نمایش نسخه قابل چاپ
دختری20ساله ام هستم.4سال است که پسری ازمتقاضای ازدواج کرده.ازهرنظرخوبه.خصوصااخلا ق.دارای قدرت درک وشعوره.خوب باهام راه میادو....ازنظرتحصیلات وموقعیت مالی هم خوبه.اما2تامشکل باهاش دارم.یکی اختلاف سنی زیاد(10سال)ودومی ظاهرشه.تک فرزندم ودانشجومیگن صبرکنی موقعیت بهترهم میادلطفاراهنماییم کنید
باتشکر
تو سن ۱۶ سالگی بهتون علاقه پیدا کرده در صورتیکه خودش ۲۶ سالش بوده ؟!
علاقه اون موقعتون رو به هرکی بگی به پای سن شما میذاره ولی در مورد الان
ازتون تقاضای ازدواج کرده یعنی چی ؟ یعنی رسما به خواستیگاریتون اومده و خانواده ها مطلعن یا فقط همینطوری به خودتون گفته میخوادت ؟
اینکه میگید ممکنه مورد بهتری پیدا بشه یعنی شما عاشق پسره نشدید و حاضرید با مورد بهتری ازدواج کنید ؟
شما خودتون ادم دهن بینی هستید یا نه ؟ چون قیافه بستگی به شما داره و اگه کنار بیایید و حرف مردم هم براتون مهم نباشه مشکلی نیست ولی سن مسئله اختلاف دنیاهاتون هست. منه دهه شصتی یه سری رفتارهای دهه هفتادی رو نمی فهمم و فکر می کنم دنیامون با هم فرق داره ولی اگه شما بیشتر از سنتون می فهمید اون موقع قضیه فرق میکنه
به نظرم به سوالات بالا جواب بدید یکم وضعیتتون روشن تر میشه
سلام باتشکر
اختلاف سنیتون زیاده اما بازهم نمیشه یه قانون کلی واسه دونفرنوشت...واختلاف سنی زمانی خیلی مهمه که دونفربه یه اندازه به بلوغ فکری وعاطفی واجتماعی رسیده باشن...
درصورتی که بعضی وقتامیبینیم فردی ده سال ازیه نفربزرگتره اما ازنظربلوغ عاطفی وفکری نه تنها ازش بزرگترنیست بلکه چندسالی هم عقب تره...
اینکه چه معیارهایی براتون مهمه بایدمدنظر داشته باشین
بایدچهرتون بهم بیاد...باهم جور دربیاین..
مثلا میبینی دختره سفیدسفیدشوهرش سبزه سبزه یادخترخیلی خوشگل درحالیکه پسر مقابل حتی ازنظرظاهری به متوسط هم نمیرسه...اینا ازهمون اوایل زندگی به چشم میاد...وباید اینو باورکنیم که فرداچهره ی بچه ی ماممکنه به طرف مقابلمون بره وباید کسی روانتخاب کنیم که نه تنها قابل تحمل باشه بلکه بادیدن ظاهرش همیشه رضایت در دل ما موج بزنه...این خیلی مهمه
درضمن شماهنوز سنتون کمه وباید یه مقداربه خودتون فرصت بدین تابهترجایگاه خودتون روتوی جامعه پیداکنید..بعد واسه ازدواج خودتون روآماده کنین وبهش فکرکنین
نه عزیزم.ازهمون16سالگی ازم تقاضای ازدواج کردمنتهی نمیدونست که 16ساله وقتی متوجه سنم شدگفت3سال صبرمیکنه تاکنکورموبدم.بعدش یعنی پارسال رسمادرحضورخانوادم خواستگاری کرد.ازش بدم نمیادخصوصابخاطرابرازعلاقه های فراوونش ولی نمیخوام احساساتوبیارم وسط عقلانی بهتره.راستش یکمم دهن بینم.دوست دارم همه تاییدش کنم.ولی بازمرددم....