عصبانی ام! متنفرم! تحت استرسم!
وقتی در موقعیتی هستم که باید آنی واکنش نشون بدم، این سه کلمه به خوبی می تونه حال منو توصیف کنه . ( گاهی هم البته لزومی به واکنش نیست، اما متاسفانه خودکنترلی خیلی قوی ندارم)
حس تنفر از نازیبایی ها و بی قانونی های دور و برم یواش یواش به خلق و خوی من هم سرایت کرده و کم تحملم کرده. گاهی از خودم می پرسم وقتی همه چیز اینقدر خشن است، چرا من خوددار و مهربان بمانم؟! ...
لطفا راهکار عملی بدهید چطور این محیط را تحمل کنم اما مبتلا نشوم؟ چطور واکنش هایم را کنترل کنم که از راه "درستی و اخلاق" آن طرف تر نروم؟ ...
سپاس
علاقه مندی ها (Bookmarks)