درمورد افسردگی دوقطبی بیشتر بدانید

سلام دوستان. :72:
درباره اختلال دوقطبي ( اختلال خلقي دو قطبي يا افسردگي شيدايي ) بيشتر بدانید. مخصوصا کساني که خود يا دوستان يا اقوامشان از اين بيماري رنج مي‌برند.

قسمت اول

اختلالات دوقطبي چيست ؟
ازاختلال دو قطبي با عنوان افسردگي شيدائي نام برده مي‌شد. همانگونه که از نام قبلي استنباط مي‌شود کسي که دچار اختلال دوقطبي است دچار نوسانات خلقي شديد ميباشد.اين نوسانات معمولا هفته ها يا ماها طول ميکشد و با ان چه مردم عادي در زندگي روزمره تجربه ميکنند بسيارمتفاوت است.

خلق افسرده: احساس شديد افسردگي
خلق شيدا: احساس شادماني بسيار
خلق مختلط: به عنوان مثال خلق افسرده همراه با بيقراري و فعاليت بيش از اندازه ناشي از شيدائي.

شيوع اختلالات دو قطبي :
در حدود يک نفر از هر 100 بزرگسال در طول زندگي خود دچار اين اختلال مي‌گردد. معمولا اين اختلالات بعد از سنين نوجواني اتفاق مي‌افتد. در سنين بالاتر از 40 سال اين اختلالات غير معمول است. مردان و زنان به يک اندازه در معرض ابتلا به اين اختلالات قرار دارند.

انواع اختلال دو قطبي :
اختلال دو قطبي نوع 1
حد اقل يک دوره خلق شيدا به مدت يک هفته وجود دارد.اگرچه بيشتر مبتلايان دوره افسردگي را هم تجربه مي‌کنند ولي بعضي از انها فقط دوره شيدائي را تجربه مي‌کنند. دوره هاي شيدايي بدون درمان بين 3 تا 6 ماه به طول مي‌انجامند.دوره‌هاي افسردگي در صورتي که مداوا نشوند 6-12 ماه ادامه پيدا مي‌کنند.

اختلال دو قطبي نوع 2
در اين نوع بيش از يک دوره افسردگي شديد وجود دارد. در صورتي که شدت خلق شيدايي کم است. اين نوع به نام شيدائي خفيف (Hypomania) ناميده مي‌شود.

اختلال دو قطبي با تناوب سريع Rapid cycling
در اين دسته بيش از 4 بار نوسان روحي در طول يکسال وجود دارد. اين نوع در حدود 10 درصد افراد مبتلا به اختلالات دوقطبي ديده ميشود و مي‌تواند با هر کدام از انواع 1 يا 2 همراه باشد.

اختلال خلق ادواري ( Cyclothymia )
در اين نوع شدت نوسان خلق به اندازه اختلال دوقطبي نيست، اما مي‌تواند زمان طولاني تري ادامه يابد. اين حالت مي‌تواند منجر به اختلالات دو قطبي گردد.

منبع:www.drvalipour.ir

با سلام مجدد :72:

قسمت دوم:

علل اختلالات دوقطبی

دليل قطعي براي اين اختلالات شناخته نشده، اما تحقيقات نشان مي‌دهد که:
اختلالات دوقطبي منشائ ارثي دارد. به عبارتي ژنها بيشتر از تربيت در اين اختلالات موثرند. ممکن است مشکل فيزيکي در قسمتي از مغز که کنترل حالات روحي را به عهده دارد عامل اين اختلالات باشد. به اين دليل است که اين اختلالات با دارو قابل درمان هستند. نوسانات خلقي ممکن است گاهي توسط استرس و يا بيماري بوجود بيايند.

علايم اختلالات دو قطبي

علائم بيماري بستگي به اين دارد که خلق بیمار به سمت افسردگي يا شيدائي تغيير کرده باشد.
* علائم اختلال دو قطبي شامل دو نوع علائم میباشد :

1) علائم مانیا یا هیپومانیا (شیدائی) برای حداقل یک هفته، شامل حداقل 3 علامت از علائم زیر وجود داشته باشد:
-- تحريک پذيري ،خلق شاد
-- حواس پرتی
-- اعتماد به نفس بالا احساس بزرگ منشی
-- کاهش نیاز به خواب
-- پرحرفی یا تندتند حرف زدن
-- پرش افکار
-- بیقراری یا افزایش فعالیتهای معطوف به هدف (از جمله فعالیتهای اجتماعی، تحصیلی، سکسی)
-- درگیری بیش از حد درامور لذتبخش که گاهی با عواقب ناراحت کننده وزیانبار همراه است.

