سلام
بدون مقدمه شروع کنم...مه یه پسر 16 ساله ام که یه مدت احساس پوچی و بی ارزشی می کنم حس می کنم تو چند سال زندگیم کلا عوض شد چه از لحاظ علمی چه شعوری چه ظاهری در کل افت کردم م مثلا من تا سال سوم درسم عالی بود جز اولین دانش آموزشا بودم مدرسه هم خیلی عوض کردم تو همشون اینطور بودم و همیشه از من تعریف بود تو آشنا ها از همه لحاظ درسی,فکری,شعوری,ظاهری...
اما یهو ورق پیچید زفتم دبیرستان درسم خیلی افت کرد ترم اول از 19 شدم 17 و ترم دوم 16 امسال هم که شدن 15...حس می کنم فکرم تمرکز نداره و نمیتونم فکر کنم و توانایی یاد گیری نداره مثل قبل انگار نفیهمم چی میشه...یا رفتارم خیلی تغییر کرده (بدتر شدم عصبی و بد دهن )... ظاهرمم با قبلا خیلی فرق کرده انگار دنیا با من بد شده نمی خواد بسازه...الان دوست دارم بمیرم البته نه مرگ چون همه می ترسم مثل همه بهتره بگم یه خواب طولانی رو دوست دارم مثلا یه شب بخوابم و بعد مدت ها از خوا پاشم(غیر ممکنه) مثلا من تا پارسال واسه خودم تو زندگی هدفی داشتم اما الان نه شاید فکر کردم کسایی که می خوام اونکارو براشون بکنم ارزش ندارن شایدم توانایی انجامشو نداشتم به هر حال الان بی هدف شدم هر طور هم می خوام واسه خودم هدف بسازم نمیشه با خودم می گم فلان کارو کنم که چی بشه...یا یه چیز دیگه قبلا خیلی خانواده و افراد نزدیکمو دوست داشتم نمیگم الان دوستشون ندارم بازم حاظرم هر کاری واسشون بکنم اما مثل قبل انگار پیوندی بینمون نیست...بیشتر مثل حس نا امیدی و مرگه...
ببخشید که زیاد شد...
ممنون بابت راهنماییاتون![]()







) مثلا من تا پارسال واسه خودم تو زندگی هدفی داشتم اما الان نه شاید فکر کردم کسایی که می خوام اونکارو براشون بکنم ارزش ندارن شایدم توانایی انجامشو نداشتم به هر حال الان بی هدف شدم هر طور هم می خوام واسه خودم هدف بسازم نمیشه با خودم می گم فلان کارو کنم که چی بشه...یا یه چیز دیگه قبلا خیلی خانواده و افراد نزدیکمو دوست داشتم نمیگم الان دوستشون ندارم بازم حاظرم هر کاری واسشون بکنم اما مثل قبل انگار پیوندی بینمون نیست...بیشتر مثل حس نا امیدی و مرگه...

علاقه مندی ها (Bookmarks)