كم خوابها رفوزه می شوند.

كودكان درسن پيش دبستاني و دبستاني به 10 تا 12 ساعت خواب احتياج دارند.

فصل تابستان فصل راحتي و آرامش بچه‌ها است. بچه ها در اين اوقات، شب‌ها ديرتر مي‌خوابند‌و‌صبح‌ديرتر‌� �ز‌خواب‌بيدار‌مي‌شوند،چ� �ن ديگر نگران مدرسه رفتن نيستند. اما بالاخره روزهاي تابستان هم يكي بعد از ديگري مي‌گذرند و مهرماه از راه مي‌رسد.

رسيدن ماه مهر نشان‌دهنده آغاز يك برنامه منظم روزانه است . البته اين تغييرات و ايجاد نظم و ترتيب فقط شامل حال بچه ها نمي‌شود‌و بزرگ‌ترها هم مجبورند برنامه زندگي خودشان را تغيير دهند. ضمن اينكه در آغاز مدرسه، تنش زيادي به بچه‌ها و والدين وارد مي‌شود. معمولا كودكي كه بيش از حد نگران شروع مدرسه است، از دو هفته قبل از آغاز مدرسه اضطراب پيدا مي‌كند و شب‌ها قبل از خواب دچار فكر و خيالات خاصي مي‌شود مثلا: مدرسه امسال من چه شكلي است؟ آيا دوست خوبي پيدا مي‌كنم؟ معلم امسال چطور است؟ و خلاصه فكرهايي از اين قبيل.

كم‌خوابي مساوي است با عدم تمركز:

خواب، بخش مهمي از برنامه روزانه كودك محسوب مي‌شود.

در مورد كودكاني كه در سن مدرسه هستند، خواب اهميت بيشتري پيدا مي‌كند زيرا براي آنها، با آغاز فصل مدرسه، يك فعاليت اجتماعي جديد آغاز مي‌شود كه در آن نياز بيشتري به تمركز و يادگيري وجود دارد. تغيير برنامه خواب تابستاني و آمادگي براي مدرسه بايد حداقل از يك يا دو هفته مانده به مدرسه شروع شود. يادتان باشد هيچ‌وقت آخرين مسافرت تابستاني را زماني نيندازيد كه درست شب قبل از آغاز مدرسه به منزل برگرديد!

برنامه خواب كودك بايد از قبل تنظيم شده باشد و حتما اجرا شود. پزشكان معتقدند داشتن برنامه خوابي منظم، چه 2 ساله باشيد، چه 12 ساله و چه 35 ساله، بسيار لازم و ضروري است. اگر 30 درصد بزرگسالان امروزي به انواع مشكلات خواب مبتلا هستند، دليل آن نداشتن برنامه خواب منظم از زمان كودكي است.

همه دردسرها از خواب ناكافي است:

هر كودكي خصوصيات خاص خود را دارد. بنابراين ابدا نمي‌توان براي همه كودكان مقدار خواب مشخصي را تعريف كرد. ولي به‌طور كلي مي‌توان گفت كه كودكان درسن پيش دبستاني و دبستاني به 10 تا 12 ساعت خواب احتياج دارند. وقتي فرزندتان 12 ساله مي‌شود، حدود 10 ساعت خواب شبانه كافي به‌نظر مي‌رسد. در سنين نوجواني خواب به 9 ساعت در شب مي‌رسد كه كمي از خواب افراد بزرگسال بيشتر است.

اگر مي‌خواهيد بفهميد كه فرزندتان خواب كافي دارد يا خير، در طي روز رفتار او را زيرنظر داشته باشيد. عواملي كه نشان‌دهنده ناكافي بودن خواب كودك است شامل اين موارد است:1كاهش توجه و تمركز، تحريك‌پذيري و خستگي،2 كم‌شدن سطح انرژي و فعاليت، 3 ترسوشدن، اضطراب، حساس‌بودن، حالت دفاعي داشتن و حتي كم‌شدن صبر و حوصله.

ديگه وقت خوابه!

