چگونه باهمسر بی منطق و بی مسئولیت برخورد کنم

سلام دوستان.من و همسرم28سال سن داریم.یک سال است که ازدواج کرده ام. ما هر دو به هم خیلی علاقه داریم و همسر من خصوصیات مثبت زیادی دارن.اما مشکلی که از ابتدای ازدواج تا حالا با هم داشتیم اینه که شوهر من به هیچ عنوان مسئولیت اشتباهاتش رو بر عهده نمیگیره و مدام من و دیگران رو مقصر مسائل کوچک و بزرگ زندگیش میدونه.ایشون به شدت کارهایی که قراره انجام بده عقب میندازه و وقتی به خاطر این رفتار با مشکل مواجه میشیم تقصیرات رو گردن من یا دیگران میندازه.کاری که باید امروز انجام بشه دو سه ماه بعد انجام میده و خیلی وقتها دیگه کار از کار میگذره حتی اگه وسایل شخصیش رو گم کنه یا امانتی که قرار بوده پس بده روبه دلیل بی خیالی خودش خراب کنه تقصیرات رو گردن من میندازه و من در مقابل این رفتارش به شدت عصبانی میشم و نمیتونم جلوی پرخاش خودم رو بگیرم.من در کل با همه برخورد بسیار ارامی دارم اما در مقابل همسرم یک حالت دفاعی گرفتم، چون مدام منتظرم من رو بی دلیل محکوم کنه تا از خودم در برابر این تهمت ها دفاع کنم.ما در یک خونه چهارصد متری زندگی میکنیم و همسر من با اینکه در امدمتوسطی داره اما دو روز در هفته کار میکنه و پنج روز باقیمانده به استراحت و فیلم دیدن و اینترنت و البته نقاشی میگذرونه.اما در کارهای این خونه بزرگ خیلی کم بهم کمک میکنه و عملا بیشتر مسئولیت ها بر عهده منه .واقعا از این وضعیت خسته شدم.اگر ایشون اشتباهی مرتکب بشه من به روش نمیارم ولی چند ساعت بعد میبینم که خیلی حق به جانب میاد و تقصیرات رو از من میدونه حتی اگر هیچ نقشی در اون مشکل نداشته باشم زیر بار نمیره و همیشه سر این موضوعات با هم جروبحث داریم.لطفا کمکم کنید که چطور باید رفتار کنم و ایا راهی وجود داره با کسی با این شرایط بشه به صورت منطقی صحبت کرد.

سلام دوست عزیز
خودت میگی که خصوصیات مثبت زیادی داره ،پس زوم کن روی همون خصوصیات مثبتش....خودم با همچین آدمی سر و کار داشتم، اینجور آدم ها باید رو خودشون کار کنن تا درست شن، اگه شوهرت بفهمه که این قسمت کارش اشتباهه و رو خودش کار کنه و بره مشاوره پس میتونه خودش رو تغییر بده....اگه هم ندونه که این قسمت کارش اشتباهه که اگه 24 ساعته هم بهش بگی که اشتباه کردی بازم حق رو به تو نمیده...........بنظرم چند تا فیلم روانشناسی خانوادگی بگیر در باب همین مسئله:که آدم ها اشتباهات بزرگ و کوچک خودشون رو گردن دیگری نندازن....و بشین خودت باهاش نگاه کن....شاید تاثیرگذار باشه...اینجور آدم ها همیشه دنبال یه مقصرن و هیچ وقت خودشون عواقب کارهاشون رو نمیتونن قبول کنن چون اینجوری حس راحت تری میکنن و خودشون رو از فکر رها میکنن چون میگن تقصیر فلانیه و پس چرا من خودمو ناراحت کنم

ممنونم از پاسخگویی هانیه عزیز...حتما فیلمهایی که گفتید تهیه میکنم اما فکر نمیکنم به این سادگی قضیه حل بشه.مثلا تا حالا شده که بارها به بهانه انجام تست روانشناسی ازش خواستم چندتا از حسن ها و معایبی رو که فکر میکنه در رفتارش وجود داره بگه و خودم هم همین کارو کردم که احساس نکنه دارم بازپرسی میکنم اما با وجودی که میتونه حسن رفتاریش رو بگه نمیتونه یا نمیخواد حتی یک رفتار نادرستش رو عنوان کنه یعنی فکر میکنه که خودش خیلی کامله و همیشه ایراد از دیگرانه.گاهی احساس میکنم فکر میکنه همه بهش ظلم میکنن و اون هیچ وقت اشتباهی نداره.اگه بینمون بحثی پیش بیاد حتی اگه خودش اغاز کننده باشه میگه تو باهام جرو بحث میکنی اگه چیزی توی خونه خراب بشه حتی اگه هیچکس مقصر نباشه میگه خرابش کردی اگه خودش سر وقت نتونه بیاد برای نهار میگه تو درست برنامه ریزی نکردی و خلاصه کلافه شدم و نمیدونم چطور میشه باهاش صحبت کرد که کار به متهم کردن همدیگه نکشه...با وجود خوبی های خیلی زیادش و علاقه شدیدی که بینمون هست اما احساس میکنم همین یک مورد میتونه اونقدر بحرانی بشه که همه زندگیمونو خراب کنه.

چرا کسی کمکی نمیکنه...این حرف میدونم اشتباست اما خسته شدم حس میکنم دیگه توان ادامه دادن ندارم در زندگی با همسرم با وجود تمام ابراز علاقه هایی که میکنه احساس امنیت و ارامش ندارم احساسم داره به سمت بی تفاوتی میره واقعا نمیدونم باید کدوم راه رو برم...دیروز با هم برنامه ریزی کردیم و هرکس وظایف خودش رو نوشت و اهداف و علایقمون.برای هر کدوم از کارها زمان تعیین کردیم با اینکه باز هم بیشتر وظایف افتاد رو دوش من اما خوشحال بودم که حداقل کمی از اونها کم شد.اما اخر شب مسخره بازی در اورد و امروز هم زد زیر همه چیز و به همون روال عادی خودش ادامه داد دوباره صبح زود رفت تو اتاق کارش و تا الانم داره فیلم میبینه و چشمهاش از شدت فشاری که بهشون میاره و همیشه به صفحه مانیتور زل میزنه کاملا قرمز شده.بعد اومده میگه چرا با من سر سنگینی میگم قرارمون این بود؟ مگه دیروز برنامه ریزی نکردیم ولی خیلی حق به جانب میگه همه چیز تقصیر توئه و من طبق برنامه عمل کردم!!! حالم بده خیلی زیاد باید چه کار کنم کسی که ذره ای منطق و راستگویی حالیش نیست چطور میتونم باهاش صحبت کنم نمیشه...فکر میکنم فقط به عنوان یک ابزار ازم استفاده میشه و من اومدم تا نیازهای اونو براورده کنم ولی اون وظیفه خودش نمیدونه حتی اشغالهای روی میزکارش رو جمع کنه یا سر و سامانی به وضعیتش بده