2) علائم افسردگی برای حداقل دو هفته، شامل حداقل پنج علامت از علائم زیر وجود داشته باشد:

-- خلق افسرده یا بی علاقگی شدید یا در اطفال به صورت تحریک پذیدی
-- کاهش انگیزه برای انجام کارها
-- کاهش وزن (افزایش یا کاهش اشتها) –در کودکان به صورت وزن نگرفتن
-- بیخوابی یا پرخوابی
-- بیقراری یا کندی جسمی-روانی
-- احساس خستگی وکمبود انرژی
-- احساس بی ارزشی یا گناهکار بودن
-- کاهش تمرکز بلاتصمیمی
-- افکار مکرر در مورد مرگ یا خود کشی

فاز افسردگي
احساس افسردگي احساسي است که همه ما در طول زندگي آنرا تجربه کرده ايم. اين احساس مي‌تواند به ما در شناخت و برخورد با مشکلات زندگي کمک کند.
اما در افسردگي باليني يا اختلالات دوقطبي اين احساس افسردگي بسيار شديدتر است. در اين حالت احساس افسردگي براي مدت طولاني باقي مي‌ماند و حتي انجام امور عادي زندگي را سخت يا غير ممکن مي‌سازد. در صورتي که شما افسرده شده باشيد متوجه اين تغييرات در خود شده ايد:

علائم روانی :
احساس غمگيني که از بين نمي‌رود.
احساس نياز به گريستن بدون هيچ دليلي
ازدست دادن تمايل و رغبت به همه چيز
عدم لذت بردن از چیزهایی که قبلا لذت می بردید.
احساس بي قراري و آشفتگي
از دست دادن اعتماد به نفس
احساس بي ارزشي و نااميدي
زودرنجي و تحريک پذيري
فکرکردن به خود کشي

علائم فکري
از دست دادن قدرت فکر کردن مثبت و اميدوارانه
از دست دادن قدرت تصميم گيري حتي در موارد ساده
مشکل تمرکز کردن

علائم جسمي
کم شدن اشتها و وزن
مشکل خوابيدن
بيدار شدن زودتر از موقع
احساس خستگي کامل
يبوست
عدم تمايل به رابطه جنسي

علائم رفتاري
مشکل در شروع و به پايان رساندن کارها- حتي کارهاي روزمره
گريه کردن زياد و يا احساس نياز به گريه و عدم توانايي گريستن
پرهيز از مواجهه با افراد

منبع : www.drvalipour.ir

قسمت سوم

فاز شيدايي يا هيجان

شيدايي يک احساس خوشحالي، افزايش انرژي و خوش بيني بيش از اندازه است. اين حالت مي‌تواند آنقدر شديد باشد که فکر کردن و قضاوت شما را تحت تاثير قرار دهد. ممکن است تفکرات عجيبي راجع به خود داشته باشيد، تصميمات بدي بگيريد و به صورت شرم آور،بی محابانه، مضر و گاهي خطرناک رفتار کنيد. مانند حالت افسردگي، در اين حالت هم زندگي فرد مختل مي‌شود و مي‌تواند روابط و کار فرد را تحت تاثير قرار دهد. در صورتی که اين حالت خيلي شديد نباشد به آن شيدائي خفيف مي‌گويند.

بیمار در فاز شیدایی ممکن است حالات زیر را پیدا کند:

علائم روانی :
بسيار شاد و مهيج
عصبي و برانگيخته شدن توسط کساني که در خوش بيني شما شريک نمي‌شوند
احساس برتری نسبت به سایرین

علائم فکري:
پر از ايده هاي جديد و مهيج
پريدن از يک ايده يه ايده ديگر(پرش افکار)
شنيدن صداهايي که افراد ديگر نمي‌شنوند

علائم جسمي:
ناتوان از خوابيدن یا بی نیازی به خواب
پر انرژي
افزايش تمايل به رابطه جنسي

علائم رفتاري:
برنامه ريزي هاي بلندپروازانه و غير واقعي
بسيار فعال و پر جنب و جوش
رفتارهاي نا معمول
حرف زدن سريع – ديگران ممکن است متوجه صحبتهاي شما نشوند.
تصميمات عجولانه و گاهي با نتايج مصيبت بار
ولخرجي
احساس صميميت زياد
بروز بيش از حد احساسات

اگر بیمار در اواسط دوره شيدايي براي اولين بار باشد، ممکن است متوجه هيچ چيز غير عادي نشود. حتي دوستان و خانواده اش نيز ممکن است متوجه نشوند.
حتي ممکن است اگر کسي سعي کند در اين مورد نظري ابراز کند ناراحت شود. در اين حالت بیمار به تدریج در انجام امور روزمره و ارتباط با افراد دچار مشکل می شود.

منبع :http://www.drvalipour.ir

قسمت چهارم

درمان اختلال دو قطبی


اختلال دو قطبی یک ناراحتی با شیوع زیاد است و افراد زیادی را در تمام دنیا از جمله ایران رنج میدهد.