بايد از همان ابتدا برنامه منظمي براي خواب كودك درنظر بگيريد و حتما به آن پايبند باشيد. براي اين منظور نكات زير را درنظر بگيريد:

قبل از اينكه كودك به بستر برود به يك دوره آرامش احتياج دارد. معمولا بعد از يك روز شلوغ و سراسر بازي و تفريح بايد او‌ را آرام كنيد. يك دوش گرم، يك قصه جالب يا صحبتي آرام و ملايم قبل از خواب او را آرام مي‌كند.

ديدن برنامه‌هاي تلويزيون تا ديروقت و بازي‌هاي ويديويي وضع كودك را بدتر مي‌‌كند و نمي‌گذارد خواب راحتي داشته باشد.

از برنامه خواب به‌طور منظم پيروي كنيد. كودك بايد بداند سر چه ساعتي بايد به بستر برود و بايد به اين قانون احترام بگذارد.

بستر كودك بايد از والدين جدا باشد. اگرچه در بعضي فرهنگ‌ها خوابيدن بچه‌ها در كنار والدين مرسوم است، اما اين رويه مشكلاتي هم دارد. بهتر است كودكان به‌طور مستقل و تنها به خواب روند. آنها تا وقتي در كنار والدين بخوابند، ياد نمي‌گيرند چگونه خودشان به تنهايي بخوابند و به اين ترتيب نه كودك و نه والدين خواب راحتي نخواهند داشت.

بچه‌هايي كه در طول روز دائم در حال چرت زدن هستند، احتمالا شب‌ها خواب كافي ندارند. به‌تدريج ساعات خواب شبانه اين بچه‌ها را بايد بيشتر كرد و اين كار بايد كم‌كم صورت بگيرد، يعني هر شب حدود يك ربع زودتر بخوابند. اگر در نهايت به حدي رسيدند كه ديگر در طول روز خواب‌آلوده نيستند، يعني خواب شبانه آنها كافي است.

اگر مشكل حل نشود…

اگر براي خواب كودك مشكلي وجود دارد كه ادامه داشته و شما را از زندگي سير كرده است، حتما ماجرا را با پزشك در ميان بگذاريد. در اين موارد بهتر است ماجراي خواب كودك را در طول شبانه روز ثبت كنيد: كودك هر شب در كجا، چه وقت و چند ساعت مي‌خوابد؟ ساعت خواب و بيداري او چگونه است؟ كودك از چه مواردي براي كمك كردن به خواب استفاده مي‌كند؟ آيا كودك در شب از خواب بيدار مي‌‌شود؟ در طول روز چه مقدار مي‌‌خوابد؟ آيا حادثه‌اي ناراحت كننده و غير معمول در زندگي او اتفاق افتاده است؟

اگر كودك خواب راحتي ندارد، بايد هر چه زودتر عادات صحيح خواب را در او ايجاد كنيد. احتمال اينكه با شروع مدارس مشكلات خواب تشديد شده و يا حتي ظهور كنند بيشتر است. البته هر چه برنامه خواب كودك مرتب و منظم باشد، احتمال بروز اين مشكلات كمتر است و اگر هم ظاهر شوند به خوبي درمان مي‌شوند. يادتان باشد پدر و مادر الگوي موثري براي خواب كودك محسوب مي‌شوند. پس قبل از همه به فكر اصلاح برنامه خواب خودتان باشيد تا كودك هم برنامه درستي داشته باشد.

