سلام anigma
درست هست که شما روی ایشون تاکید دارید و می فرمائید مسئله اونه نه من، اما در یک رابطه تعامل بین شخصیت ، احساس، منطق وروش و سبک زندگی دو طرف رابطه است.
لذا ایشون نه به عنوان کمک کننده به شما، بلکه به عنوان یک طرف رابطه متضرر شرایط روحی شماست. لذا ما همیشه به جوانانی که حتی در شرف ازدواج هستند توصیه می کنیم که هرگز ازدواج را به عنوان یک درمان در نظر نگیرند. لذا فرد نیاز است که به یک ثبات مطلوبی از مسائل عاطفی و احساسی برسد، سپس جهت ارتباط، ازدواج و زندگی برنامه ریزی کند.
لذا اگر شما بخواهید به ایشون از طرف شما آزاری نرسد ناگزیرید که ابتدا در حل مسائل احساسی خود بکوشید و پس از حل آنها به ایشون قولی بدهید.
خلاصه: حداقل برای مدت 3 تا 6 ماه از ایشون فرصت بگیر و طی این مدت به کمک یک روانشناس بالینی طبق پاسخی که در موضوع قبلی بهتون دادم، روی احساسات و برنامه زندگیت کار کن، و به او بگو در صورتی که به نتیجه مطلوب و خوشایند رسیدید می توانید برنامه هایتان را عملی کنید. در غیر اینصورت نیاز است که رابطه اتان را پایان دهید
نتیجه= عدم تصمیم گیری در شرایط حاضر و قطع موقتی رابطه با گرفتن فرجه برای 3 تا 6 ماه و کار روی احساسات خود و سپس پاسخگویی به او