میزان تناسب در تحصیل برای انتخاب

نقل قول:

---

نوشته اصلی توسط keyvan

سلام,
دوستان به نکات مفیدی اشاره داشته اند؛ممنون
به نظر بنده ::

نوع تحصیلات مهم نیست. آنچه در ازدواج مهم است؛ سطح تحصیلات است,
اهمیت سطح تحصیلات در ازدواج به قدری است كه چنانچه تفاوت زیاد باشد ، می توان گفت به ندرت سازگاری وجود خواهد داشت.
زنی كه دارای تحصیلات عالی بوده، پزشك یا مهندس است، از نظر تفاهم با مردی كه حداكثر تحصیلات ابتدایی دارد و مثلاً راننده یا لوله كش است تفاهم (تناسب)ندارد؛مرد دنیا را به گونه ای می بیند و زن گونه ای دیگر ,در این حالت ممكن است در زمان ازدواج به علت نكات مثبتی كه در پسر وجود دارد ، پیوند زناشویی انجام گیرد؛ ولی این تفاوت احتمال دارد به تدریج به علل اشتغال اجتماعی زن و احساس برتری نسبت به شوهر و برعكس احساس حقارت شوهر در مقابل زن موجب اختلاف شود و زندگی شیرین زناشویی مبدل به كشمكش روانی و اخلاقی گردد.

اگر دختر فوق‌لیسانس و پسر لیسانس است، اشكالی ندارد (در حالی كه به غلط جا افتاده كه شوهر باید بالاتر باشد) ولی اصولا بهتر است كه هر دو هم‌سطح باشند.

در صورتی مشکل ساز است که::


زن و شوهر قصد رقابت با هم داشته باشند ؛یا داشته ها و نداشته هایشان را به رخ هم بکشند؛
اینکه شما نوشته اید در برنامه گلبرگ گفته شده نباید تحصیلات خانم از آقا بالاتر باشد؛ به خاطر همان سرکوفت زدن است!!! شما از خودتان سوال کنید ؛آیا چنین کاری از شما سر خواهد زد؟ آیا نقش مدرک تحصیلی آنقدر بالاست که باید تمام نقاط مثبت یک زندگی را به خاطر آن نادیده گرفت؟
یکی از دوستان اشاره کرده اند که ::
دقت کنید که این معیار تا چه میزان برای شما اهمیت دارد؟

مهم این است ::فضای فكری(طرز تفکر) هر دو به هم نزدیک باشد ؛

موفق باشید

---

سلام - از پاسخهای دوستان متشکرم. ولی من سوال دارم . اگر کسی این موضوع براش مهم بود معنی اش اینه که سرکوفت میزنه یا مغروره؟؟ اگر دختر هم سرکوفت نزنه آیا امکان اینکه طرف خودش بعد از مدتی دچار احساس ضعف کنه نیست. اصلا اگر خود بخود هم این احساس در اون نبود آیا امکان اینکه اطرافیان خودش یا اطرافیان دختر چنین احساسی رو در اون ایجاد کنند نیست. من خودم دچار این مساله هستم. تحصیلاتم فوق لیسانسه. دانشگاهم درس دادم و در موسسه تحقیقاتی هم کار میکنم.نوعی تعریف نباشه، هیچ وقت برای این موضوع کلاس برای کسی نذاشتم و همیشه بی منت با کسانی که کمک فکری درسی خواستن کمک کردم ولی با 26 سال سن باز هم بخودم جرات ندادم چنین چیزی رو بپذیرم. حالا هم میبینم که شرایطم برای بورسیه دکتری خارج نسبتا مهیاست و اگر بخام کسی که با لیسانس اینجا کار میکنه قبول کنم و تضمینی هم برای همراهی طرف نداشته باشم بعدا با اون مشکلات احتمالی چه باید بکنم. هر بار باید بخودم بگم دستی دستی مسیر خودمو بستم؟
گیرم چند وقتی گذشت و ادامه تحصیلم دادم ولی دو سطح اختلاف تحصیلی پیدا کردیم. این مقدار اختلاف منطقیه؟ بعضی به من میگن حاضر نیستی بخاطر زندگی از ادامه تحصیل خارج منصرف بشی و حقیقت امر اینه که میتونم بگم خیلی سخته (تقریبا نه). چون چشم انداز و همه لذت من از تحصیل و کار با اون هست . اونم وقتی براش اینهمه برنامه ریزی کرده بودم و میکنم . برای من معنی این حرف اینه که کاراتو بذار کنار هر خواستگاری رو بررسی کن. در حالی که من از بررسی ها خیلی هم دلزده شدم. (بنا به شکستهای عاطفی که داشتم) و واقعا الان با خودم میگم اصلا می ارزه من دوباره ذهنمو خسته و شاید مجددا دچار چالش کنم برای بررسی موردی که این عامل رو -که بنظرم حداقل تو زندگی من پررنگ بوده - نداره؟
دوستان خوبم خواهش میکنم با همفکری تون و پاسخ به این سوالات کمکم کنین درست تصمیم بگیرم. آیا این از مصادیق "چقدر مهمه" نیست یا من چون 26 سالم داره تموم میشه باید بازم تحمل درگیریهای فکری عذاب آور رو داشته باشم؟:325:

نه نمی ارزه که اینقدر راجع به این فکر کنین چون اصولا بین لیسانس و فوق لیسانس آنچنان فرقی نیست ...
ضمن اینکه باید کلیت شخصیت طرف رو بسنجین...بحث عدم تناسب تحصیلاتی واسه وقتی هست که یکی از طرفین مثلا دیپلم داره و کار آزاد و اون یکی لیسانس هست و مثلا کارمند...به این میگن عدم تناسب.....
ضمن اینکه هم رشته بودن بستگی به خودتون داره.....ما توی ایران برچسب های مضحک زیاد داریم یکیش همین دکتر مهندسه....که توی کشورهای پیشرفته نداریم...... مهم نیست که یکی ریاضی خونده یا انسانی.....شخصیت رو باید اگر هم این مسئله تاثیری داشته باشه اونجا تاثیر خودش رو نشون میده و این مسئله نباید اینقدر بزرگ بشه ...
البته اگه مرد یا زنی به همین هم حساس باشه...خوب مشکل ساز میشه....

اول بگم؛ من کارشناس نیستم. یه آدمی هستم مثل خودت. پس شاید جوابم معقول نباشه و حتی اشتباه باشه.
************************************************** ********

اینکه کدوم مهم تره، کاملا وابسته به شخصیت خودته.
ازدواج خوبه. اما نه به هر قیمتی. نه به هر روشی.

کسی که دانشگاه می ره، یک سری چیزها و دیدگاه هایی یاد می گیره. کسی هم که سر کار میره، یک سری چیزهای دیگه.
اگر دیدگاه ها یکسان باشه، اگر فرهنگ ها یکسان باشه و اگر 2 طرف هم پذیرفته باشند "تحصیلات" برتری نمی یاره، دیگه اصلا این موضوع براشون مهم نیست.
تحصیلات هم نوعی کار کردنه. منتها به متد جدید و امروزی که اسمش یه مقدار کلاس داره.

منتها این حرف ها به شرطیه که تفاوت فکری و دیدگاه ها فاحش نباشه.
************************************
حالا من یک سوالی ازت می پرسم. واقعا اهمیت تحصیلات همسر آیندت، چند درصدش به خاطره حرف های مردمه؟؟
************************************
در مورد ادامه تحصیل هم، باید با هم کنار بیاین. تو شرایطت رو می گی. یا قبول می کنه یا نه.


اما اینکه آیا باید از شرایطت (بورسیه شدن) چشم پوشی کنی و یا نه،دیگه کاملا وابسته به شخصیت خودته. مثلا من به شخصه می دونم که ادامه تحصیلم فوق العاده برام مهمه و به هیچ وجه ازش چشم پوشی نمی کنم.

اونچه که مهمه نوع و سطح دیدگاه شما دونفر هست به زندگی .
یه سوال: کسی که تحصیلات دانشگاهی داره اما شغلش آزاد هست جزو کدوم دسته محسوب می شه ، بازاری یا تحصیل کرده و گرایشش بیشتر به کدام سمت خواهد بود؟
1) چون شغلش آزاده پس تیپ بازاری داره و با بازاری ها کنار میاد ؟
یا
2) چون تحصیلات دانشگاهی داره با تحصیل کرده ها بیشتر کنار میاد و تفاهم فکری داره؟

جواب به این موضوع کاملاً بستگی به دیدگاه اون شخص داره در حال حاضر ، و یکی از مسائلی که خیلی تاثیر گذار هست میزان و نوع مطالعه اون فرد هست!
اگر فردی با شغل آزاد علاقه مند به یادگیری باشه ، مطالعه مداوم کتب مفید داشته باشه (مثل خواندن مداوم کتابهای مدیریت یا روانشناسی یا ... نه خواندن مجله خانواده!) این فرد دیدگاهش و نگرشش به زمانه با یک فرد تحصیل کرده دانشگاهی نزدیک تر خواهد بود تا با یک فرد بازاری ! و همین طور بالعکس .

این نظر من هست : " به نگرش فردتون نسبت به زندگی ، میزان اطلاعات و مطالعاتش و نحوه برخوردش با مسائل
مختلف نگاه کنید و تا زمانی که مستقیم باهاش صحبت نکردید اصــــــــــــــــلاً از روی مدرک تحصیلیش قضاوت و نتیجه گیری نکنید !"

البته این روش برخورد در صورتی درست هست که موضوع درک و شعور برای شما نسبت به مدرک در اولویت باشه