به نقل از سایت نیكی صالحی

سلام
ممنون از مطلب خوبتون
البته کم خوابی در تغذیه افراد هم موثر است، توی هر سنی که باشند.
اگر تغذیه کودک تنظیم بشود برنامه خواب آن راحت تر تنظیم می شود.
اینم در رابطه با نقش تغذیه در کم خوابی:
دكتر‌ ربابه شيخ‌الاسلام*
كودك را به غذاهاي كم‌نمك عادت دهيد. خوردن سالاد، سبزي‌ها و ماست را در برنامه او بگذاريد و اجازه دهيد با تنوع غذاها و چگونگي مصرف آنها آشنا شود.
والدين و به خصوص مادران گاهي از وضعيت تغذيه كودك‌شان در رنج و عذاب‌اند. آنها گله مي‌كنند كه اين بچه لج مي‌كند، غذا نمي‌خورد، در موقع غذا خوردن بازي در مي‌آورد، گريه مي‌كند، غذا را پرت مي‌كند و يا آن را تف مي‌كند. راستي، چرا كودك اين چنين رفتارهايي را دارد؟ آيا شما هم با اين مشكل مواجهيد؟
رفتارهاي نامناسب هنگام غذا خوردن مادر را كلافه مي‌كند. گاهي صحنه غذا دادن به كودك بي‌شباهت به صحنه جنگ مادر و كودك نيست. گاهي مادر متوسل به زور مي‌شود و گاهي با التماس و خواهش سعي مي‌كند لقمه‌اي غذا در دهان بچه بگذارد و حتي براي خوردن غذا جايزه تعيين مي‌كند. در بعضي از خانواده‌ها همگي بسيج مي‌شوند. يكي شكلك و ادا درمي‌آورد، يكي كودك را سواري مي‌دهد و بازي‌هاي ديگري مثل اينكه قاشق، هواپيما و يا ماشين است و مي‌خواهد برود در جايگاه و بالاخره اين كودك لجباز همه را بازي مي‌دهد و عاقبت غذاي كافي هم نمي‌خورد. در حقيقت اين، مادر است كه در اين جنگ اغلب شكست مي‌خورد و كودك به لجبازي‌هايش ادامه مي‌دهد.

كدام كودك، كدام تغذيه؟
روان‌شناسان، كودكان را به سه دسته تقسيم مي‌كنند:
كودكان بدخلق: به طور معمول 10 درصد كودكان در اين دسته قرار مي‌گيرند.
كودكان راحت: خوشبختانه حدود 40 درصد كودكان در اين دسته هستند.
كودكان ديگر: به طور معمول تركيبي از شخصيت دو دسته ديگر دارند.
والدين كودكان بدخلق به طور معمول احساس خوبي از اين مجادله هميشگي ندارند و احساس مي‌كنند در اداره كودك خود ناتوان‌اند و از اين مساله در رنج هستند.

هزار و يك پرسش
آيا كودك شما جزو اين دسته است و شما نگران سلامت او هستيد؟ آيا احساس عجز و ناتواني مي‌كنيد، به طوري كه تصميم گرفته‌ايد به يك متخصص تغذيه يا روان‌شناس كودك مراجعه كنيد؟
البته توصيه‌هايي كه در اين مقاله به آنها مي‌پردازم، تا حدي به شما كمك مي‌كند چون ممكن است واقعا رفتارهاي شما باعث به وجود آمدن اين مشكل شده باشد.
رابطه ميان شما و كودك‌تان تا دو سه ماه اول زندگي چگونه بوده است؟ آيا توانسته‌ايد با ارتباطي موثر الگوي خواب و بيداري، گرسنگي و سيري و حالات فيزيولوژيك كودك‌تان را درك كنيد؟ آيا علايم او را شناخته‌ايد؟ اگر خودتان به دلايل افسردگي يا هر اختلال ديگري توانايي درك اين علايم را نداشته‌ايد و نتوانسته‌ايد نيازهاي او را كه نمي‌توانسته بيان كند، درست تعبير كنيد، آيا زمينه‌اي براي اين جدايي فراهم نكرده‌ايد؟
اگر اين مشكلات درك شده باشند و زود به فكر چاره افتاده باشيد، مي‌توانيد با تامل بيشتر و مشاوره با روان‌شناسان تا حدود زيادي از ادامه اين كنش و واكنش جلوگيري كنيد. گاهي علت اصلي چيز ديگري است.

