از کی بپرسم؟

[sizze=medium]با سلام خدمت مدیر محترم تالار و بقیه دوستان

بدون حاشیه می رم سر اصل مطلب. 3 هفته پیش یکی از همکارام، البته از یه بخش دیگه، که فقط همو دیده بودیم توسط یک واسطه از من خواستگاری کرد. بدون اینکه به من بگه مستقیماً با خانوادم مطرح کرد. ما هیچ شناختی از هم نداریم. پسر خوبی به نظر می رسه. اون درخواست کرده بود که بیاد منزلمون صحبت کنیم. منم قبول کردم. تقریباً یه چیزایی از خانواده من می دونست. یه هفته گذشت خبری نشد. تا اینکه خواهرش (البته به گمانم) اومد در خونمون و خودش رو مامور آمار معرفی کرد و با پدرم صحبت کرد و کلی اطلاعات گرفت، هر چند خودش کلی اطلاعات داشت که فکر می کنم از شرکت گرفته بود.پدرم اصلاً متوجه نشده بود که اون خانوم برای تحقیق اومده بود. وقتی به ما تعریف کرد، متوجه شدیم. الان 2 هفته از اون موضوع می گذره و دیگه خبری نیست. راستش نه اینکه منتظرشون هستم و یا ... ولی خیلی ناراحتم. چون نمی دونم دلیلشون برای عدم خواستگاری چی بود. من 2 خواهر مجرد بزرگتر و 2 بردار کوچیکتر از خودم دارم و جنوب تهران زندگی می کنم. تحصیلاتم هم لیسانسه و 27 سال سن دارم. از یه خانواده متوسط هستیم. اینارو می گم تا بهتر راهنماییم کنید.
قبلاً هیچ احساسی نسبت به این آقا نداشتم اصلاً برام بود و نبودش فرقی نمی کرد. حالا که می بینمش احساس بدی دارم.
حالا سوالم از شما اینه ، با اینکه اون آقا اطلاعات اولیه خوبی از من داشت چرا درخواست کرد که بیاد منزلمون؟ چطور می تونم علت این کار رو جویا بشم. مستقیماً با خودش مطرح کنم. یا توسط واسطمون و یا ؟؟؟؟؟[/size]

جناب آقای سنگ تراشان درخواست می کنم حتماً پاسخ بدید.
قبلاً از راهنمایی شما بی نهایت سپاسگزارم

تارا خانم،درود بر شما
شما باید این امر را راحت بپذیرید که ممکن است او نخست به علت کمبود آگاهی و با تکیه بر دانسته های اندک درخواست دیدن شما را کرده است و سپس با تکمیل نسبی اطلاعاتش،ویژگیهای شما را نزدیک به آنچه در نظر داشته ندیده است.
اختلافات بسیاری ممکن است،میان شما باشد که شما نمی دانید،اما او به او پی برده است؛همین.لذا سرکار باید با خیال راحت و عدم خودکم بینی یا تفکرات منفی،به زندگی خود ادامه دهید.نه شما مورد خاصی دارید و نه او چیز بدی شنیده یا دیده است.با او هم عادی رفتار کنید تا پس از مدتی همه چیز در سر جای خودش قرار گیرد.
امیدوارم آگاه،تندرست و شاد باشید.

سلام
پاسخ گردآفريد به شما مورد تائيد من هم هست. ايشون قشنگ مطلب رو بيان كردند.
ما به جاي اينكه پيگير خيالات و ذهنيات خود باشيم و گاهي به خاطر نوعي خيالات ناراحت و گاهي خوشحال بشويم. بايد اجازه بدهيم در واقعيات نوبت به عمل ما برسد.
هروقت رسما از شما خواستگاري كردند،‌آنوقت مي توانيد بيشتر ايشون را بشناسيد و بيشتر بپرسيد.
البته اين را هم بگويم بعضي ها در ازدواج و كلا در تصميم گيري بسياربسيار محتاط عمل مي كنند و بيش از اندازه صبور هستند.(ممكن است ايشون جزء اين دسته باشند)، نكته اي هم كه بايد بدوني اينه،‌كه همين روش او و ... جزء خصوصيات اوست و كمك مي كند شما او را با همين وضعيت بشناسيد.
شما مي توانيد وقتي رسما خواستگاري كرد قبول كنيد يا نكنيد، اكنون فقط متوجه رفتارشون در اين بررسي ها باش.

اگر شما شيوه كارشون را نمي پسندي مي تواني اولين تفاوت ديدگاه خود و خواستگارت را يادداشت كني، اما به نظرم صبر كن تا نتايج خودش را به شما نشان بدهد.

سلام
مرسی از راهنماییهاتون
راستش الان خیلی حالم بهتره. من از اینکه چرا از شرایط من خوشش نیومد و یا منصرف شد، ناراحت نیستم. از روشش خیلی بدم اومد. می تونست قبل از اینکه با همکارام مطرح کنه تحقیق کنه ، بعد با خانوادم درمیون می ذاشت. به خاطر ناراحتی پدرم خیلی ناراحت بودم. چون اون الان احساس می کنه که اونا به خاطر شرایط زندگیمون منصرف شدن. در مورد ایشون هم شنیدم که نامزد کرده.