پيامِ شعبان
پيامِ نيمه شعبان پيامِ محبت، همدلي، همراهي و همگامي است.پيامِ محبت است، چرا که پخش شميم مهرورزي به ساحت قدس جان جهان و مولاي زمان، امام عصرـ عجل الله تعالي فرجه الشريف ـ در فضاي دل و جان مردم را در بردارد.
پيامِ همدلي و همراهي است، چرا که نمادي از حرکت جمعي و فراگير در گسترش نام و ياد آن عزيز سفر کرده است. عزيزي که بايد به او گفت:
دل، بي تو تمنا نکند کوه منا را *** زيرا که صفايي نبود بي تو صفا را
و پيامِ همگامي است با شيفتگاني دلخسته و ديده براه که طي طريق در مسير پر رنج و درد انتظار او مي کنند و اين گام گذاري، چندي به پاي رفتن و چندي به سرشدن را مي طلبد.
قامت موزون و دلجوي ائمه اطهار ، به روايت زيارت جامعه کبيره، این گونه توصیف شده :
"موضع الرساله"،
"مختلف الملائکه"،
"مهبط الوحي"،
"معدن الرحمه"،
"خزان العلم"،
"منتهي الحلم"،
"اصول الکرم"،
"قاده الامم"،
"اولياء النعم"،
"عناصر الابرار"،
"دعائم الاخيار"،
"ساسه العباد"،
"ارکان البلاد"،
"ابواب الايمان"،
"امناء الرحمن"،
"سلاله النبيين"،
"صفوه المرسلين"
و خلاصه "عتره خيره رب العالمين"
و امروز،
اين خلعت زيبا بر قامتِ رساي "امام عصر حجه بن الحسن العسکري" راست آمده است و آيا براستي ما حضرتش را در همه اين مناصب و بر بلنداي تمامي اين کرامت ها به درستي مي شناسيم و مي شناسانيم؟ هيهات!
شرح اين هجران و اين سوز جگر اين زمان بگذار تا وقت دگر
اي عزيز، نام نيمه شعبان، فريادي به بلندي رعد، در گستره دشت و بازتابي از آن را در کوهستان طلب مي کند و آيا ما بر آنيم که گذر اين زمان را "قدر بشناسيم" و "طرحي نو دراندازيم" و بذر محبت و مهرورزي نسبت به حضرتش را بر مزرع دلها بنشانيم تا سرانجام:
ز سر گيرد اين دل عروج منازل *** ز نو گيرد اين تن مزاج جواني
اميد آنکه چنان باشد و چنين بشود.