من نيازهاي ديگري دارم
كودك تا شش ماهگي ارتباط موثرتري با مادر برقرار مي‌كند. او را مي‌شناسد و به او دلبسته و وابسته است. حال اگر مادر در دسترس نباشد و يا وقتي كه هست به دليل خستگي و ساير كارهايي كه انجام آنها را ضروري مي‌داند به كودك توجه نشان ندهد و خلاصه اين رابطه عاطفي مخدوش شود، كودك درست تغذيه نمي‌شود. كودك دلبسته به مادر، به رابطه‌اي گرم و صميمانه نياز دارد. اين دلبستگي دو طرفه است. براي برقراري همين ارتباط و دلبستگي است كه تماس پوست مادر با نوزاد را در ساعت اوليه پس از زايمان ضروري مي‌دانند. چون اين عمل روند دلبستگي را سرعت مي‌دهد. مادر در همان لحظه كه نوزادش را درست بعد از زايمان روي سينه‌اش قرار مي‌دهد، احساس مي‌كند موجودي بسيار نزديك و عزيز مال اوست، از جنس او، از بدن او، از جان او تغذيه شده و عشق و نزديكي بسيار عميقي را حس مي‌كند. رفتارهاي مناسب مانند در آغوش گرفتن او در هنگام گريه، موجب قطع گريه كودك مي‌شود چون موجب اعتماد به نفس كودك است. اگر مادري مضطرب و افسرده و نسبت به كودك خود بي‌تفاوت باشد، اين حالات روي كودك اثر مي‌گذارد و او را نيز مضطرب مي‌كند. بعضي‌ مادران مي‌پرسند كه با وجودي كه به كودك خود عشق مي‌ورزند، هميشه در موقع غذا دادن مشكل دارند. شايد كودك با غذا نخوردن در واقع پيامي را به مادر مي‌رساند. او مي‌خواهد از بي‌تفاوتي‌هاي، مادر در زمان‌هايي كه او احساس نياز به مادر مي‌كرده، انتقام بگيرد چون احساس مي‌كند و به تدريج دريافته است كه تنها غذا دادن به او از نظر مادر مهم است. او به اين وسيله پيامي را به مادر مي‌رساند. او در اين پيام مي‌گويد كه فقط غذا دادن مهم نيست. او مي‌گويد من نيازهاي ديگري هم دارم. در حقيقت او توجه بيشتري مي‌طلبد، از مادر، از پدر، از ساير اوليا. گاهي كودك در صحنه جنگ غذا مي‌خواهد از مادر به دليل بي‌توجهي‌هاي گذشته‌اش انتقام بگيرد چون مي‌داند كه مي‌تواند به اين وسيله مادر را عصبي و ناراحت كند چون مادرش به ساير نيازهاي او بي‌توجه بوده است.
خودتان را جاي كودك بگذاريد كه چنين انتظار توجهي دارد. مادر زماني كه در منزل است، به خصوص اگر شاغل باشد، در فرصت كم مي‌خواهد به بسياري از كارهاي خانه برسد. كودك به دنبال اوست. او مي‌خواهد مادر در بازي‌هاي او مشاركت كند يا با او حرف بزند، به سراغ مادر مي‌رود ولي اغلب با بي‌توجهي و گاهي فرياد مادر مواجه مي‌شود كه او را به شدت از خود مي‌راند. ممكن است بعضي جملات مادر را كه «مردم ازدست تو بچه»، «برو بگذار كارهايم را بكنم» و «از دستت خسته شدم» نفهمد ولي احساس تلخي آن را درك مي‌كند. جملات خشن او را به دنياي تنهايي خودش مي‌كشاند و از مادر دلگیر مي‌شود. تنها زماني كه اين دلگيري‌ها را پاي مادر مي‌نويسد و از او انتقام مي‌گيرد، زماني است كه مادر به سوي او مي‌آيد و آن هم موقع غذا دادن به اوست. كودك مي‌داند چقدر براي مادرش مهم است كه او غذا بخورد. كودك گرسنه است ولي ترجيح مي‌دهد گرسنه بماند با نخوردن، با پرت كردن غذا، با تف كردن و يا فرار از صحنه غذا، بر مادر فايق آيد و به اصطلاح بچه‌هاي امروز، مادر را سركار بگذارد!
