سراب عشق

سلام به همه دوستان خوبم
من یه دختر 18 ساله.با کلی امید و آرزو.تشنه محبت.بیش از حداحساساتی.عاشق همسر. رنج احساس کشیده. شاید متوقع. وشاید هم کمی دیوونه.
من و شوهرم بعد از 6 سال سختی و انتظار به هم رسیدیم.خیلی سختی کشیدیم.خیلی از محدودیتها رو تحمل کردم. خیلی از بی اعتمادی ها و تحقیر ها رو بجون خریدم.6 سال از بهترین دوران زنگیمو به طمع زندگی ایده ال از دست دادم.قید خیلی از خوشیهای این دوره عمرمو زدم .میدونین برای چی ؟؟؟؟؟همه این کارا رو کردم تا یه زندگی پر از عشق با یه عالمه خوشبختی رو شروع کنم.
اوایل یعنی 2 ماه اول ازدواجمون با بهترین نحو ممکن سپری شد ...............................اما نمیدونم یه دفعه ای چی شد که همه چیز عوض شد ولی من همون دختر حساس و احساساتی 6 سال قبل باقی موندم و همین باعث عذاب هر چه بیشتر من شد.کم کم عشقمون کمرنگ و کمرنگتر شد.دیگه شوهرم اون مرد عاشق و احساساتی نبود. یه معشوقه سرد وکم حوصله. دیگه به من اهمیتی نمیده. نه به خودم .نه به احساساتم و نه حتی به خونوادم.دیگه قصر ارزوهام داره سست میشه و ترس از نابود شدنش آرامشمو ازم گرفته.بخاطر همین فکر میکنم دیگه از کنار من بودن لذتی نمیبره.شاید اشتباه میکنم که امیدوارم اینطور باشه من واقعا نمیدونم چیکار باید بکنم تا احساسش و علاقش برگرده.ترو خدا کمکم کنین که احساسم داره منو نابود مکنه و اون از بابت هیچ عکس العملی نشون نمیده.و همه اینا باعث شد حسرت گذشته به دلم بمونه.از امروزم لذتی نبرم و از آیندم بترسم.:47::203::47:

sebko_135 عزیز سلام
از نوشتارت معلومه که دختر پخته ای هستی با وجود سن کمت. همیشه هستن زوجهایی که بعد از گذشت چند سال نتونن دیگه اون احساسات اولیشونرو بروز بدن ولی از ته دل همدیگرو دوست دارن. شما هم مطمئن باشین که همسرتون شما را دوست داره ولی ممکنه در ظاهر مثل شما نتونه احساساتشرو بیان کنه, اکثر مردها همینطورن... پس نگران نباشید. براتون آرزوی موفقیت و خوشبختی می کنم http://qsmile.com/qsimages/72.gif

سلام دوست عزیز
خیلی ممنون که کوتاه نوشتی و مفید
من به عنوان یک دوست که از دور به مسائل شما نگاه میکنم به شما میگم
هر چیزی نیاز به یک انگیزه خوب داره و برای وصلت دو موجود مخالف انگیزه ای هست بنام عشق و من فکر نمیکنم این عشق همینطوری و بدون دلیل رشد کنه بلکه باید بهش رسیدگی کنی و همیشه تازه نگهش داری
شما حالا به واقعیات زندگی خودتان رسیدید و برای آنکه آن را حفظ کنید باید دست به ابتکار بزنید هر انچه که میدانید و شناخت دارید انجام دهید تا دوباره آن عشقی که به آن نیاز دارید در زندگی بدست اورید...
محبت ...توجه ...رسیدگی ...همفکری ...همدلی ...گفتگو ...
ناامید نشوید و به موفقیت فکر کنید .

سلام
واقعا اینکه احساس کنیم، عشقمون و همه آن انرژی که در وجودمون نثار کسی کردیم در حال کمرنگ تر شدن است، بسیار آزارنده است.
اما عشق هم مثل یک بذر هست که نیاز به باغبانی دارد و برای نگهداری و رشدش آگاهی و مهارت نیاز دارد.
نباید انتظار داشته باشیم این نهال عشق خود به خود حفظ شود یا رشد کند. مقاله زیر در همین خصوص هست، لطفا مطالعه فرمائید.
چرا عشق ما روز به روز کمرنگتر می شود

همچنین توصیه می کنم سایر مقالات بخش مشاوره خانواده را مطالعه کنید و سعی کنید کم کم آنها را به کار گیرید.
معمولا در زندگی آنچه که احساسات ما را حفظ می کند و رشد می دهد، اگاهی ها و مهارتها هست که باید حتما انرژی خود را به جای احساسات روی آنها تمرکز دهید تا به تبع آن احساسات شما هم رشد کند.