پوشش اون واسم آزار دهنده است!

[first_love]

سلام
مدتیه با یه دختری از طریق خانواده آشنا شدم. نوع لباس پوشیدن و حجابشو نمیتونم تحمل کنم! آخه لباسای تنگ و موهاشم بیرون میکنه! چندین بار بهش گفتم ولی میگه نمیتونم از این بهتر کنم! منم تقریبا آدم غیرتی هستم و روی این مسائل هم حسابی حساس! به نظر شما چیکار کنم؟ قیدشو بزنم؟

[حسین پور]

سلام دوست عزیز...
خوش امدگویی ما را پذیرا باشید.

ابتدا دعوت میکنم تاپیک زیر را که در مورد مسئله شماست مطالعه کنید.. سپس بعد از مطالعه دوستان یا امروز و نهایتا فردا پاسخگویی شما خواهند بود.

اختلاف با همسر بر سر حجاب

با سپاس

[first_love]

[align=justify]با تشکر از نقاب عزیز
این مطالب رو خوندم، جالب بود ولی بذارین یکم بیشتر از مشکلم بگم شاید بهتر بتونین کمکم کنین:
من 22سالمه، 9ماه پیش از طریق خانواده با دختری آشنا شدم 17سالش بود راستش از همون اول چهرش زیاد به دلم ننشست (البته نه اینکه زشت باشه ولی اونجور که من میخواستم نبود) ولی از لحاظ خانوادگی خیلی خانواده خوبی بودن و به ما میومدن ومنم باهاشون راحت بودم. هر دوتا خانواده تقریبا مذهبی هستن ولی اونطور که از خودش شنیدم اون با بقیه فرق میکرد (مثل من) یعنی میگفت چادر نمیپوشید و حتی موهاشو هم بیرون میداد ولی واسه من مهم نبود که چادر نپوشه ولی مهم بود که موهاشو بپوشونه. ضمن اینکه اینو قبلا از اطرافیانش شنیده بودم که دختر حرف گوش کنیه و اگه من حتی بهش بگم چادر بپوش، میپوشه... ضمن اینکه اون در لباس پوشیدنش هم همونطور که گفتم لباسای تنگ میپوشه و... من با توجه به چیزایی که تو جامعه می بینم روی این مسائل حساس هستم. چندین بار این موضوع رو بهش تذکر دادم ولی همش بهونه میاره و میگه الان خیلی بهترش کردم یا میگه بلد نیستم درست بپوشم و از اینجور حرفا. یه بار بحثمون خیلی بالا گرفت و حتی واسه همیشه ازش خداحافظی کردم ولی به هیچ وجه حاضر نشد درستش کنه ولی به دلایلی بازم من برگشتم. ضمن اینکه اون منو خیلی دوست داره و خانواده هر دو طرف هم کاملا راضی هستن و ظاهرا همه چیز به خوبی و خوشی داره پیش میره ولی هیچ کس خبر نداره از این چیزا. دوستان به نظر شما چیکار کنم؟ آیا به امید تغییر کردن ایشون بشینم؟ یا خودمو تغییر بدم که با این موضوع کنار بیام؟ آیا اگه بازم باهاش حرف بزنم، امکان داره قبول کنه؟ ولی من اصلا دوست ندارم از روی اجبار باشه. ضمن اینکه چندین بار خانواده ایشون هم بهش تذکر دادن ولی بازم قبول نکرده! واقعا گیج شدم که چیکار کنم؟!!!![/align]

[parnian1]

شما ميگين دوست ندارين حجاب همسرتون از روي اجبار باشه...از طرفي هم چند بار بهش تذكر دادين و ديدين كه نتيجه اي نداره خب مشخصه كه اگه وابستگي شديدي ايجاد نشده بهتره بهم بزنين و سحان روح همديگه نشين...

[color]جالبه كه هر دو هم سن زيادي ندارين براي ازدواج!!![/color]

[مدیرهمدردی]

سلام first_love
به تالار همدردی خوش آمدید .
فرض در مشاوره ازدواج بر اینست که وضعیت طرفین پس از ازدواج همان وضعیت حین ازدواج خواهد بود.(یعنی در خوشبینانه ترین حالت : شما با دختری که اکنون می بینید ازدواج می کنید نه با یک دختر خیالی که در آینده تغییر کرده است.)
یعنی اینکه شما نباید دلخوش به تغییر ایشون در آینده باشید. حتی اگر قول بدهد.

اینکه یکی می گوید بعد از ازدواج کار پیدا می کنم، سربازی می روم، اعتیادم را ترک می کنم، تحصیلاتم را ادامه می دهم، پرخاشگری ام را کنترل می کنم.....، وعده ای در آینده است. که ممکن است به دلایل مختلف انجام نشود.

ظاهرا در این مورد شما، با خانواده همسرتان تناسب فرهنگی دارید، ولی به نظر می رسد تفاوتها محسوسی با این دختر خانم در مسائل مختلف داشته باشید که البته الان شما به خاطر حساسیتتون ، حجاب را دیده اید، مطمئنا در بسیار مسائل اعتقادی، اجتماعی، سیاسی هم تفاوت دارید.

مسئله چند تا مو بیرون گذاشتن نیست، معمولا حساسیت روی تفاوت نظر به اینگونه مسائل هست.
رفتار ما از یک هسته مرکزی نگرشی در ذهنمان تبعیت می کند، وقتی رفتاری از کسی می بینید باید منتظر رفتارها دیگر بر اساس همان نگرش را نیز در فرد پیش بینی کنید.

به هر حال برای بررسی دقیق اینگونه مسائل نیاز به مشاوره قبل از ازدواج هست، تا توسط مشاور تناسب ها یا بی تناسبی های شما دو نفر را در ابعاد مختلف روشن تر کند.

اما این مسئله را شما مهم ارزیابی کنید، مخصوصا اینکه گفته اید خیلی در نگاه اول به دل شما ننشسته است.

[first_love]

ضمن تشکر از دوستان عزیزی که جواب منو دادن،
در مورد اینکه من نباید خودمو تغییر بدم، خودم هم تقریبا به این نتیجه رسیدم. چون واقعا تو این چند ماه هر چی فکر می کنم، نمیتونم نسبت به این قضیه بی تفاوت باشم. و در مورد اینکه آدم نباید به امید تغییر بشینه هم حرف تمام دوستان درسته ودر این مورد آدم اصلا نباید ریسک کنه.
یه نکته که باید بگم اینه که وقتی من در مورد حجاب و پوشش باهاش حرف میزنم و دلایل منطقی میارم، اون تمام حرفامو قبول داره و میگه که داداشم یا بابام دقیقا حرفای تو رو میزنه! به نظرم آدم منطقی هست ولی وقتی ازش میپرسم که چراحجابتو...؟ پاسخی غیرمنطقی دریافت میکنم که نمیشه، نمیتونم، بلد نیستم و... به نظر شما دلیل این کارش چی میتونه باشه؟ آیا به نوع اعتقاد مذهبی اون برمی گرده یا اینکه میخواد مثل دیگران باشه؟ یا...؟
در مورد به هم زدن این رابطه باید بگم که راستش حیفم میاد که به هم بزنم آخه خانواده اونا بسیار عالی و صمیمی هستند و خودش هم دختر خوبیه و دوستم داره و هیچ مشکل دیگه ای نداریم به جز مساله زیبایی و همین مساله حجاب. با خودم میگم اگه قراره که با این حجابش بسازم و کنار بیام، می تونستم دختر خوشگل تری رو انتخاب کنم ولی به خاطر همین اعتقاداتم اصلا به ازدواج با دخترایی که از لحاظ پوشش اینجوری هستن حتی فکر هم نکردم. و چون ما از طرف خانواده با هم آشنا شده بودیم، چندین ماه بعد پوشش اون در بیرون رو دیدم و حالا... میترسم بعدا پشیمون بشم و حسرت بخورم!
دوستان هدف من از اصرار و چندین بار تذکر دادن بهش ابدا اجبار کردن ایشون به رعایت حجاب نبوده و نیست و اتفاقا یکی از دغدغه های من اینه که نکنه به اجبار حجابش رو رعایت کنه بلکه هدف من اینه که با حرفام اهمیت حجاب رو براش روشن کنم و خودش به این نتیجه برسه که حجاب به خاطر خودشه و خودش از روی علاقه رعایت کنه که البته در این کار موفق نبودم آیا گفتن دوباره من فایده ای داره؟ یا نوع گفتنمو عوض کنم؟ چجوری باید بگم؟ چجوری باید بگم که خودشو مجبور ندونه و از طرف دیگه حجابشو هم رعایت کنه؟! اصلا چی باید بگم؟!!!

رفتار ما از یک هسته مرکزی نگرشی در ذهنمان تبعیت می کند، وقتی رفتاری از کسی می بینید باید منتظر رفتارها دیگر بر اساس همان نگرش را نیز در فرد پیش بینی کنید.

در مورد این حرف جناب مدیر میخواستم بدونم چجوری باید این هسته مرکزی نگرشی طرف مقابلم رو تشخیص بدم؟ طبق گفته شما شاید اصلا نگرش ما متفاوته!

[m.mouod]

برادر گرامی ورود شما رو به تالار همدردی خوش آمد میگم

نکاتی به نظر من میرسه که بهتون میگم :

1- شما گفتید از همون اول چهره اش به دلتون ننشسته ، این خودش باعث میشه حتی اگه اون خانم ظاهرا" مشکلی هم نداشته باشه شما در وجودش دنبال عیب و ایراد باشید !

2- شما به اجبار نمیتونید اونو محجب کنید یا حتی برعکس اگه محجب بود نمیتونستید مجبورش کنید از حجابش دست بکشه یا کمش کنه .

3- به امید تغییرش هم نمیتونید ازدواج کنید چون عاقلانه نیست .

4- الان با اینکه هنوز ازداج نکردید و معمولا" دو طرف در چنین موقعیتی سعی در بدست آوردن دل همیدگه دارن ، اون چنین رفتار میکنه و خودشو اینجوری نشون میده پس طبق صحبتهای دیگران حرف گوش کن هم نیست !

5- اتفاقا" شاید بدتر هم بشه چون دلیلش اینه که تو منو همینجوری انتخاب کردی !

6- اگه این مسئله ( حجاب و جامعه و اعتقاد و ...) براتون مهمه پس سعی نکنید حالا که اون خودشو عوض نمیکنه شما خودتون رو عوض کنید و طبق میل اون رفتار کنید چون اون عقیده همیشه با شماست و خیلی زود پشیمان میشد که دیگه نمیشه جبران کرد.

[omed]

من خيلي آرماني فكر نميكنم . به نظرم بايد نسبي سنجيد .در آرامش كل نكات دمثبت و كل نكات منفي را در نظر بگير (بنويس )به عنوان نمونه:هماهنگي خانواده ،تربيت ،و... حجاب و ظاهر دو تا آيتم مهم هستند ولي كل مورد نيست!خودت بسنج . اينكه آدم قابل تغيير نيست اصلا" درست نيست ولي اينكه اگر نخواهد تغيير كند تغيير نخواهد كرد درست است (مثل آدمي كه خواب باشد يا خودش را به خواب زده )دو سمت را در نظر بگير :كسي نيست كه تمام آيتم ها را داشته باشد و اين باعث نشود كه همين مورد كه تاحدودي مناسب است از دست برود و از طرفي اين دو آيتم براي شما خيلي مهم باشد و او هم اصلا" زير بار نرود و ....به هر حال در آرامش تصميم بگير موفق باشي

[first_love]