مادراني كه شغل خارج از منزل دارند گاهي بيشتر در معرض اين رفتارها قرار مي‌گيرند و نمي‌دانند چه كنند. براي اين مادران بايد گفت كه در ابتدا مراقب كودك را درست انتخاب كنند. مراقب اگر در منزل و يا در مهد كودك باشد بايد بتواند به نيازهاي كودك پاسخ دهد، اگرچه جاي مادر را نمي‌گيرد ولي دنياي تنهايي كودك را پر مي‌كند و مادر نيز بايد در كنار او با عشق و علاقه به كودك رسيدگي كند. در تمام مدتي كه در كنار كودك هستيم بايد به‌عنوان يك موجود كه در حال ضبط تمام گفتگوها، عكس‌العمل‌ها، رفتارها و نگرش او نسبت به مسايلي اجتماعي ارتباطي است، بينديشيم. او به سرعت در حال دريافت تمام اين رفتارها و يادگيري و نتيجه‌گيري است. او از والدين خود الگو مي‌سازد و چون والدين زمان بيشتري با كودك هستند، نقش مهمي در رفتارها و آينده او دارند. فراموش نكنيم كه غذا دادن يكي از مهم‌ترين عوامل موثر و تقويت كنند‌ه‌هاي رفتاري است، بنابراين بايد دادن غذا زماني باشد كه كودك از نظر عاطفي- رواني و جسمي آماده غذا خوردن باشد.
رفتارهاي مهم تغذيه‌اي كودك
‌ براي كودك فضاي دلنشين و جاي راحتي را انتخاب كنيد. غذا بايد به او دور نباشد تا تحت فشار قرار گيرد. بشقاب را نزديك به او بگذاريد.
هميشه وقت معيني را به غذا خوردن اختصاص دهيد چون اين كار اشتهاي كودك را تحريك مي‌كند. رنگ مواد غذايي بسيار مهم است. كودكان رنگ‌هاي متنوع را دوست دارند. سبزي‌هايي مانند هويج پخته و سبزي‌هاي سبز در كنار هم مي‌تواند براي او جذاب باشد.
بايد حوصله و وقت كافي براي اين كار در نظر گرفت و با آرامش به او غذا داد.
‌ بهتر است بشقاب، قاشق و ساير وسايل غذاخوري كودك از جنس نشكن باشد.
‌ ليوان كودك را كوچك انتخاب كنيد كه بتواند با دو دست آن را بردارد.
آب ميوه طبيعي بهتر از هر نوشيدني ديگري است.
‌ اگر كودك يك ماده غذايي را نمي‌پذيرد و آن را نمي‌خورد، نسبت به سليقه او با احترام برخورد كنيد. آن ماده را كنار بگذاريد ولي در روزهاي بعد امتحان كنيد.
‌ اگر كودك خسته است، به او غذا ندهيد و بگذاريد استراحت كند. هرگز نبايد زمان غذا خوردن براي او تبديل به يك خاطره ناخوشايند شود.
‌ محيط اطراف كودك در زمان غذا دادن بايد آرام باشد. صدا حواس او را متوجه اطراف كرده و توجه او را از غذا خوردن سلب مي‌كند.
‌ يك نوع غذا در وعده‌هاي متوالي، كودك را از آن غذا رو گردان مي‌كند. تنوع را در وعده‌های غذايي او رعايت كنيد.
درباره رفتارهاي كودك عكس‌العمل‌ها نبايد متفاوت باشد. به طور مثال اگر غذا را پرت كرد، نبايد گاهي خنديد و گاهي او را تنبيه كرد. هميشه در زمينه رفتارهاي نامناسب كودك نشان دهيد كه كار خوبي انجام نداده است.
اگر کودک‌تان یک تا سه سال دارد

