با این شرایط برای ازدواج پا پیش بذارم؟( 25 ساله، دانشجو، سربازی نرفته، برخوردار از حمایت مالی خانواده و ... )

سلام
پسری هستم 25 ساله دانشجوی ترم دوم ارشد.
تا مهر سال 94 برای ادامه تحصیل در مقطع دکتری از ایران خارج میشم.
فعلا شغل ندارم (حتی پاره وقت و وقت زیادی هم ندارم برم دنبالش)
سربازی نرفتم ولی اگر دکتری بخونم تقریبا ماست مالی میشه.
خانوادم همه جوره (حتی مالی) برای ازدواج پشتیبانم هستن و همین الان به اندازه خرج های اولیه عقد و عروسی و … برام کنار گذاشتن.
شرایط شخصیتی و خانوادگیم جوریه که توی دانشگاه خیلی از هم دانشکده ای هام آرزوشون هست با من ازدواج کنن (و حتی از طریق خانواده و آشنایان هم چند تا خواستگار داشتم!) :18:
اگر مجرد برم خارج شانس ازدواجم تا 30 سالگی خیلی کم میشه و نمیخوام مجرد برم.:310:
از طرفی درآمدم تا زمان شروع دکتری صفره مطلقه!

به نظر شما چی کار کنم؟

این وضعیت متغیر شما و سایر شرایط مناسب شما برای ازدواج باعث ایجاد تضادی میشه که بنظرم اتخاذ تصمیم منطقی و عاقلانه کمی سخته و فقط خودتون میتونید با این وضعیت دینامیک تصمیم درست رو بگیرید.
با شرایطی که شما گفتید فعلا وضعیت ثابت و تثبیت شده ای ندارید.
شاید بهتره صبر کنید تا وضعیت دکتری و شرایط زندگی خارج از کشورتون مشخص بشه بعد اقدام جدی بکنید.
از طرفی اگر موردهای مناسبی سراغ دارید بهتره برای جلوگیری از از دست رفتن فرصتها هم فکری بکنید ، مخصوصا اگر کسانی هستند که شناخت خوبی از آنها دارید.

سلام

شما قصد دارید که تا یکسال و نیم دیگه ازدواج کنید (قبل از شروع دکترا)
و گفتید خانواده از همه نظر (حتی مالی) شما را ساپورت می کنند، چرا اقدام نکنید؟

برعکس آقای کیان که گفتند وضعیت شما مشخص نیست، من فکر می کنم خیلی هم مشخصه. شما حتی تاریخ شروع دکتراتون را از ترم دوم فوق می دونید.

تا بخواهید دختر مورد نظر را پیدا کنید در بهترین حالت یک هفت هشت ماهی وقت می بره. بعد هم نامزدی و عقد، می شه مهر 94.
به نظر من بهتره از الان شروع کنید.

ممنون که جواب دادین.
الان بزرگترین مشکل من برای اقدام جدی اینه که هنوز دستم تو جیب خودم نیست و البته فرصت چندانی هم ندارم که بخوام دنبال شغل پاره وقت بگردم و ترجیح میدم فعلا وقتم رو جای مهمتری صرف کنم.

به نظر شما درسته با این وضعیت اقدام کنم؟ یعنی خودم یه جورایی در این زمینه ایده آل و شایدم سنتی فکر میکنم و نمیتونم قبول کنم وقتی هنوز پول در نمیارم ولی زن هم دارم (البته این قضیه نهایتا چند ماه فوقش یک سال طول میکشه ولی بازم عذاب آوره برام !! :161: حتی فکر اینکه برم جایی خواستگاری ازم بپرسن شغلت چیه بگم دانشجو هستم یا به عبارتی بیکارم رو اعصابمه و یه جورایی احساس میکنم غرورم خدشه دار میشه! :97: )

کسی میتونه راهنمایی کنه؟ آیا درست فکر میکنم؟