رفتارهاي عجيب برادر من

سلام
دوستان
يه بردار دارم 26 سالشه پسر ارشد هست

حدودا تو سن هاي بين 14 تا 15 سالگي اينطور كه خودش ميگه اينطوري شده
البته قبل از اون ادم نرمال و اجتماعي بوده و هيچگونه مشكلي نداشته


اون موقع ها بيخودي گريه ميكرده مثلا داستان ميبافته كه مثلا هيچ كس منو دوست نداره و...
مهمون يا كسي ميومده از خونه بيرون ميرفته
تو مدرسه ساكت بوده و هيچ گونه تحركي نداشته مثلا زنگ ورزش يا زنگ تفريح هميشه تنها مينشسته
وقتي ديگه درس رو ترك كرد19 سالگي همينطور هي گوشه گير تر شد و كمتر با كسي رابطه برقرار ميكرد
الان هم تو اتاقش 24 ساعته درش بسته و خيلي كم بيرون مياد
وقتي حوصلش باشه وكسي نخواهد نصحيتش كنه در رو رو كسي باز ميكنه
همه وقتشو با كامپيوتر ميگذرونه شب ها بيداره روزها خواب

ميگه وقتي رو پوشت بوم يا جايي هستيم اين فكر رو ميكنم اون طرف رو هل بدم اين فكر تو ذهنش هست ولي اينكارو نميكنه

يا اينكه وقتي كارد دستش هست ممكنه به كسي بزنه ولي نميزنه ميتونه خودشو كنترل كنه تو ذهنش اينطور ميگذره

يا اينكه سوار موتور پشت كسي هست ميگه ممكنه طرف رو از جاده خارج كنم البته اين تو ذهنش هست و اين اتفاق نمي افته البته هميشه ميگه اينطور نيست يه باره اين فكر به سراغش مياد

مثلا جشن عروسي خواهرمون نرفته و دائم خودشو سرزنش ميكرده و خيلي گريه
ميگه بعد از اون موقع كه 4 سال ميگذره از همون موقع تا حالا حالم يه طوري هست مثلا نميتونه تو صورت كسي نگاه كنه و خودشو تو اينه ببينه و...

بنظر شما اين چه بيماري هست روز به روز حالش بدتر ميشه و نااميدتر
خودش ميگه منو ببريد تيمارستان راحترم

نظر شما رو ميخواستم اصلا بيرون نميره كه بخواهد بره روانپزشك ...
و اميدي هست؟ كه مثل سابق بشه؟

سلام.
من تاکید می کنم که متخصص نیستم و از روی نوشته نمیشه تشخیص داد.
اما با توجه به مطالبتون به نظر میرسه برادر شما دچار اختلال شخصیتی جامعه ستیزی (

Anti Social Personality Disorder) هستن. که منجر به بروز افسردگی شده. روش معالجه معمولا روان درمانی هستش. بیمار معمولا بستری نمیشه. در هرحال، با توجه به شدت علائم بهتره به روانشناس مراجعه کنید.

سلام عزیزم
به نظرم با یک روانشناس و یا مشاوره صحبت کنید

من خودم هم قبلا (دوره ی کنکور و قبل دانشگاه) خیلی خفیف اون افکار رو تو ذهنم داشتم:d علتش هم اینه که طرف وقتی توی عزلت باشه و یکجا بشینه باعث میشه که همه نوع افکار بیاد توی ذهنش. چاره کار اینه که یه چندتا دوست خوب پیدا بکنه و هفته ای یکی دوبار با اونها بره بیرون و گردش و البته از نوع سالمش. یه کاری که باعث بشه از اتاقش بیاد بیرون و از پای میز کامپیوتر بلند بشه. برادر شما تنها چیزی که نیاز داره بیرون رفتن هست ولاغیر.