‌ رنگ و ظاهر غذا، توجه كودك را جلب مي‌كند.
در اين سن او مايل است با دست غذا بخورد. بگذاريد احساس استقلال كند.
يك قاشق به دست كودك دهيد و خودتان با قاشق ديگر به او غذا بدهيد. احساس در دست گرفتن قاشق به او احساس استقلال مي‌دهد.
صداي اطراف محيط را كم كنيد. تلويزيون و راديو را خاموش كنيد.
هميشه از بشقاب و وسايل غذاخوري خاص كودك استفاده كنيد.
‌ اگر روزي اشتهاي او كم است خيلي اصرار نكنيد كه بايد حتما بشقابش را تمام كند.
‌ كودكان نوپا نشستن طولاني را تحمل نمي‌كنند. صبور باشيد. ممكن است سفره را ترك كند و باز برگردد.
‌ غذا نبايد داغ يا سرد باشد.
‌ كودك دوست دارد با غذا بازي كند و ريخت و پاش كند. او را براي اين‌گونه كارها تنبيه نكنيد.

اگر کودک‌تان سه تا پنج سال دارد

‌ كودك را با غذاهاي گوناگون آشنا كنيد. در زماني كه با هم غذا مي‌خوريد، افراد خانواده الگوي كودك هستند. هرگز نگوييد غذايي را دوست نداريد چون كودك از شما تقليد مي‌كند.
‌ اگر غذاي جديدي سرسفره است، ابتدا بزرگ‌ترها بايد آن را بخورند تا كودك تقليد كند.
ميان‌وعده‌هاي كودك نبايد از مواد قندي و كم‌ارزش و يا پركالري باشد چون علاوه بر اينكه اشتهاي او را كم مي‌كند، موجب فساد دندان، لاغري يا چاقي او مي‌شود.
‌ اصول ارزشي خانواده و نگرش آنها به غذا خوردن بسيار مهم است و بايد با مهر و محبت آنها را به كودك ياد داد.
هنگام غذا خوردن، محيط بايد آرام و دوستانه باشد. امر و نهي و اعمال روش‌هايي تربيتي هنگام غذا خوردن مناسب نيست.
كودك بايد طي روز تحرك كافي وخواب كافي داشته باشد. بي‌تحركي و كم‌خوابي روي اشتهاي او اثر مي‌گذارد.
‌ بشقاب و لوازم غذا خوري كودك بايد مخصوص باشد و هميشه از آنها براي غذا دادن به او استفاده كنيد.
‌ اگر غذا به گونه‌اي است كه كودك براي خوردن احتياج به كمك دارد، برايش انجام دهيد. به طور مثال غذا را به تكه‌هاي كوچك تقسيم كنيد تا بتواند به راحتي آن را بخورد.
كودك ممكن است غذاهاي جديد را اول دستكاري كرده و بعد بخورد. اين رفتار طبيعي است.
‌ اگر غذاي جديد را دوست نداشت، از او بخواهيد كه آن را بو كند، لمس كند و كمي از آن را بچشد ولي اصرار به خوردن آن نكنيد.
‌ غذاي جديد را زماني كه كودك خيلي گرسنه است، به او بدهيد.
‌ اگر غذاي جديد را دوست ندارد، در هفته‌هاي بعد امتحان كنيد و به انتخاب كودك احترام بگذاريد.
‌ كودك را به غذاهاي كم‌نمك عادت دهيد. خوردن سالاد، سبزي‌ها و ماست را در برنامه او بگذاريد و اجازه دهيد با تنوع غذاها و چگونگي مصرف آنها آشنا شود.


*دانشیار و عضو هیات علمی وزارت بهداشت
متخصص اپیدمیولوژی تغذیه
http://www.salamat.ir/

ببخشید اینا رو اینجا آوردم. فکر کردم شاید مفید باشه.

چه چیزهایی مانع از خواب می شوند؟
1- تعدادی از موادغذایی به علت داشتن ترکیبات خاص باعث ایجاد استرس و کاهش میزان خواب می شوند که آنها را نام می برم :
قهوه- نوشابه های سیاه رنگ- چای- شکلات کاکائویی و سایر مواد کاکائو دار- فلفل سبز- پیاز- الکل- دسرهای خیلی چرب و خیلی شیرین- سس های پرچرب- تنباکو.
2- داروهایی که باعث ایجاد اختلال در خواب می شوند، شامل موارد زیر است:
داروهای رژیمی مثل آمفتامین- داروهای ضد افسردگی- داروهای ضد آسم- داروهای سرماخوردگی که دارای pseudoeghedrine ( پزودواِفِدرین ) هستند مثل داروهای بازکننده بینی- کاهش دهنده های درد که دارای کافئین هستند- هورمون های تیروئیدی- بعضی داروهای فشارخون- استروئیدها و قرص های خواب آور.
3- غذاهای تند و ادویه دار باعث ناراحتی های گوارش یا سوزش معده می شوند.
4- غذاهای خیلی شیرین یا خیلی چرب هضم نمی شوند و باعث نفخ و سایر ناراحتی گوارش می شوند.
5- مصرف الکل هم باعث بروز اختلالات شدیدی در خوابِ شب می شود.
6- مصرف زیاد غذا در شام به علت عدم هضم کامل و ایجاد درد معده ، مانع از خواب می شود.

