ترديد بعد از 3سال عقد

[saminaz]

با سلام..

من نزديك 3 ساله كه عقد كردم. با هم دوست بوديم البته فقط چند ماه .من زياد اين رابطه رو جدي نميگرفتم تا اينكه ايشون ادعاي عاشقي كرد و اومد خواستگاري ..اون زمان من با دوست پسر اصليم چند ماهي بود كه تازه تموم كرده بودم و به خاطر لجبازي با اون قبول كردم كه همسرم بياد خواستگاري.. خانوادم هم به هيچ وجه راضي نبودن اما به خاطر اصرار و تهديد هاي من قبول كردن .. ما با هم اختلاف فرهنگي و طبقاتي شديدي داريم اما اون زمان اين مسايل به چشم من نميومد فقط به خاطر لجبازي و همچنين دلسوزي به همسرم قبول كردم. اما بعد از چند ماه ديگه به مرور چشمام به يه سري مسايل باز شد و ساز مخالف زدم..چند ماه باهاش خوش ميگذروندم بعد ميگفتم نميخوامش دوسش ندارم اين مسله 3بار تكرار شد ولي هربار ايشون چون به من علاقه شديدي داره با هر ترفندي كه ميدونست منو نگه ميداشت.
اما الان چند ماهي ميشه كه خيلي داغونم واقعا نميدونم بايد چيكار كنم به اين رابطه ادامه بدم يا نه...

من خانوادشو به هيچ وجه قبول ندارم اصلا نميتونم با رفتارهاشون كنار بيام خيلي سطح فرهنگيشون پايينه زماني كه كنارشونم اصن حس خوبي ندارم. كاراشون برام مسخره اس.
راستش من علاقه ي زيادي هم بهش ندارم اما اون شدبد دوسم داره.

اصلا دوست ندارم باهاش جايي برم يا دوستام منو در كنارش ببينن..خجالت ميكشم از اينكه من و كنار اون ببينن.
تو جمع هاي خانوادگي زماني كه همه ي فاميل جمع هستيم معمولا كاري ميكنم كه ايشون نياد..
بخاطر طرز لباس پوشيدنش.. طرز رفتارش..راه رفتنش و...

بودن باهاشو جايي دوست دارم كه هيچ احد و ناسي ما رو نشناسه.

خانوادم هم به هيچ وجه ازش راضي نيستن اونطور كه لازمه به خانوادم احترام نميذاره ..تو خانواده ي من اين مسايل خيلي مهمه اما خانواده ي اونا اصلا اهميتي نميدن.. حتي شده بعد چند روز همديگرو ميبينن اما سلام نميدن و بدون سلام حرف ميزنن. به همديگه احترام لازم رو نميذارن.
با خودش تا جايي كه تونستم اين مسايلو در ميون گذاشتم سعي كرده خوب باشه اما اوني كه من ميخوام نشده هنوز..

مسايلي هم كه خيلي اذيتم ميكنه اينه كه به كارش زياد اهميت نميده دوست داره با كوچكترين بهانه اي كارشو تعطيل كنه.. اصلا به فكر جمع كردن پول و سرمايه نيست ..هرچي حقوق ميگيره رو خرج ميكنه ..چندبار تاحالا ازش گرففتم كه خودم پس انداز كنم اما به بهانه هايي ازم گرفته و خرج كرده.
خيلي لجبازه يعني اگه بهش بگي اين كار اشتباهه انجام نده بدتر لج ميكنه و ميره سراغ اون كار.

خوبيش اينه كه اگه ببينه من ناراحتم به خاطر شاد شدنم هر كاري ميكنه .. بعد از جرو بحث هامون اگه ببينه من قهر كردم و ناراحتم سريع مياد معذرت خواهي ميكنه حتي اگه اون مقصر نبوده باشه.

هزاران بار خوبيا و بديهاشو نوشتم اما نميدونم كدوم طرف سنگين تره..
ميترسم از اينكه ازش جدا شم و فرد بهتري رو نتونم پيدا كنم يا كسيو پيدا كنم كه همين بلا رو سر خودم بياره (يعني برعكس اين رابطه اتفاق بيوفته)
ميترسم به اين رابطه ادامه بدم و بعد از ازدواج پشيمون بشم و نتونم كنار بيام با مسايلش.

