از من بدبختر هم هست ؟

[mojarrad]

مبارکه
به دلم افتاده که سور و ساط عروسیتون به زودی به پا می شه
در مورد مذهب هم حالا خانواده ها راضی می شوند ولی خودتون چی؟ شما مثل خانواده ی خودت مقید هستی؟ خانومتون(ایشالا!) چی؟ همجین مشکلی برای یکی از اقوام پیش اومد که به تعدل رسیدن یعنی دختره یه ذره مقید تر شد و پسر یه ذره آزاد تر تا با هم همتراز باشند(کار کردن رو پسره وظیفه ی من بود 2 ماه وقتمو گرفت ولی آخر نتیجه داد، توپ. پسره خجالت می کشید برقصه(مثل خودم که هنوزم اینجوریم) ولی الان بابا کرم برات میره توووپ!)
امیدوارم زود با بچه هاتون بیاید تو انجمن و از اذیت کردن اونا گله کنید اینا که تازه اول راهه

[nilooo]

آقای مجرد ماشا ا... چه روحیه بالای دارین.
منم از صمیم قلبم امیدوارم مشکل دوستمون حل شه اینطوری اون دختر خانوم که به مراتب وضعیتی بدتر از ایشون داره هم از این وضعیت نجات پیدا میکنه.واسه منم دعا کنید که به آرزوم برسم. مرسی

[matin_female_1988]

کاش همه ی آقایونی که رابطه ی جنسی برقرار می کنند مثل شما مردونگی و جسارت داشتند و پای کارشون وای می ستادند

براتون آرزوی خوشبختی دارم و امیدوارم جور بشه

ما رو بی خبر نذار
[/size]
من که خیلی فوضولم دوست دارم بدونم چی می شه.

[hooty]

آقا آقا برا منم دعا کنننننننننننننننننننننننن نننننید

[ramin-68]

ادامه ماجرا !!!!!!!!!!!!!

خواستگاری :

تو دلم کلی ذوق و شوق که ایشالا مشکلم برطرف میشه و هم خودم و هم اون دختری رو که دوستش دارم از این مشکلات رها میکنم .
پا شدم آماده شدم خودمو اصلاح کردم لباس نو خریدم خلاصه با هزار ذوق و شوق رفتم دمه در باشگاه عزیزم و لباسمو بهش نشون دادم :P
خلاصه شب شد با هزار آرزو نشستیم خونه دختر خانومی ، اولش ختدم گرفته بودو نیمتونستم خودمو جدی بگیرم ، اما بعد از از دقایقی که صحبت ها شروع شد دیگه جدی شدم
اما چه صحبت هایی
پدر مادرم همونجا شروع کردن به مخالفتشون و یکسره از بدی این ازدواج فک میزدن
حسابی عصبی شده بودم
نوبت به من رسید تا حرف بزنم ، شروع کردم به صحبت :
منم نه گذاشتم نه برداشتم ، گفتم : من 3 ساله عاشق دخترتونم ، دیونشم ، واسش میمرم ، هر کاری لازم باشه واسه خوشبختیش میکنم ، سن و سال ( اینکه 1 سال از من بزرگتره ) و اینکه یه مشت تاریخ و رقم اصلا برای من معنی نداره مهم واسه من درک فهم شعور
راجب درسم هم مطمئنم که به خوبی میتونم تمومش کنم ، خلاصه کلی حرفو حدیث که خیلیاش به ضرر من بود و انگار مادر پدرم به جای خواستگاری اومده بودن بجنگن
خلاصه گذشت تا رفتیم خونه ، و اما بشنوید از ماجرای خودکشی من :

