نمیتونم تصمیم رو خودم بگیرم

سلام خسته نباشید.مشکله من اینکه به خودم اعتماد ندارم یعنی چیزی رو که بقیه بگن خوبه میگم خوبه اگه بگن بده میگم بده.الانم هشکلم با خواستگاری پسر عمه ام بیشتر شده نمیتونم تصمییم بگیرم یعنی چیزای کلی که الوویت واسه ازدواج رو داره ولی نمیتونم مطمئن شم .مثلا ترمه 6 کارشناسیه واسه ارشد میخونه اخلاقش خیلی خوبه وضع خانوادگیش مناسبه حتی اگه مربوط به رشتش کار گیرش نیاد میتونه با پدرش کار کنه از نظر کلی مناسبه ولی من مثلا به این اهمیت میدم که قده خودم 170 قده اونم شاید 173 باشه که فرقه چندانی باهم نداریم چون قبلا من با یکی دوست بودم که خیلی خوشتیپ بود همش باهم مقایسش میکنم خواستگارمم ظاهرش خوبه ولی نه قد دوسته قبلیم ولی با وجود محسناتی که داره باز تا میخوام بش فک کنم قدش یادم میاد و آرزوی چند سالم واسه شوهر قد بلند .ولی چون خانوادم خیلی قبولش دارن هی از خوبیش میگن و اینکه چه آینده روشنی داره به ظاهر پیش اونا قبول میکنم ولی تو خلوتم اصلا دلم نمیخوادش چون هیچوقتم بی دلیل البته نمیخواستم با فامیل ازدواج کنم اینم دلسردم میکنه.قیافش به نظر همه خوبه ولی به چشم من نه؟ من 21 سالمه اونم 22 به نظرم بچه میاد ولی به نظر بقیه نه؟همیشه میخواستم شوهرم 4 سال ازم بزرگتر باشه اینم یک دلیل دیگش واسه دل سردیم.ولی بقه چیزاش علالیه.اینای که گفتم کافی هست واسه رد کردنش؟

با سلام
در اون حد نیستم که کسی نصیحت یا راهنمایی کنم،منم تا حدی مسله شما دارم و یه فرشته تو ذهنمه که باید باون برسم و یا حتی اگه باون هم برسم و بهتر از طرف قبلیم باشه ولی خصوصیات طرف قبلی منو نداشته باشه کمی دلگیرم یک نصیحت از دوستم که بمن کردو واستون میگم:
گفت اگر ایجور کسی میخای و هنوز اون ملکه ذهنته اگر ازدواج کنی هم خدتو اذیت میکنی و هم اون بنده خدا رو!!!
هر کس خصوصیاتی داره و باهمین شرایط باید پذیرفتش این حرفیه ی که همه ی صاحب نظرا تواین سایت میزنن اگر اشتباه نکنم!

کسی نظری نداشت؟

چند وقت که با اون دوستت کات کردی و هدف ازدواج باهاش داشتی؟
به نظرم شما هنوز اون دوستت رو نتونستی فراموشش کنی و داری این خواستگارتو با اون مقایسه میکنی
بهتره به خودت زمان بدی برای فکر کردن بهتر و هم پیش یک مشاور بری
تا بهتر راهنماییت کنه