واقعا گيج شدم نميدونم چيكار كنم. پدرم ازم يه جواب مطمين ميخواد.
خواهش ميكنم كمكم كنيد. ببخشيد اگه سرتونو درد آوردم.

[sanjab]

دوست عزیز

اولا از سن و تحصیلات یا شغل خودتت و همسرت بیشتر بگو؟؟

فکر نمی کنی بیشتر از اینکه اون مقصر و مشکل دار باشه شما مقصری و بلاتکلیف؟!

چون از یک رابطه عشقی شکست خورده بودی با ایشون دوست شدی- با ایشون صمیمی شدی؟! به پیشنهاد

ازدواجش جواب مثبت دادی. تفاوتها را ندیدی و یا نخواستی که ببینی؟!

ولی لطفا اینبار سعی کن خصوصیات مثبت ایشون رو بیشتر ببینی. تمرکزت رو از خصوصیات منفی ایشون و خانواده اش بردار.

مطمئن باش اون نفر قبلی هم کلی ایراد داشت اگه باهاش از نزدیک برخورد داشتی و خانواده اش رو دیده بودی؟؟

نفر بعدی هم بدون عیب نخواهد بود.............

اگر می تونید با هم حضورا به یک مشاور خانواده با تجربه مراجعه کنید و از نزدیک مشکلاتتون رو در میان بذارید.

موفق باشید

[saminaz]

دوست عزیز

اولا از سن و تحصیلات یا شغل خودتت و همسرت بیشتر بگو؟؟

فکر نمی کنی بیشتر از اینکه اون مقصر و مشکل دار باشه شما مقصری و بلاتکلیف؟!

چون از یک رابطه عشقی شکست خورده بودی با ایشون دوست شدی- با ایشون صمیمی شدی؟! به پیشنهاد

ازدواجش جواب مثبت دادی. تفاوتها را ندیدی و یا نخواستی که ببینی؟!

ولی لطفا اینبار سعی کن خصوصیات مثبت ایشون رو بیشتر ببینی. تمرکزت رو از خصوصیات منفی ایشون و خانواده اش بردار.

مطمئن باش اون نفر قبلی هم کلی ایراد داشت اگه باهاش از نزدیک برخورد داشتی و خانواده اش رو دیده بودی؟؟

نفر بعدی هم بدون عیب نخواهد بود.............

اگر می تونید با هم حضورا به یک مشاور خانواده با تجربه مراجعه کنید و از نزدیک مشکلاتتون رو در میان بذارید.

موفق باشید

من 19 سالمه كارشناسي ميخونم. همسرم هم 26 سالشه تا مقطع كارداني خونده و شغلش آزاد بود اما الان يه مدته كه تغيير شغل داده و تو صدا و سيما كار ميكنه.
هركار ميكنم نميتونم اين رابطه رو جدي بگيرم همش احساس ميكنم دوست پسرمه نه همسرم!!!
اطرافيانم هم جوري باهاش برخورد ميكنن كه باعث سردي من ميشن.
اصن رابطه خوبي با خانوادم نداره

[iman.yakamoz]

سلام

آدما رو اونجوری که هستن باید پذیرفت نه جوری که دلمون میخواد . پس یا اونجوری که هست بپذیر یا اینکه کلا بیخیال شو . به اینم فکر کن که چند درصد امکان این هست که کسی رو پیدا کنی که دقیقا مثل خواسته خودت باشه . میشه با حرف زدن خیلی مشکلات رو حل کرد . ازدواجی که از رو لجبازی و رو کم کنی باشه حداقل باید به این مرحله میرسید که متاسفانه رسیده . تو زندگی سعی کن از راه میانبر کمتر استفاده کنی و از راه اصلی خارج نشی . . .

[saminaz]

چرا كسي ديگه نظر نميده؟!!!

