تصمیم گیری برای ازدواج: عقلانی یا احساسی؟

سلام
من دختری 27 ساله هستم که تا حالا خیلی مورد ازدواج داشتم ولی هرکدوم به دلیلی جور نشده و عمده ترینش هم این هست که هرکسی به دلم نمیشینه و شاید بشه گفت که مشکل پسندم. البته معیارهای خاص خودم رو هم دارم من جمله تحصیلات، اعتقادات مذهبی، اخلاق و سطح خانواده طرفم برام مهمه
ولی این وسط یه چیزی خیلی سردرگمم کرده.
- طبق تفکر پدر و مادرم اگر کسی پیدا بشه که 60 تا 70 درصد معیارهای من رو داشته باشه، برای ازدواج کافیه و من نباید خیلی به این موضوع که به این فرد احساسی دارم یا نه تکیه کنم چون به مرور زمان پیش میاد. و صرف اینکه من از طرف بدم نیاد کافیه(ضمن اینکه من از لحظ عاطفی آدم سختی هستم و زود به کسی دل نمیبندم)
- چیزی که خودم فکر میکنم اینه که من اگه نتونم بعد از 1 تا 2 ماه ارتباط جهت آشنایی بیشتر با یک فرد احساسی بهش پیدا کنم بعد از اون هم نخواهم تونست. ( مثلا یه مورد بود که 50 درصد شرایط من رو داشت و من 4-5 ماه با ایشون رفت و آمد داشتم برای آشنایی بیشتر و دیدارهای ما کاملا رسمی بودن، مثل دو تا دوست. و من بعد از این مدت حس خاصی نسبت بهش نداشتم). آیا میشه بر اساس این مدت تصمیم گرفت که بعد از این هم حسی نخواهم داشت؟؟

به نظر شما من آدم سردی هستم؟ کدوم طرز تفکر درسته ؟ تفکر خودم یا والدینم؟؟

سلام تینا جان

قطعا اگر منتظر کسی باشی که 100 درصد با معیارهای شما جور باشه هیچ وقت ازدواج نخواهی کرد.

من فکر میکنم منظور والدینت اینه که منطقی انتخاب کنی نه احساسی.اگر منظورشون این باشه که کاملا درسته.

درسته که احساسات هم مهمه و شما باید از لحاظ عاطفی با طرف مقابلت ارتباط برقرار کنی (به قول معروف به دلت بشینه) اما این به این منظور نیست که چشمت رو به روی واقیعتها ببندی و دیدگاه منطقی نداشته باشی

از طرفی اگر فردی معیارهای شما رو تا حدود همان 60 الی 70 درصد داشته باشه ضدیت رفتاریش با شما کاهش پیدا میکنه و همین میشه زمینه ساز ارامش و سازگاری.

من فکر میکنم این طرز نگاهت غلطه:

چیزی که خودم فکر میکنم اینه که من اگه نتونم بعد از 1 تا 2 ماه ارتباط جهت آشنایی بیشتر با یک فرد احساسی بهش پیدا کنم بعد از اون هم نخواهم تونست.


چرا که علاقه یکباره به وجود نمیاد.و این زمانش در هر فرد و شخصیتی متفاوته و نمیشه همیشه گفت مثلا اگر تا 30 روز این علاقه ایجاد نشه امکان نداره بعد از 31 روز ایجاد بشه !!

من فکر میکنم با توجه به تجربه خانوادت دیدگاهشون هم منطقیه.بهتره بهشون اعتماد کنی.

از طرفی حالا که دو دل هستی میتونی با خواستگارت به یه مشاور ازدواج هم مراجعه کنی تا خیالت راحت بشه

موفق باشی

خواهر عزیزم واسه ازدواج نباید زیاد سخت بگیری.
زیاد وسواس به خرج نده.
سخت گیری باعث میشه آدم سرد بشه . با مریم123 موافقم هیچ وقت نمیتونی کسی رو پیدا کنه که صددرصد ok باشه

سلام
عزیز به نظر من اگر تا حالا کسایی رو پسندیدی،ویژگی های شاخصشون رو روی یه کاغذ بنویس و ببین چه چیزایی توش مشترکه این طوری میتونی بفهمی ذهنت دنبال چه ویژگی هست که مانع میشه به کسی نزدیک بشی