همسر همیشه عصبانی

سلام
همسرم من ۳۶ سال سن داره و من ۳۰سال. از ازدواجمون ۴ سال میگذره.
همسر من متاسفانه و ماهیتا به فرد عصبانی شناخته میشه که با همه از سرسخت گیری سر دعوا داره. ادم مودبی هست و بنابراین پرخاش یا بی ادبی با کسی نمیکنه! فقط یه هشدار با زبون تند میده یا میره توی قیافه به شکلی که همه متوجه میشن ایشون ناراحته. فرزند وسط خانواده هست و در کودکی و طول رشد سختی هایی داشته که من فکر میکنم این خشم از همون نشات میگیره.
در مدت حدودا ۶ سالی که همو میشناسیم من تنها کسی بودم که توی حاشیه امن از خشم ایشون بوده و هسا. مسلما ناراحتیش از بقیه روی منم تاثیر میگذاره اما همیشه سعی میکنه من ذلیل اون خشم ها نباشم یا اگر هستم خیلی کنترلش کنه. من از همین فرصت برای کمک کردن بهش برای کنترل خشمش خیلی استفاده کردم و تقریبا تا حد زیادی موفق بودم ولی اخیرا حس میکنم مجددا خیلی عصبی شده و با همه سر دعوا داره! هیچ دوستی رو برامون نگه نداشته! و سرکار هم مدام در جنگ با بقیه است که البته همون طور که گفتم بی ادبی نمکتع ولی مثلا همکارش رو به دللی کار اشتباهی که میکنه با بداخلاقی تنبیه میکنه و این باعث میشه اون هم برنجه !
میدونم که دوران اخیر و خونه نشینی بی تاثیر نبوده (ریموت کار میکنیم) ولی میخوام بدونم از نظر شما من چه طور میتونم کمک کنم؟ متاسفانه برای اصلاح خودش به مشاور مراجعه نمیکنه و میکه خودم حلش میکنم برای همین من دو راه بیشتر ندارم که یا منفعل باشم و یا کمک کنم و زندگی اون و خودم رو نجات بدم!
سوال مشخص من ازتون اینه که چه کاری برای این اشخاص میشه کرد؟ تا حالا با محبت و ارامش از کنترل خشم و ارامش خیلی گفتم ولی دیگه خودمم خسته ام! میخوام بهش کمک کنم تا بهتر زندگی کنه ولی کم کم دارم خودمم از این بداخلاقی هاش با بقیه سرد میشم!
ببخشین طولانی شد و ممنون که به سوال و درد و دلم گوش دادین :)

سلام
وقت بخیر
همسر شما بعدش به راحتی میخندند?

سلام خادم رضا
اگه منظورتون بعد از خشمش هست گاهی بله میخنده اونم وقتی میبینه من ناراحت شدم و مدام کارهایی میکنم که حال و هواش عوض بشه ! اما خنده عمیق نیست! یه خنده سرد میکنه.... اگه ناراحتیش از ادم غیر ضروری توی زندگیمون باشه بعدش سریع خوب میشه ولی معمولا ناراحتی های کاریش بیشتر طول میکشه تا حل بشه و من خنده واقعیش رو ببینم!
میتونم بگم اگه خودش تنها زندگی میکرد شاید بعدش نه نمیخندید! یا طول میکشید تا بخنده. ولیل دیدم که سعی میکنه حال خودشو با چیزی مثل ورزش؛ پیاده روی؛ دیدن برنامه مورد علاقش بهتر کنه.

دلیلی که از شما پرسیدم این بود که طرحواره تنبیهی که در ایشان شکل گرفته است ایا فقط بخاطره رسیدن به هدف خاصی است تا کار و رفتار بهتر شود به قول معروف کار پیش برود یا کلا انتظار است
عصبانیت ایشون حاصل انتظاری است که از دیگران دارند
انسان نباید از دیگران انتظار داشته باشد بلکه باید امیدوار باشند
یعنی چی
یعنی اینکه منتظر رفتار یا کار خوب از طرف دیگران نباشند
بلکه امیدوار باشن که دیگران رفتار خوبی داشته باشند یا کار مناسبی انجام دهند که اگر هم انجام ندادند چندان ناراحت نمیشویم
پیامبر صل الله علیه و اله فرمودند
خشم از شيطان و شيطان از آتش آفريده شده است و آتش با آب خاموش مى شود، پس هرگاه يكى از شما به خشم آمد، وضو بگيرد.