چگونه به فرزندم در انتخاب رشته كمك كنم؟

[attachment=292][attachment=292]با عرض سلام و خسته نباشيد
من دختري دارم كه امسال سال اول دبيرستانشه.اما مدام با من بحث و جدال در مورد انتخاب رشته سال بعدشه.:ميگه من رشته گرافيك رو دوست دارم .از طرفي نقاشيهاي اون طي اين چند سال چنگي به دل نميزدند اما مدام اين حرفو ميزنه.هرچه كه بهاش صحبت ميكنم كه بابا من 2 بچه بيشتر ندارم و ميخام كه يه شغل مناسب برا آينده خودشون داشته باشن .هرچه از قبل و الان خودم بهش ميگم شايد براش تجربه بشه .من خودم بعد از ازدواج ادامه تحصيل داده و در حال حاضر هم دانشجو و هم كاروخانه داري ميكنم .اما دوست ندارم اون رشته اي بره كه بعد از اتمام درسش غصه بخوره و بگه اي كاش حرفتو گوش داده بودم.حالا از شما محترمان كمك همفكري دارم كه آيا اونو به حال خودش بزارم و فعلا چيزي نگم يا اينكه ..............نميدونم ...از همگي شما متشكرم..

سلام
من يه معذرت خواهي به شما بدهكارم . راستش مشكلاتي كه اينجا مطرح ميشه بيشتر مال دختر و پسرهائي كه در شرف ازدواجند يا اول زندگيشونه و مشكل قبلي شما بسيار شبيه اين مواردي كه بين زوهاي تازه آشنا ايجاد مشكل مي كرده .من به عنوان عضو كوچكي از اين مجموعه جسارت كردم و به شما كه مادريد و بزرگوار راهنمائي كوچكي در حد تجربيات يه دختر ي كه تو جامعه امروزي ممكنه به يه همچين مشكلاتي بر بخوره هديه كردم و از پيام خصوصي محبت آميزتون هم بسيار ممنون.
در مورد فرزندتون هم مشاوره هاي تحصيلي دبيرستان و هم مشاورين محترمي كه در اين سايت حضور دارند حتما" ميتوانند بهتون كمك بكنند. من هم به عنوان خواهر كوچكتون يه نظري بدم و اينكه به علاق فرزندتان حتي اگر هنوز توان لازم براي دنبال كردش را پيدا نكرده توجه نشون بدين و سركوبش نكنيد .شايد اين راهي باشه كه خدا براي آينده ايشون درنظر گرفته باشه!
موفق باشيد!

با سلام.من هم سال دوم دبیرستان که بودم خونوادم بسیار علاقه مند بودن که من تجربی بخونم اما با اینکه ثبت نام هم کرده بودن بالاخره من تغییر رشته دادم وبه دنبال علاقم رفتم و مهندسی عمران رو ادامه دادم و تا مقاطع بالا درسمو ادامه دادم و الان هم بسیار راضیم(هم از لحاظ تحصیل هم کارو و درآمد) به نظر من اگه این انتخاب ایشون واقعا از روی علاقه هست نه تاثیر اطرافیان بدونین که انشا الله در این رشته فردی موفق میشن.

فاطمه خانوم
بهتره اجازه بدید دخترتون رشته ای رو ادامه بدن که واقعا دوست دارند.
از کجا معلوم که فردا که از رشته ای که شما برایشان انتخاب می کنید فارغ التحصیل شوند نگن کاش حرفتونو گوش نمی کردم.
موقعیت شغلی مناسب در هر رشتهای میتونه وجود داشته باشه و اگر با علاقه کار کنند مطمئناً موفق می شوند.
هرچند میگویید نقاشیهای اون چنگی به دل نمیزنه ولی بهتر می دونید اول راهاست و میشه با تمرین این مهارتها رو بدست آورد.
خود من رشته ای رو تحصیل کردم که خانواده تحمیلش کردند هر چند در این رشته در زمان دانشجویی موفق بودم و حتی فوق لیسانس هم با بهترین رتبه قبول شدم اما در نهایت چون علاقه ای نداشتم بعد 5 سال تلف کردن عمر انصراف دادم و برگشتم جای اولم.
و این ضربه روحی خیلی بزرگی برای من بود. هم برای من و هم برای خانواده.
و الآن در فکر تغییر رشته و کار در رشته دیگری هستم.
تجربه ما را برای فرزندتان تکرار نکنید. موفقیت افراد در رشته های مهندسی یا هر چی که مد نظزتان هست تضمین شده نیست.