داشتن فرزند تو شرایط حاضر کار درستی هست؟

سلام دوستان همدردی، تاپیک های قبلیم حول اختلاف با خانواده همسر هست که در نهایت با قطع ارتباط مشکلاتم کم شده، البته قطعا این قطع ارتباط هزینه هایی برام داشته، مثلا اینکه هرموقع همسرم بخواد مادرش رو میتونه ببینه و هر هفته شام تنها بره خونه مادرش که کاملا این شرایط رو پذیرفتم و با اینکه گاهی برام سخته ولی تو دلم نگه میدارم. البته بگم که مادرشوهر با اینکه خودش به من و خانواده م چندین بار بی احترامی و توهین کرد و درواقع ما رو از خونش بیرون کرد ولی باز هم دنبال راه هایی هست که بخواد منو اذیت کنه ولی من سعی میکنم باهاش مقابلع نکنم و همسرم رو همراهی میکنم که باهاش کنار بیاد. بهرحال گاهی این کارهایی که میکنه برام آزاردهنده س ولی سعی میکنم با مدیتیشن خودم رو آروم کنم و به این فکر کنم که تحت فشار روحی هست و رفتارهاش دست خودش نیست. حالا با این شرایط و شرایط حال حاضر که درگیر کرونا هستیم و مشخص نیست که کی کرونا تمام بشه، تصمیم گرفتم به بچه دار شدن فکر کنم. با همسرم صحبت کردم مخالفتی نداره چون که شش سال از ازدواجمون میگذره، حالا میخواستم راهنماییم کنید که آیا با وجود این اختلافات با خانواده همسر تصمیم به بچه دار شدن منطقی هست؟ با توجه به اینکه سن من و همسرم هم داره بالاتر میره. آیا با این شرایط سخت اقتصادی کلا بچه دار شدن کار درستیه؟ ما در حد یه زندگی معمولی میتونیم برای بچه مون فراهم کنیم ولی بازهم آینده خیلی مشخص نیست. لطفا دوستان اگه تجربه ای تو این زمینه دارید راهنمایی کنید. ممنون

سلا بر شما

خانوم ایرانی این تصمیمی که ازش نوشتین یک تصمیم فقط بین شما و همسرتان با توجه به توانایی ها و شرایط زندگی دو نفره شماست.

بچه دار شدن در شرایط زیر صحیح نیست اگر؛

اختلافات زناشویی مطرح باشه _ در برقراری ارتباط با سایرین ناتوان باشیم_ مسئولیت پذیر نباشیم_ بدنبال تحقق آمال های سرکوب شده خودمون باشیم_ صرفا بچه دار شدن از سر علاقه به کودکان باشه_ از بالا رفتن سن و ترس از نازایی تصمیم بگیریم_ از خود گذشتگی و صبوری رو تمرین نکرده باشیم_ بدیل فقدان وارث نگران باشیم_ بهداشت روانی خانواده ما دچار مشکل باشه_ از دیدن دیگران در نقش پدر یا مادر دچار هیجان بشیم_ رفع تنهایی در حال و آیندهمان مطرح باشه _ بخوایم رابطه رو نجات بدیم_ رضایت اطرافیان رو کسب کنیم_ بحران مالی مطرح باشه و ...


اما وقتی این سؤال به ذهن شما رسیده، از نظر من موارد مهمی دیگری جز این اختلاف با خانواده همسر هست که نیاز به بررسی داره.
بی شک‌ عوامل مختلفی ممکن هست در رسیدن به هدفی یا گرفتن تصمیمی اثر گذار باشن، اما ما قادر به کنترل همه ی عوامل یا دیگران نیستیم، جایی که کاملا در کنترل ماست درون خودمون و تسلط به اون هست.

از طرفی نگرانی های ما باید معقول و با توجه به توانایی ها و مدیریتمون باشن. بله شرایط اقتصادی سختی رو میگذرانیم اما نمیتونیم برای همیشه منتظر بمانیم! اگر میتونیم شرایط رو فراهم کنیم و دچار بحران نیستیم پس اینجا هم باید بررسی هایی صورت بگیره تا ببینیم آیا جداً بحث بحران اقتصادی مطرح هست یا ریشه جای دیگری هست و با بحران اقتصادی تجلی میکنه.

:72:

سلام زن ایرانی عزیز،

فکر می کنی اگه هیچ مسئله و مشکلی با هیچ کسی نداشته باشی، بچه ی خیلی متفاوتی تربیت می کنی؟

همینکه با مشکلاتت با درایت تا می کنی، و با همسرت تفاهم نسبی داری، از شرایط خوبی برای تولید یه آدمیزاد دیگه برخورداری. یعنی احتمال اینکه خیلی خرابش کنی، زیاد نیست. بیشتر احتمال می ره که کمتر از متوسط جامعه گند بزنی.

از نظر من اگه یکی از اونائیکه به دنیا اومدن و به هر دلیل بی خونواده موندن رو به فرزندی بپذیری، بهتر و قشنگ تره. ولی اگه این انتخابت نیست، منتظر نشو شرایط بهتر از این شه، چون اثر خاصی در نتیجه نداره.

ممنون سحر بهاری عزیز، کاملا موافق نظراتت هستم. جاییکه کاملا میتونیم تحت کنترل و مدیریت داشته باشیم فقط درون خود ماست. من هم برای درک این موضوع خیلی تلاش کردم و الان نسبت به یکسال پیش خیلی بهترم و واقعا میتونم بگم خودآگاهی روی رفتارم و افکارم تا حد خوبی پیدا کردم و بیشتر شرایط رو درک میکنم‌. مرسی از راهنماییت دوست خوبم.

میشل جان خیلی ممنون از راهنماییت که همیشه نظراتت برام ارزشمنده. کاملا درست میگی من متاسفانه تو ناخودآگاه ذهنم هنوزم فکر میکنم که کاش همه روابط خوب و محترمانه بود. ولی بهرحال شرایطیه که پیش اومده گرچه خیلی سعی داشتم روابط درست باشه ولی خوب از کنترل من خارج شد. راستش رو بگم نگرانم که با بچه دار شدن چه شرایطی پیش میاد، اینکه مادرشوهر چطور برخورد کنه، نگرانم که اذیت هاش بیشتر بشه و بیشتر همسرم رو تحت فشار بذاره. واقعا ممکنه نگرانی هام بی اساس باشه ولی خیلی نگرانم که در آینده باز هم بخواد همسرم رو تحت فشار بذاره، البته همسر من بچه نیست و کاملا منطقیه و تحت تاثیر حرفهای مادرش قرار نمیگیره. ولی نگران بودم که این قطع ارتباط با خانواده همسر مشکلی برای زندگیمون پیش بیاره، چون پارسال با وجود تمام بی احترامی ها نگران نبودم میگفتم در نهایت من و همسرم از هم جدا میشیم. ولی با وجود بچه مطمینا شرایط کمی سخت تر میشه. اینا فکرم رو درگیر و سردرگم میکنه.