روش درست اشنایی که پایش غلط بوده چیه؟ازم ملاقات حضوری میخواد..

[ابی اسمان]

سلام
من یک دختر 20ساله ام چند ماه پیش توی نت با پسری اشنا شدم و بعدش طبق روال معمول وابستگی و بعدش پیشنهاد ازدواج و اینکه اقا پسر گفتن من برای کارم شاید برم شهر دیگه و منم گفتم نه و بعد چهار یا پنج ماه همه چیز تموم شد و بعد چند روز که وابستگیاذیتم میکرد تقریبا از ذهنم رفت یعنی برام خیلی هم مهم نبود
اقا پسر 27ساله هستن که بمن گفتن ارشد دارن اما...
ایشون چند روز قبل دوباره بمن پیام دادن ک هنوز بمن علاقه دارن و میخوان که با من ازدولج کنن و با اینکه جای دیگه خواستگاری رفتن و همه چی اوکی هست دلشون پیش منه و از این صحبتا
گفتن دوتا دروغ بمن گفتن یکی اینکه دانشحوی ارشدن و دوم اینکه شهرستان نزدیک شهر من زندگی میکنن و قصد ادامه زندگی در اونجا رو دارن
که باز هم با مخالفت من روبه رو شدن و گفتن اگه میشه در یک مکان عمومی همو ببیتیم و بعدش اگر به تفاهم رسیدیم رسما اقدام کنن..
ما حتی یگ بار هم همو ندیدیم و فقط یک عکس رد و بدل شد و
میدونم کارم اشتباه بوده مبدونم روش اشنایی غلط هست و بیس اشتباه داره میدونم همه اشتباهاتم رو قبول دارم
فقط یک سوال دارم ,ایشون بمن گفتن تا چند ساعت دیگه بهشون بگم موافقم با یک دیدار در مکان عمومی یا خیر؟گفتن واقعا خسته شدن از بس بمن گفتن و من مخالفت کردم بهشون هم حق میدم ندیده خواستگاری رفتن منطقی نیست..
حتی گفتن با پدرم تماس میگیرن برای اجازه گرفتن که مطمینم پدرم احازه نمبدن...
حالا چکار کنم؟
خواهشا کمکم کنید..پیشاپیش ممنون از لطفتون

[میشل]

سلام آبی آسمان،

جلسه ی اول خواستگاری رو برای این گذاشتن که دختر و پسر همدیگه رو ببینن. اگه این آقا در شرایط ازدواج باشه، مطمئن باش مادرش از هر دختری که بهش معرفی بشه، استقبال می کنه.

بهش بگو اگه می خواد شما رو ببینه، باید مادرش با خونواده ی شما تماس بگیره و بیان شما رو ببینن.

نباید بیرون از خونه قراری بگذاری.

و حتما در این مورد با مادرت مشورت کن.

[@hasti]

اصلا به ملاقات حضوری در مکان عمومی رضایت نده ! یک اتفاقی اخیرا برای یکی از دوستانم پیش اومده که آغازش همین قرار آشنایی بوده ....!!!!
منم با نظر میشل عزیز موافقم ...

[ابی اسمان]

میشل عزیز و هستی عزیزم ممنون از راهنماییتون..
بهشون چندبار گفتم اهل بیرون رفتن نیستم اما میگن من باید قبلش ببینمتون..
خودم احساس میکنم اشنایی نتی خوشبختی نمیاره ..

[hamed-kr]

سلام
خود من پسرم می گم نرید ، اصلا هم احساساتی برخورد نکنید ،ایشون اگر صداقت دارن به وسیله خواهر یا مادرشون رسما با خانواده شما تماس بگیرن و قدام به خواستگاری کنن وگرانه حتی در صورت وجود صداقت هم هنوز اون قدر مرد و پخته نیستن که بتونن زندگی رو اداره کنن.

اگر از شدت عشق خودش رو هم آتیش زد باز هم مسیر درست آشنایی ؛ در ضمن شما هم با ادامه این ارتباط دارید در حق ایشون ظلم می کنید (البته اگر آدم سوء استفاده گری نباشه و ادم ساده دلی باشه) به هر حال و درهر صورت قطع کامل رابطه بهترین کار برای هر دو طرف هست تا اقدام به خواستگاری رسمی.

[kataioon]

سلام
اخه دختر خووب به این حس شما جفت عشق نمیگن که. اگه شما با یه پسر دیگه تو نت 4،5 ماه حرف بزنی این حس و نسبت به اون پیدا میکنی. این خیلیییی خیلی طبیعیه.اگه بنده جای شما بودم کوچکترین ارزشی برای این حس قایل نبودم...زندگی مشترک بعضی وقتا با رفتارای زشت کوچیک به جهنم تبدیل میشه....که این رفتارها محال ممکنه تو رابطه مجازی لو بره....مث نظافت شخصی..مث اعتیاد به رابطه با جنس مخالف بصورت مجازی یا واقعی....خیلی ساده بهت بگم وقتی به قصد دوستی وازدواج به کسی نزدیک میشی محال ممکنه که بتونی بشناسیش وبتونی خودتو اونجور که هستی معرفی کنی..ولی بعضی وقتا تو بعضی محیطا مث محل کار، دانشگاه...بدون اینکه قصد خاصی نسبت به طرف داشته باشی بعد از دو سه سال بودن در کنار همکار یا همکلاسی ...و ایجاد شناخت ممکنه حس کنی که چقدرر یه نفر از نظر گفتار و رفتار به شما نزدیکه و حس خوبی در نتیجه ی شناخت نسبت به طرف مقابلت پیدا کنی که این حس ناشی از معرفت شاید بتونه نتیجه بده...(صد البته منظورم اونایی نیست که تو محیط دانشگاه وکار به جای درس خوندن وکار کردن فقط به فکر لاس زدن ودوستی با بقیه اند...شناخت بدون قصد قبلی منظورم بود...) با ارزوی موفقیت

