معمولا تا وسط کار میرم برای اینکه بهتر پیش برم دوباره شروع میکنم
سلام روز به خیر
دوستان یه مساله ای دارم میخواستم مطرح کنم
من کلا ادم ایده ال گرایی نیستم تو خیلی از مسایل خیلی حساس نیستم
روی غذا ،روی مرتب بودن افراطی، مارک لباسی که میپوشم و.... خیلی معمولی ام
اما روی یه سری چیزهای دیگه حساسم
مثلا روی انتخاب همسرم خیلی حساسم و هر کسی برای اشناییت جلو میرم هی به خودم میگم ممکنه فرد بهتری سرراهم قرار بگیره
یا مثلا یه مشکل عمده ای که هست من تو کارم احتیاج دارم یه سری مقاله بخونم و فیلم اموزشی ببینم و مدام هم این قضیه ادامه داره چون باید اپدیت باشم
اما سر تکنولوژی های معمولی هم من مثلا فلان کتاب رو شروع میکنم خوندن بعد نمیدونم چیه
یا دقت کافی نمیتونم بخونم یا حساسیت الکیه که تا وسط ماجرا میرم حس میکنم خوب یاد نگرفتم دوباره و دوباره میشینم منابع و زمان بندی رو میچینم و از اول شروع میکنم خوندن و خیلی سخت میشه یه مطلب رو تا ته اش بخونم و بگم یاد گرفتم برم سراغ کار دیگه
الان یه مدت زیادی هی پیش میرم دوباره وسط راه میشینم برنامه ریزی میکنم از اول شروع میکنم
مثلا به یه مشکلی که میخورم که نمیتونم حلش کنم میگم من خوب یاد نگرفتم دوباره برنامه ریزی میمکنکم برای بهتر خوندنش
نمیدونم از دید خودم یه جور وسواسه یا ایده ال گرایی یا نمیدونم یا حساسیت الکیه؟
ولی خوب منو داره عقب میندازه تو پیشرفت زندگی ام
میشه نظرتون رو صادقانه بیان کنید و این که اگه مشکل هست باید چی کار کنم؟