کمبود تمرکز و توجه و پرش افکار
سلام... پسری هستم 28 ساله، دارای مدرک لیسانس زبان: خدمتتون عرض کنم که بنده از سال 92 دچار افسردگی شدم و بار ها هم پیش اومده که دارو درمانی کردم و گاهی اونقدر از نظر روحی حالم بد شده که مجبور شدم مرخصی تحصیلی بگیرم... بار ها هم درگیر اعتیاد به قرص شدم تا شاید موقت حالم خوب بشه تا بتونم یه فکری به حال خودم بکنم.. سال ها گذشت تا بفهمم منبع افسردگی من چی هست چون زمان هایی که به هدفم میرسیدم حالم خوب میشد و دیگه افسرده نبودم . اما همه اش موقتی بود.. من وقتی کار و درامدی نداشته باشم افسردگی شدید میگیرم چون احساس پوچی میکنم.. همه اش احساس میکنم باید یه کار مفید انجام بدم وگرنه اضافه ام.. از وقت تلف کردن بیزارم.. اما چی باعث شده که نتونم تو زندگی اونجور که باید موفق بشم؟ میگم خدمتتون! مشکل پرش افکار، مشکل تمرکز نداشتن، تا حدود زیادی کمالگرایی که الان خیلی بهتر شدم. یکی هست که هیچ وقت نمیفهمه توی زندگی به چی علاقه داره یکی هم مثل من به همه چی علاقه داره ولی نمیتونه مدت زیادی توش دووم بیاره و نصفه نیمه ولش میکنه.. مثلا من عاشق برنامه نویسی و همین طور یادگیری زبان هستم و این حوزه ها رو بیشتر از همه دوست دارم.. اما با اینکه ده ساله علاقه ام رو فهمیدم اما هنوز نتونستم توشون خیلی موفق بشم و هنوز هم در حال یادگیری هستم و کار خاصی نکردم.. وقتی میخوام شروع کنم با انرژی شروع میشه ولی خیلی زود خسته میشم.. نهایتا بتونم یه برنامه ریزی رو تا یک هفته ادامه بدم اما زود دلزده میشم و همش به موانع و نشدن ها فکر میکنم... از طرفی به حوزه های زیادی علاقه دارم و نمیتونم قید هیچ کدوم رو بزنم... من عاشق یادگیری برنامه نویسی اندروید .. برنامه نویسی سایت .. طراحی گرافیک و یادگیری انگلیسی و المانی و فرانسوی هستم و همه شون برام یه اولویت دارن.. یه جورایی مخ کامپیوترم... وقتی یکی و شروع میکنم همه اش حواسم پیش اونای دیگه ست و حس میکنم وقتم داره تلف میشه و باید اونام یادبگیرم.. از طرفی چون درامدی ندارم و تازه از خدمت اومدم برام سخته بخوام حداقل یک سال بشینم خونه یکی ازینا رو یاد بگیرم و همین نمیذاره ادامه بدم.. یادمه از بچگی تو کلاس نهایتا میتونستم پنج دقیقه به معلم گوش بدم و بعدش علی رغم اینکه صداشو میشنیدم اما هیچی نمیفهمیدم و حواسم جای دیگه بود... شاگرد درسخون بودم اما فقط اخر سال مینشستم و یک هفته ای همه رو دوره میکردم و نمره خوب میاوردم .. یادم نمیاد هیچی از معلم یاد گرفته باشم .. همه رو خودم میخوندم حتی تو دانشگاه.. تا مجبور نمیشدم درس نمیخوندم... اطرافیان به چشم یه ادم باهوش بهم نگاه میکنن اما خودم اصلا بهش باور ندارم... چون اتفاقا خیلی خنگ میزنم.. مثلا وقتی بخوام یه بازی و یاد بگیرم هر چقدر بهم توضیح بدن نمیفهمم چون حواسم میره جای دیگه.. اما وقتی خودم بخوام یاد بگیرم مشکلی ندارم .. ممنون میشم کمکم کنید.. فقط خواهشا دوستانی که تخصص دارن نظر بدن و بنده رو گمراه نکنن.... به نظرتون دارو درمانی چقدر میتونه موثر باشه؟