[ابی اسمان]

اقای حامد رو چه حسابی میگید من درحقشون ظلم میکنم؟
اگه کسی در حق اون یکی ظلم کرده باشه ایشون هستن که از اول حقیقت و بمن نگفتن و حالا هم حاضر نیستن رسمی بیان جلو
کتایون عزیز واقعا درست میگید...
رو حرفاتون فکر کردم واقعا عاقلانه بود
نه من عاشق ایشون نیستم اولشم گفتم حس من وابستگی بود اما ایشون میگن عاشقن من ادعایی ندارم
ولی خس مثبت و وابستگی هست و بقول شما کاملا طبیعی هست
الانم خیلی دوست دارم همه چیو تمومش کنم اما ایشون همش کش میدن و امید دارن من راضی بشم به زندگی تو شهرستان.که من ابدا راضی نخواهم شد

[@hasti]

هر بار تاپیک شما آپ میشه ،نگران میشم که نکنه در این رابطه جلو رفته باشین !
هنوز هم بعد از چند روز هر موقع به اتفاقاتی که برای دوستم افتاده فکر میکنم ،به نظرم میرسه که یک فیلم باشه ...
همه چیز از همکاری شروع شد .با توجه به این که اون آقا (البته این واژه در شان ایشون نیست ) رفتار موجهی داشتن و یک سری ابراز علاقه به آشنایی بیشتر برای ازدواج ،رابطه کلید خورد .
سربسته و مختصر میگم تا حوصله تون رو سر نبرده باشم . بعد از مخالفت خانواده دختر خانوم ،آقا ایشون رو میدزدن و بعد معلوم میشه همه وعده وعید ها و همه چیز پوچ بوده و یک نقاب
و اتفاقاتی که نمیبایست برای این دختر خانوم ساده اتفاق میافته و الان منتظرن وقت دادگاهشون سر برسه ...
تجربه کردن همه چیز ،راه خوبی نیست .

[ابی اسمان]

هستی عزیزم ممنون بابت راهنمایی و دلسوزیت
امروز من برای همیشه خداحافظی کردم و رابطه رو تموم کردم واقعا اذیت میشدم...
الان انقد پر گناهم که روم نمیشه از خدا بخوام منو ببخشه...
نه در مورد این اشتباه.البته که گناه بزرگی بود هم صحبتی با یک پسر اما اونقد جدای از ارتباط با جنس مخالف من مشکلات دارم که واقعا نیاز به کمک دارم و نمیدونم پیش چه مشاوری برم و چی بگم بگم واسه چه مشکلی وقت میخوام...
دوست دارم به زندگی عادی برگردم..
ممنون از همه دوستانی که راهنماییم کردن...
امیدوارم این اتفاق به صلاحم بوده باشه...

- - - Updated - - -

توی این شب های عزیز منو ازدعای خیرتون محروم نکنید...
روم نمیشه با خدا حرف بزنم...

[شیدا.]

الان انقد پر گناهم که روم نمیشه از خدا بخوام منو ببخشه...
نه در مورد این اشتباه.البته که گناه بزرگی بود هم صحبتی با یک پسر اما اونقد جدای از ارتباط با جنس مخالف من مشکلات دارم که واقعا نیاز به کمک دارم و نمیدونم پیش چه مشاوری برم و چی بگم بگم واسه چه مشکلی وقت میخوام...
دوست دارم به زندگی عادی برگردم..

سلام

خدا اگر شما را از کاری منع کرده، واسه این نیست که بهش برمی خوره یا چیزی از خداییش کم می شه یا ناراحت می شه یا ...
واسه این هست که شما آسیب نبینی و در مسیر درست زندگیت باشی.
پس این همه حس گناه و نگاه بدی که به خودت داری را کنار بذار. با خودت مهربون باش. از ترس خدا نه،
بلکه واسه سلامتی روحت گناه نکن و مواظب خودت باش.

اگر قراره بیاد و شما را به قصد ازدواج ببینه، سعی کن فقط با همین قصد و در همین حد بهش اجازه نزدیک شدن بدی.
همونطور که بعضی دوستان گفتند تا جایی که امکانش هست با یک همراه عاقل ( دوست هم سن و سالت ممکنه اشتباهی هم سطح خودت بکنه. خواهر بزرگتر یا ... بهتره)
در یک مکان مناسب ببینیش.

یادت باشه داری می ری که تصمیم بگیری برای اولین قدم مناسب ادامه دادن هست یا نه.
می ری تصمیم بگیری.
نه می ری که پسندیده بشی و تو را بخوان و ...

البته اگه بتونی دیدار را رسمی تر بکنی بهتر هست. امکانش باشه بیان خونه شما، یا همراه مادرها این دیدار انجام بشه یا ...
به هر حال خیلی مواظب باش و خیلی خانمانه رفتار کن. راحت و دم دست نباش. قدر و ارزش خودت را بدون.

اگه تاپیکت را ادامه بدی و قبل هر اقدامی با دوستان مشورت کنی بهتره.
دفعه قبل گفتی رابطه را قطع کردم، یهو اومدی نوشتی چهارشنبه می رم ببینمش.
قبل از این که اشتباه کنی، مشورت بگیر.

این که ایشون علیرغم ارتباط با شما، خواستگاری می رن و ... خیلی جالب نیست.
با دقت این موضوع را بررسی کن.
اگه دروغ گفته باشه، ضعف بزرگیه. اگه راست گفته باشه هم باز ضعف بزرگیه.


چرا نمی خوای بری شهر دیگه ای زندگی کنی؟