حوصله هیچ چیزیو ندارم.خیلی هدف دارم اما انگیزه واسه هیچ کدوم ندارم .دختر 25 ساله ام
نه خاهر دارم نه دختر عمه وعمو .... و... اما دوستانی از هر جایی داشتم و دارم که درمورد هیچی نمیتونم روشون حساب کنم میخام برم بگردم اما هیچکدوم اهلش نیستند یا نمیتونند بیان میخام برم خرید همینطور میخام با یکیشون دو کلمه حرف بزنم یا دردودل کنم اما کسی نیست میخام برم استخر یا فعالیتهای کلاسی یا جاهای دیگه نیستند حتی نمیتونم ازشون چیزی یاد بگیرم هرچی، اونا تو هرموردی از من بدترند یا اهلش نیستند یا بی تحرکترند کلا تو همه چی بی حالند اصلا هیچ کدومشون هیچوقت یه سراغم ازم نمیگیرند گاهی به خودم میگم چرا من زنده ام ،همش من باید سراغ اونا را بگیرم یا زنگشون بزنم منم دیگه خسته شدم از همشون، این از دوستای قدیم یا تازه دوستانم . میخام دوستای جدید پیدا کنم اما هر کلاسی هرجایی میرم همشون ازم چند سالی کوچکترند و منم چون خیلی تنهام نیاز دارم طرف یا همسنم باشه یا فوقش یکی دو سال کوچکتر یا بزرگتر که نیست برا همین انگیزه و علایقمم چند ساله از دست دادم یا خیلی هرروز بی رنگ تر شدند راستش چون تقریبا مذهبی هستیم و خودم هم دوست ندارم اهل دوست پسر یا با پسرای فامیلو .. هم رابطه ندارم اصلا از این همه بیکاریو سردرگمی حالم به هم میخوره همش میخام برم بیرون اما با یکی که دوست دارم حتی خانوادمم اهل تفریح اصلا نیستند خسته شدم از این زندگی آخه چرا من اینطوریم








علاقه مندی ها (Bookmarks)