[yaaldaa]

من خانوادشو به هيچ وجه قبول ندارم اصلا نميتونم با رفتارهاشون كنار بيام خيلي سطح فرهنگيشون پايينه زماني كه كنارشونم اصن حس خوبي ندارم. كاراشون برام مسخره اس.
راستش من علاقه ي زيادي هم بهش ندارم اما اون شدبد دوسم داره.
اصلا دوست ندارم باهاش جايي برم يا دوستام منو در كنارش ببينن..خجالت ميكشم از اينكه من و كنار اون ببينن.
تو جمع هاي خانوادگي زماني كه همه ي فاميل جمع هستيم معمولا كاري ميكنم كه ايشون نياد..
بخاطر طرز لباس پوشيدنش.. طرز رفتارش..راه رفتنش و...
خانوادم هم به هيچ وجه ازش راضي نيستن اونطور كه لازمه به خانوادم احترام نميذاره ..
سعي كرده خوب باشه اما اوني كه من ميخوام نشده هنوز..
مسايلي هم كه خيلي اذيتم ميكنه اينه كه به كارش زياد اهميت نميده دوست داره با كوچكترين بهانه اي كارشو تعطيل كنه.. اصلا به فكر جمع كردن پول و سرمايه نيست ..هرچي حقوق ميگيره رو خرج ميكنه ..چندبار تاحالا ازش گرففتم كه خودم پس انداز كنم اما به بهانه هايي ازم گرفته و خرج كرده.
خيلي لجبازه يعني اگه بهش بگي اين كار اشتباهه انجام نده بدتر لج ميكنه و ميره سراغ اون كار.

خوبيش اينه كه اگه ببينه من ناراحتم به خاطر شاد شدنم هر كاري ميكنه .. بعد از جرو بحث هامون اگه ببينه من قهر كردم و ناراحتم سريع مياد معذرت خواهي ميكنه حتي اگه اون مقصر نبوده باشه.

هزاران بار خوبيا و بديهاشو نوشتم اما نميدونم كدوم طرف سنگين تره..
************************************************** ******
عزیزم به نظر میرسه که اول از همه باید تکلیف خیلی چیزارو با خودت روشن کنی اولویت هات باید برای خودت که معلوم باشه
************************************************** ******
ميترسم از اينكه ازش جدا شم و فرد بهتري رو نتونم پيدا كنم يا كسيو پيدا كنم كه همين بلا رو سر خودم بياره (يعني برعكس اين رابطه اتفاق بيوفته)
ميترسم به اين رابطه ادامه بدم و بعد از ازدواج پشيمون بشم و نتونم كنار بيام
************************************************** ******
به خاطر لجبازي یه بار تصمیم گرفتی دوباره به دلایل اشتباه بالا تصمیم نگیر

[saminaz]

خوب من بايد چيكار كنم؟؟
من مشكلمو اينجا مطرح كردم كه كمكم كنييييييييييد...

موضوع ديگه ايه كه مطرحه اينه كه خيلي خودشو دست بالا ميگيره شايد به خاطر رفتار من و خانوادم بوده كه اوايل باهاش جوري برخورد كرديم كه باعث شده به خودش مغرور بشه.. الان هرچي داره از پدرم داره اما يكبار تاحالا نشده يه تشكر كنه يا يه رفتاري كنه كه نشون دهنده ي قدر شناسيش باشه برعكس خيلي طلبكارانه رفتار كرده.

تو اين مدت نامزدي من هيچ محبتي از طرف خانوادش نديدم.. من اگه چند ماه هم نرم خونشون يكيشون زنگ نميزنه ببينه من كجام و چي شده.. تو اعياد و مناسبت هاي مختلف هم همينطور نه كادويي ميدن و نه چيزي..كلا خيلي كوتاهي ميكنن در حقم.
وقتي هم من ميرم خونشون اونطور كه بايد بهم اهميت نميدن . مادرشوهرم كه به بهانه اي از خونه ميره بيرون و حتي يه ناهار يا شام هم درست نميكنه.. فقط وقتايي خونست و به فكر اين چيزاس كه دخترش هم اونجا باشه.
وقتي هم به شوهرم اعتراض ميكنه طرف خواهر و مادرش و ميگيره كه خواهرم تو زندگيش مشكل داره و مامانم فكرش مشغوله.. اما اينا دليل بر بي احتراميشون به من نميشه.
جوري شده كه مادرم هم داره تلافي ميكنه و سعي ميكنه زياد ديگه همسرمو تحويل نميگيره..اما هيچ وقت موفق نشده جون ذاتش اونجوري نيست.
برادرم هم نامزده من وقتي رفتار پدر و مادرم با زن داداشم ميبينم كه چجوري هر دو طرف به هم احترام ميذارن واقعا ناراحت ميشم .. بالاخره منم يه دخترم و آرزوهايي دارم واسه خودم.