آسیبی که این بیماری در زندگی انسان بر پیکرۀ جسمی واجتماعی و فرهنگی -روانی او وارد میکند بسیار شدیدتر از بیماری های جسمی دیگر است.اختلال دو قطبی در مراحل مختلف عوارض مختلفی در بر دارد:

در مرحله افسردگی این اختلال بی انگیزگی و بی علاقگی و خلق تنگ باعث میشود که فرد اشتغال و....خود را از دست بدهد و بسیار از زندگی و هم قطارانش عقب بیفتد. گاهی شدت افسردگی به حدیست که حتی باعث اقدام به خودکشی میشود.

در مرحله شیدائی رفتارهای معطوف به هدف فرد افزایش می یابد، از جمله اینکه میل جنسی او افزایش یافته و همراه با کاهش قدرت قضاوتی که در این شرایط بر او مستولی میشود، باعث بی بندو باری و بوجود آمدن رفتارهای دور از شاَن از وی میشود ، که خیلی وقتها آبروی وی را زیر سوال می برد.ولخری ودست و دلبازی های وی باعث از دست دادن اموال و....میشود.

بیخوابی، عصبانیت، پرخاشگری، پرحرفی، بی مبالاتیها، واقدامات ناگهانی ضربات شدیدی بر سلامت شخص وارد میکند.

لذا درمان قاطع اختلال دو قطبی ضروریست.

اختلال دو قطبی یک بیماری درازمدت است لذا درمانی طولانی مدت را میطلبد.اختلال دو قطبی میتواند بسیار نوساندار باشد(از افسردگی به شیدائی یا برعکس) بنابراین ممکن است مرتبا نوع درمان عوض شود.گاهی درمان ضد افسردگی وگاهی ضد شیدائی.انچه در این درمان ثابت میماند درمان تثبیت کنندۀ خلق است.

درمان داروئی

مهمترین داروهای تثبیت کننده خلق شامل : لیتیوم، سدیوم والپروئات، وکاربامازپین و لاموتریژین است که توسط روانپزشک با توجه به خصوصیات بیماری و خود بیمار انتخاب میشود.

ممکن است همزمان داروهای دیگری نیز استفاده شوند ازجمله داروهای کاهنده یا افزایندۀ میل جنسی، داروهای ضد افسردگی (از جمله SSRIs,TCAs,bupropion,...)، خواب آورها، ضداضطراب ها، وداروهای ضدسایکوز ( OLANZAPINE,RISPERIDONE,ZIPRASIDONE,...) در مواردی که روانپریشی نیز بر دردهای بیمار افزوده شده باشد.

از نقش روان درمانی در درمان نباید غافل شد چه بسا بسیاری از علائم تشدید کننده، مشکلات بوجود آمده از بیماری، کاهش اعتماد به نفس، اضطراب داشتن این بیماری، سایکواجوکیشنpsychoedjucation برای ادغام این ناراحتی در زندگی بیمار بسیار حائز اهمیت است.

مدت درمان

درمان ابتدائی اگر شدت اختلال دو قطبی شدید نباشد معمولاَ 9 ماه تا یکسال میباشد ، ولی در روان درمانی ها باید به او آموزش داده شود که مترصد علائم آغازین بیماری باشد (علائمی مثل : کاهش نیاز به خواب، پر حرفی، ولخرجی، افسردگی، افزایش انرژی ومیل جنسی و...).

پس از آن بسیاری از روانپزشکان درمان را پس از دادن اطلاعات فوق قطع میکنند ولی در مواردی که اختلال دو قطبی شدید بوده باشد این درمان را حداقل برای 2 و نیم تا 5 سال ادامه میدهند. در موارد عود کننده درمان طولانی مدت لازم است.( درمان پیشگیری کننده از موارد عود اختلال دو قطبی).

متاسفانه بسیاری از بیماران به علت توجیه نشدن یا اشکالات فرهنگی درخصوص مصرف دارو پس از بهبود اولیه با این تفکر که: بیماری درمان شده و دیگر عود نمیکند، درمان نگهدارنده را رها می کنند ونهایتاَ دوباره عوارض اختلال دو قطبی گریبانگیرشان میگردد.

[color=#483D8B]به طور کلی درمان شامل 4 قسمت است:

1) درمان حاد بیماری (اختلال دو قطبی)
2) درمان نگهدارنده maintainance
3) درمان پیشگیری کنند هprophylactic
4) درمان عوارض

مبارزه با افکار و باورهای غلط از جمله اعتیاد دار بودن داروهای روانپزشکی، بعضی از داروهای عطاری (وبه اصطلاح درمانهای گیاهی بدون مجوز از وزارت بهداشت)، لای کتاب باز کردن، رمّالی، دعانویسی و احضار ارواح و..... قسمت بزرگی از درمان به حساب می آید .[/color]

منبع: www.drvalipour.ir