیم. پدر شما وظیفه داشت قبل از پذیرش فردی غریبه در جمع گرم خانواده از شخصیت او پرس و جو کند و مقراراتی را قرار دهد.. اعم از اینکه:
پسرم می دانم شما پیش دوستانت یک احترامی داری و جدایی از آنان و عدم دعوت او برایت سخت و دشوتر است و نشان دهنده عدم برخورد انسانی تو
اما:
من هم نگران هستم چون زیرا طرف مقابل را نمی شناسم و اینکه آیا او برخوردی سازنده خواهد داشت. بهتر است او را تنها برای آشنایی اولیه و صرف ناهار دعوت نمایی.به نظر تو پسرم جیکار کنیم؟
این یک برخورد پدرمانندی است که علاوه بر درک شرایط فرزند ....هشدارها را هم به او گوشزد می نماید.
بدرود:72:
