نیاز به راهنمایی در روابط دوران عقد

[گل نمک]

سلام
من 27 سالمه و مشکلات قبلیمو تو تاپیکی ک داشتم مطرح کردم و اما مشکل جدیدم:
الان نزدیک به 6 ماه که با همون خانم ازدواج کردم.خوشبختانه ایشون و خانوادش منو به همانصورت که بودم پذیرفتم
در واقع اونا اصلا اونطور نبودن ک از دور بنظر می آمد و مشکل خاصی نداریم
حالا که بعد از 4سال دوستی به هم رسیدیم متاسفانه دوری اون دوران داره کار دستم میده
تو این 6 ماه خانمم اصلا اجازه نمیده ازش دور بشم.همش میگه دلم واست تنگ میشه.
من کارم طوری که 24ساعت شیفت و 48ساعت بیکارم.حتی تحمل اون 24ساعت هم واسش دشوار و همش میگه نیم ساعت بیا ببینمت و برو.
حداقل باید روزی 10 ساعت رو با ایشون باشم و شب هم منزل ایشون بخوابم
خانوادم خیلی نصیحتم میکنن که اینطور حس تازگی رو از دست میدید اما هربار که کمتر میرم پیشش دعوا و دلخوری پیش میاد
از کارو زندگی افتادم.از خانوادم فاصله گرفتم واقعا نمیدونم چکار کنم از طرفی تا یک سال آینده هم شرایط ازدواج ندارم لطفا مجددا با نظرات خوبتون راهنماییم کنید

[mignonne]

با همسرتون صحبت کنین روزایی که شیفت نیستین با هم بیرون برید.مگه همش باید برید خونه همدیگه!رفت و آمد ریاد خانواده ها روهم خسته می کنه.

[گل نمک]

بله خودم کاملا متوجه هستم که چه مشکلاتی وجود داره
حتی حس میکنم برادر کوچکترش که خیلی هم گستاخ یکم روش تو روم باز شده
شوخی های رکیک میکنه و با وجود اینکه 9 سال از من کوچکتر به اسم کوچک صدام میکن
با همسرم صحبت کردم اما فایده ای جز قهر و قهر کشی نداشت
من خیلی کار میکنم خودمم قبول دارم اما روزایی ه وقت آزاد دارم با هم میگذرونیم بیشتر شب ها هم باهم هستیم
مثثلا توی این هفته من جمعه سه شنبه پنج شنبه و جمعه شیفت بودم
دیشب زنگ زده میگه تو 48 ساعت رفتی حتی نیم ساعتم نیومدی ببینمت و قبول هم نمیکن که سر کارم و محدودیت دارم
اوایل عقد وقتی شیفت بودم میومد جلو اداره که من جلو همکارام خجالت میکشیدم و بهش گففتم نیاد
لطفا کمک کنید

[mignonne]

1 بار شده با منت کشی هم ببریدش بیرون و کاری کنید که بهش خوش بگذره.کاری کنید که بیرون بیشتر از خونه بهش خوش بگذره.نهایتا هفته ای 1 بار شب خونه شون بمونید.اصلا ازش بخواید هفته ای 1 شب شما برید خونشون و 1 بارم اون بیاد.کلا اگر مشکل مالی ندارید ببریدش بیرون، با هم برید گردش، رستوران، شهر بازی... بزارید بهش خوش بگذره . شاید به نظرتون خرجش زیاد بشه ولی باور کنید هزینه اش از مشاوره و وکیل و دکتر خیلی کمتره!تازه بهتون خوش می گذره شاد هم می شید.

[میشل]

سلام دوست عزیز،

خوشحالم که به فکر حل این مشکل هستید، چون اگه حل نشده باقی بمونه، مشکلات دیگری رو دامن میزنه.

شما باید برای همسرتون جا بندازید که به تمرکز در کارتون نیاز دارید. اما در عین حال، یه وقتایی که انتظارش رو نداره، بهش توجه کنید.