ضمن تشکر از دوستان عزیزی که جواب منو دادن،
در مورد اینکه من نباید خودمو تغییر بدم، خودم هم تقریبا به این نتیجه رسیدم. چون واقعا تو این چند ماه هر چی فکر می کنم، نمیتونم نسبت به این قضیه بی تفاوت باشم. و در مورد اینکه آدم نباید به امید تغییر بشینه هم حرف تمام دوستان درسته ودر این مورد آدم اصلا نباید ریسک کنه.
یه نکته که باید بگم اینه که وقتی من در مورد حجاب و پوشش باهاش حرف میزنم و دلایل منطقی میارم، اون تمام حرفامو قبول داره و میگه که داداشم یا بابام دقیقا حرفای تو رو میزنه! به نظرم آدم منطقی هست ولی وقتی ازس میپرسم که چراحجابتو...؟ پاسخی غیرمنطقی دریافت میکنم که نمیشه، نمیتونم، بلد نیستم و... به نظر شما دلیل این کارش چی میتونه باشه؟ آیا به نوع اعتقاد مذهبی اون برمی گرده یا اینکه میخواد مثل دیگران باشه؟ یا...؟
در مورد به هم زدن این رابطه باید بگم که راستش حیفم میاد که به هم بزنم آخه خانواده اونا بسیار عالی و صمیمی هستند و خودش هم دختر خوبیه و دوستم داره و هیچ مشکل دیگه ای نداریم به جز مساله زیبایی و همین مساله حجاب. با خودم میگم اگه قراره که با این حجابش بسازم و کنار بیام، می تونستم دختر خوشگل تری رو انتخاب کنم ولی به خاطر همین اعتقاداتم اصلا به ازدواج با دخترایی که از لحاظ پوشش اینجوری هستن حتی فکر هم نکردم. و چون ما از طرف خانواده با هم آشنا شده بودیم، چندین ماه بعد پوشش اون در بیرون رو دیدم و حالا... میترسم بعدا پشیمون بشم و حسرت بخورم!
دوستان هدف من از اصرار و چندین بار تذکر دادن بهش ابدا اجبار کردن ایشون به رعایت حجاب نبوده و نیست و اتفاقا یکی از دغدغه های من اینه که نکنه به اجبار حجابش رو رعایت کنه بلکه هدف من اینه که با حرفام اهمیت حجاب رو براش روشن کنم و خودش به این نتیجه برسه که حجاب به خاطر خودشه و خودش از روی علاقه رعایت کنه که البته در این کار موفق نبودم آیا گفتن دوباره من فایده ای داره؟ یا نوع گفتنمو عوض کنم؟ چجوری باید بگم؟ چجوری باید بگم که خودشو مجبور ندونه و از طرف دیگه حجابشو هم رعایت کنه؟! اصلا چی باید بگم؟!!!

در مورد این حرف جناب مدیر میخواستم بدونم چجوری باید این هسته مرکزی نگرشی طرف مقابلم رو تشخیص بدم؟ شاید طبق گفته شما شاید کلا نگرش ما متفاوته و هر کدوم توی یه فاز جداگانه هستیم؟!

[parnian1]

اينكه واقعا دليل اينكه حجابش رو اون طور كه شما ميخواين رعايت نميكنه نا مشخصه...شما هم وقتتون رو براي يافتن دليلش هدر ندين.......بلاخره براي خودش دليل قانع كننده اي داره شايد راي شما دليلش منطقي نباشه اما براي خودش هست......هر كس آزاده كه فكر و روش زندگيشو انتخاب كنه......اگه ميبينيد طرز تفكر شما به هم شبيه نيست .......بدونه در نظر گرفتن خوبي خانواده!!!(شما با اين خانم زندگي خواهيد كرد نه با خانوادش!!!)بيخياله قضيه بشين تا هر دو در راحتي واسايش به انتخاب بهتري برسين و ايشالا هر دو با نيمه ي گمشده ي مناسب خودتون خوسبخت بشين

لا اكراه في الدين......دوست عزيز شما خيلي به اين كه ايشون شما رو دوست دارن تاكيد ميكنيد....انگار خيلي براتون مهمه كه طرفتون شما رو دوست داشته باشه....شما نسبت به خودش چه حسي دارين؟؟نه نسبت به خانوادش منظورم فقط و فقط خودشه!؟!؟!؟