[ویدا@]

saminaz عزیز سلام

به تالار همدردی خوش آمدی

خیلی خوبه که راه مشاوره رو در پیش گرفتی لطفا برای راهنمایی به سوالات جواب بدهید

نکات مثبت شما از دید همسرتون چیست؟

چه انتظاراتی همسرتون از شما داره

چقدر تلاش کردی برای مورد نظر همسرتون باشید؟

فکر میکنی بعد از ایشون چه زندگی خواهید داشت؟

نگران نباشید....

کمی هم صبور باشید تا دوستان و کارشناسان به تاپیکت سر بزنن

[saminaz]

saminaz عزیز سلام

به تالار همدردی خوش آمدی

خیلی خوبه که راه مشاوره رو در پیش گرفتی لطفا برای راهنمایی به سوالات جواب بدهید

نکات مثبت شما از دید همسرتون چیست؟

چه انتظاراتی همسرتون از شما داره

چقدر تلاش کردی برای مورد نظر همسرتون باشید؟

فکر میکنی بعد از ایشون چه زندگی خواهید داشت؟

نگران نباشید....

کمی هم صبور باشید تا دوستان و کارشناسان به تاپیکت سر بزنن

ممنون ويدا جان..
وافعا نميدونم عاشق چيه من شده!! به نظر خودم كه من هيچ چيز مثبتي ندارم جز اينكه فوق العاده آدم ساده و دل نازكي هستم.

انتظاراتشم نميدونم !! فقط ازم ميخواد كه من درسمو بخونم !!!
آهاااا مثلا وقتي داريم بحثي ميكنيم انتظار داره كه من طرف اونو بگيرم نه خانوادم كه واقعا من نميتونم همچين كاري كنم.. خانوادم خيلي برام ارزش دارن دوست ندارم به هيچ وجه كوچيكشون كنم .
اوايل خيلي طرف همسرمو ميگرفتم ولي ديدم نميشه اينجوري داره سو استفاده ميكنه ..

راستش من اصن نميتونم خوب باهاش ارتباط بگيرم نميتونم حرفا و خواسته هامو بهش بگم احساس ميكنم اگه حرفي بزنم منو محكوم ميكنه و به ضرر خودم تموم ميشه.
وقتي از چيزي ناراحت ميشم ميريزم تو خودم و گوشه گير ميشم. نميتونم حرفامو بهش بزنم در صورتي كه در مقابل بقيه اينطور نيستم وخيلي راحت حرفامو ميزنم.

اما در مورد زندگي بعد از ايشون
حداقل كاري كه ميكنم اينه كه اگه قرار باشه رابطه جديدي رو با كسي شروع كنم سعي ميكنم اول از همه تاييد خانوادمو در موردش بگيرم و همه چيزو بسنجم كه آيا اين خانواده به خانواده ما ميخورن يا نه ..بعد جلو برم.

دوست عزیز

شما 19 سال داری و 3 سال هم هست عقدی. قبل از آن هم با کسی دوست بودی که به سرانجام نرسید.

یعنی از 14 یا 15 سالگی بدنبال سرمایه گذاری در روابط با دیگران بوده ای که به ازدواج با همسر الانت ختم شده.

فقط می خواهم بگویم هنوز خیلی بچه ای و رفتارهای ناپخته ای داری که ناشی از سن - تربیت و بی توجهی به رفتارهای خودتت است.

اینکه در اعياد و مناسبت هاي مختلف نه كادويي ميدن و نه چيزي..؟!
اینکه وقتي هم ميری خونشون اونطور كه بايد بهت اهميت نميدن . مادرشوهرت كه به بهانه اي از خونه ميره بيرون و حتي يه ناهار يا شام هم درست نميكنه.؟!

اینکه رفتار مادر شوهرت را با دخترش و خودتت مقایسه می کنی؟!
اینکه رفتار مادر و پدرت را با زن برادرت مقایسه می کنی و.................

همه و همه نشاندهنده ناپختگی و بچگانه رفتار کردن شماست.