مکمل ها و ویتامین های لازم برای ایجاد خواب
اگر هیچکدام از روش های بالا جواب نداد، باید مکمل های ویتامین و سایر مکمل های تجویزشده توسط پزشک را مصرف کنید.
1- مصرف کلسیم را افزایش دهید و مجدداً تاکید می کنم نوشیدن یک لیوان شیرگرم خیلی مفید و موثر است. می توانید مکمل های کلسیم را از داروخانه تهیه کنید. ولی حتماً با پزشک خود یا دکتر داروساز داروخانه در این باره مشورت کنید که کدام مکمل بهتر است؟
2- منیزیم نیز باعث خواب راحت می شود که معمولاً در ترکیب مکمل های کلسیمی وجود دارد. منابع غذایی منیزیم شامل سبوس گندم، بادام و مخمرآبجو است.
3- ویتامین های گروهB ، خصوصا ً B6 و B12 بسیار مفید و مؤثر هستند و اغلب برای درمان مرض بی خوابی ( insomnia) مصرف می شوند. می توانید شربتB- کمپلکس یا سایر مکمل های گروهB را تحت نظر پزشک مصرف کنید. همچنین منابع غذایی آنها را نیز بیشتر دریافت کنید که شامل جوانه گندم، موز، تخمه آفتابگردان و ماهی تن است.
4- مکمل ملاتونین نیز موثر است. ملاتونین هورمونی است که از غده صنوبری در بدن ترشح می شود و باعث ایجاد خواب می شود.
5- مکمل 5- هیدروکسی تریپتوفان (5-Htp) نیز سرعت ایجاد خواب و مرحله خواب عمیق را افزایش می دهد.
توصیه می کنم قبل از مصرف هر کدام از مکمل های بالا و حتی مکمل های ویتامینی با پزشک خود حتماً مشورت کنید. ولی باید بگویم بهترین روش برای داشتن یک خواب راحت در شب، روش طبیعی یعنی مصرف غذاهای توصیه شده می باشد.
منبع : www.sleepdisorders.about.com

ولی باید بدانید غذایی که می خورید نه تنها روی مقدار وزن و سلامتی بدن شما موثر است، بلکه روی وضعیت خواب شما نیز اثر دارد. مصرف بعضی غذاها باعث ایجاد خواب راحت می شوند و بعضی دیگر باعث اختلال در خواب می شوند.
اگر مصرف غذاهای مناسب برای خواب نتیجه نداد، مصرف ویتامین و مکمل ها ممکن است پاسخ خوبی دهد.
غذاهایی که باعث خواب راحت می شوند شامل:سبزیجات سبز رنگ و برگی شکل مثل کاهو، اسفناج و... که کلروفیل فراوانی دارند، غلات و نان های سبوس دار، قارچ ها.
در بین میوه ها، انواع توت ها و سبزی های معطری مثل ریحان و شوید برای رفع اختلالات مربوط به خواب موثرند.
نوشیدن یک لیوان شیرگرم در موقع خواب، مثل یک دارو باعث خواب راحت می شود. شیر دارای اسیدآمینه تریپتوفان است. تریپتوفان در بدن تبدیل به سروتونین می شود. سروتونین یک ناقل عصبی است که باعث ایجاد خواب می شود. سایرغذاهای غنی از تریپتوفان شامل عسل، گوشت بوقلمون، سفیده تخم مرغ و ماهی تن است که می توانند قبل از خواب مصرف شوند
http://www.sleepdisorders.about.com