یه مقدار از این رفتارش بخاطر اینه که به جایگاه خودش در ذهن و قلب شما مطمئن نیست. با توجه هایی که انتظارش رو نداره، این حالتش میتونه از بین بره.

[ehsan_hamdardi]

در رابطه با مشکل این آقا من مسئله ایشان را یک جور دیگه بپرسم : چرا بعضی خانم‌ها اینقدر به شوهرشان میچسبند و اجازه نمی‌دهند لحظه‌ایی ازشان جدا بشند؟ (اسم‌اش مهر و محبت نیست وابستگی شدیده)

علت این وابستگی و چسبندگی بیمارگونه چیه؟!

[هم آوا]

در رابطه با مشکل این آقا من مسئله ایشان را یک جور دیگه بپرسم : چرا بعضی خانم‌ها اینقدر به شوهرشان میچسبند و اجازه نمی‌دهند لحظه‌ایی ازشان جدا بشند؟ (اسم‌اش مهر و محبت نیست وابستگی شدیده)

علت این وابستگی و چسبندگی بیمارگونه چیه؟!

سلام آقا احسان

من فکر میکنم چند تا دلیل داره:
1. اوضاع بد جامعه که باعث مییشه یه زن هرلحظه فکر کنه نکنه همسرش و از دست بده
2. عدم پیشقدم شدن آقایون در تماس تلفنی-رفتن به گردش و یا هرگونه پیشنهاد برای ارتباط (همیشه این خانمها هستن که اینکارو انجام میدن)
3. بیکاری مفرط... عدم مشغولیت از جانب خانمها موجب توجه بیش از اندازه به آقایون میشه من خودمم یه دوره اینطوری شده بودم که خداروشکر مجدد رفتم سرکارم و درعین حال تحصیلم میکنم الان نهایتا هفته ای یکبار همسرمو میبینم ویا روزی دو بار بصورت پیام و یا تماس تلفنی با هم ارتباط داریم و روابط مون بهترم شده

بهتره ایشون توضیح بدن آیا همسرشون مشغولیتی دارند؟
شایدم بخاطر این بوده که قبلا با هم دوست بودن و همش حس بدی دارند که (با عرض معذرت) نکنه این آقا وفادار نباشند؟؟!!!

[گل نمک]

راستش هم آوای عزیز باید بگم که ایشون متاسفاه بیکار بیکار.
حتی کلاس خیاطی هم فرستادمش تا شاید یکم مشغول بشه اما بیفایده بود
مورد وفاداری و اینا وجود نداره چون فرد اونطوری نیست
تقریبا نمیدونم باید چکار کنم.

[گل نمک]

درست من زیاد کار میکنم ولی هم بخاطر اینکه اول زندگیم و هم بخاطر اینک کار کردن رو دوست دارم اما در حد توانم باهم هستیم.من هم وظایفی بر عهدم وکه از دوران تجردم باقی مونده و ایشون اصلا حاضر نیست اونهارو بپذیر.میگه اونهارو انجام نده و بیا با هم بریم بیرون.ایشون فوق الاده اهل گشتن هستن و من در نقطه مقابل ایشون.من بچه آخر خانواده هستم و خانواده وابستگی خاصی به من دارن.اینکه من بخوام ایشون رو تنها بذارم و برم منزل نمیپذیرناز طرفی هم شرایط طوری هست که نمیتونم هرشب ایشونو با خودم ببرم منزلایشون دختر خاله ای داشتن که در مرحله عقد از همسرش جدا شده و این اثر بدی روی خانم بنده گذاشتههمش ترس خودش رو از جدایی ما هم ابراز میکن.خیلی سعی کردم با بیرون رفتن زیاد مشکل رو حل کنم اما همش میگه دوست داری مثل دختر خالم شبی دو یا سه ساعت با هم باشیم و بعد هم خدافظ؟واقعا داره بهم سخت میگذر.

[گل نمک]

کسی کمک نمیکنه؟
دیشب هم راهکار اون دوست عزیزمونو امتحان کردم
متاسفانه باز هم جنگ جهانی و .....