من نمی گویم آنها بدون عیب هستند ولی شما بجای زوم کردن روی رفتار آنها روی رفتار خودتت تمرکز کن و چنان با

احترام و با شخصیت و با محبت با دیگران برخورد کن که دیگران را شرمنده کنی.

لطفا همسرت را همانطور که هست بپذیر و سعی کن با هم و همقدم با هم در مسیر بهتر شدن زندگیتان قدم بردارید.

اینطور که شما از سن نوجوانی بدنبال روابط با جنس مخالف بوده اید مطمئنا بعد از جدایی از همسرتان بدنبال رابطه

جدید خواهید بود که با توجه به خصوصیاتی که از خودتان بیان کردید من رابطه های بعدی شما را هم بدون مشکل نمی بینم.

چه بسا آنها از همسرت هم عیب و ایرادهای بیشتری داشته باشند.

لطفا از همسرت در مقابل خانواده ات بد نگو و نگاه آنها را منفی نکن سعی کن نقاط قوت او را بیشتر ببینی و پررنگ کنی.

با مطالعه مقالات - کتابها و تاپیکهای مختلف در این سایت مهارتهایت در زندگی زناشویی را بالا ببر.
موفق باشی

ممنون كه دوباره سر زدي
من نميگم كه خودم هيچ ايرادي ندارم و همه چي تمومم . هميشه توي يه رابطه هر دو طرف مقصرن نميشه تمامه اشتباهاتو انداخت گردن يه طرف
با تمام اين تفاسير من سعي خودمو
كردم كه رابطم با خانوادش بهتر شه ولي اونا هيچ تلاشي نميكنن..
شما خودتو بذار جاي من ! وقتي چند ساعت راه ميكوبي ميري به خانواده همسرت سر بزني و ميبيني اينطوري بهت بي احترامي ميكنن چيكار ميكني؟!!
به خدا تو اين 3سال شخصيتم كم خورد نشده !

[sanjab]

دوست عزیز

شما 19 سال داری و 3 سال هم هست عقدی. قبل از آن هم با کسی دوست بودی که به سرانجام نرسید.

یعنی از 14 یا 15 سالگی بدنبال سرمایه گذاری در روابط با دیگران بوده ای که به ازدواج با همسر الانت ختم شده.

فقط می خواهم بگویم هنوز خیلی بچه ای و رفتارهای ناپخته ای داری که ناشی از سن - تربیت و بی توجهی به رفتارهای خودتت است.

اینکه در اعياد و مناسبت هاي مختلف نه كادويي ميدن و نه چيزي..؟!
اینکه وقتي هم ميری خونشون اونطور كه بايد بهت اهميت نميدن . مادرشوهرت كه به بهانه اي از خونه ميره بيرون و حتي يه ناهار يا شام هم درست نميكنه.؟!

اینکه رفتار مادر شوهرت را با دخترش و خودتت مقایسه می کنی؟!
اینکه رفتار مادر و پدرت را با زن برادرت مقایسه می کنی و.................

همه و همه نشاندهنده ناپختگی و بچگانه رفتار کردن شماست.

من نمی گویم آنها بدون عیب هستند ولی شما بجای زوم کردن روی رفتار آنها روی رفتار خودتت تمرکز کن و چنان با

احترام و با شخصیت و با محبت با دیگران برخورد کن که دیگران را شرمنده کنی.

لطفا همسرت را همانطور که هست بپذیر و سعی کن با هم و همقدم با هم در مسیر بهتر شدن زندگیتان قدم بردارید.

اینطور که شما از سن نوجوانی بدنبال روابط با جنس مخالف بوده اید مطمئنا بعد از جدایی از همسرتان بدنبال رابطه

جدید خواهید بود که با توجه به خصوصیاتی که از خودتان بیان کردید من رابطه های بعدی شما را هم بدون مشکل نمی بینم.

چه بسا آنها از همسرت هم عیب و ایرادهای بیشتری داشته باشند.

لطفا از همسرت در مقابل خانواده ات بد نگو و نگاه آنها را منفی نکن سعی کن نقاط قوت او را بیشتر ببینی و پررنگ کنی.

با مطالعه مقالات - کتابها و تاپیکهای مختلف در این سایت مهارتهایت در زندگی زناشویی را بالا ببر.
موفق باشی