با سلام
راستش من یک سال.4 ماهه ازدواج کردم ، . من کارمندم.(شرکتی) خیلی دوس دارم یه کار رسمی داشته باشم.لیسانس هستم.در کنارش میخوام ادامه تحصیل بدم اما جدی نیست. یعنی تنبلم خودم. پشتکار ندارم.شوهرم دلش بچه میخواد.1 ساله مدام تو گوشم میخونه.اما من همش طفره میرم.راستش از مسئولیتش میترسم. آخه شوهرم کارش شیفتیه و 10 روز کامل در ماه خونه نیست. و من تنهام . همش نگرانم که میتونم از پس مسئولیتهای بچه بر بیام با اینکه شاغلم؟ خیلی اعصابم به هم ریختست. با اینکه من هنوز این آمادگی رو در خودم نمیبینم اما به اصرار شوهرم ، تصمیم گرفتیم بچه دار بشیم.شما بگید چیکار کنم تا بتونم با خودم کنار بیام . میترسم بعد از آمدن بچه نتونم باهاش کنار بیام و زندگی برام سخت بشه.:302: علاوه بر این هم فکر میکنم بچه جلوی پیشترفت منو میگیره و میخوام اول کار رسمی پیدا کنم بعد بچه دار بشم. سر در گمم .نمیدونم چی درسته،چی اشتباه.