خودکشی :
وقتی رسیدیم خونه ظهر بود و من اصلا نمی خواستم سریع برم باهاشون حرف بزنم ،
که ببینم نظرشون چیه ، گذاشتم تا شب
شب شد و نظرشونو پرسیدم گفتن که کاملا نظرمون منفیه و به هیچ وجه دیگه جلو نمی ریم
منم که اینو شنیدم انگار که روز مرگم بود ؛
گفتم باشه پس هرچی دیدن از چشم خودتون دیدن
پاشدم رفتم یه بسته سیگار مگنا قرمز ( که فقط معتادا یا تریاکیا میکشن و هر کسی نمیکشه ) خریدم :(
بعدم رقتم تو آشپزخونه هر چی قرص بود رو برادشتم ، سم سوسک رو هم برداشتم ، رفتم تو اتاقم درو بستم ، لخت شدم آخه خیلی گرم بود اتاق
لیوان پر آب کردم چیزی حدود 60تا قرص همه رقمه که از 100 سال پیش تا الام مامانم نگه داشته بود رو ریخنم تو لیوان و سم هم قاطیش کردم ،
یه هویی سر کشیدمو خوردم همشو که البته یه بار گلاب به روتون بالا اوردم ، اما دوباره هر جوری بود خوردم ، سرم گیح میرفت احساس کردم یه اتفاقاتی داره توی معدم میفته توان فکر کردن رو نداشتم ، فقط به معشوقم فکر میکردم ، زنگ زدم بهش تا آخرین کسی باشه که صداشو میشنوم ؛از حرف زدنم فهمبد که حالم خوب نیست و قسمم داد تا بهش راستشو بگم اما من حرفی نزدم ، از اونجایی که جونمون تو یه کاسس و اخلاقه همو خوب می دونیم خودش فهمید که یه خبری هست ، گفت باید پاشی بیای در خونمون کارت دارم ، منم که اصلا حال خودم نبودم با هزار زور خودمو رسوندم دمه خونشون که دیدم وای ، خانومم با باباش ایستادن دمه درو همین که رسیدم گفت چیکار کردی با خودت هی گریه میکرد
زنگ زدن به آژانس ، رفتم بیمارستان وقتی فهمیدم چه خبره که با یه درد شدید که عین یه شک بود از جا پریدم دیدم میخوان سرم بکنن توی دماغم تا معدمو شستو شو بدن ، چند با نذاشتم اما دستامو گرفتن کارشونو انجام دادن که فقط من خون بالا می آوردم ........ بقیش باشه برا بعد اگه دوست داشتین بنویسم ، تازه خیلی خلاصه تر از این اتفاقات واقعیش نوشتم . شرمنده که سرتونو درد اوردم
از ماست که بر ماست ، هر عذابی که می کشم حقمه

[آفتاب همدرد]

به نظر من بدترین و بی منطق ترین راهو انتخاب کردین.
چرا خودکشی؟
صورت مساله رو پاک نکنید ، حلش کنید از یک راه خوب و درست.
ممکن بود همین مشکلات واستون باقی بمونن بعلاوه اینکه یه مشکل تازه برای خودتون پیش بیاد و تحمل کردنو واستون سخت تر کنه و اینکه پدر و مادرتون هم واسه این اتفاق، اون خانومو مقصر اصلی بدونن و بیشتر ازقبل باهاتون مخالفت کنن.

خوب حالا بهترید؟ پدر و مادرتون چه عکس العملی داشتند؟

[sisili]

سلام
ببخشید که اینقدر رک می نویسم. شما مردی هستی که رفتی خواستگاری و یه عالمه قول دادی؟ مردی که یه مخالفت و نمی تونه باهاش کنار بیاد و راه راضی کردن خوانواده رو پیدا کنه و راه خودکشی و انتخاب می کنه چطوری می تونه از پس مشکلات ریز و درشت زندگی بر بیاد؟
اینا رو نوشتم تا یه تلنگر باشه واست. خیلی زود جا زدی پسر خوب.
برای شروع یه زندگی اونم تو 22 سالگی با یه خانواده مخالف که بعد ها هم ممکنه باد مخالفتشون خودت و همسرت و اذیت کنه باید یه صبر ایوب داشته باشی.
البته شاید این کار و کردی که دل خانوادت برات بسوزه و قبول کنن اما یه لکه سیاه تو پروندت برای خودت درست کردی اونم پیش خانواده همسرت.
هر چیزی رو نرو به دختر خانم بگو که اونم به خانوادش بگه و برات بشه که نمره منفی. همه عزمت و جزم کن تا با مهربونی و از راهش خانوادت و راضی کنی.
منتظر شنیدن باقی ماجرات هستیم
موفق باشی

[hooty]

اشتباه کردی داداش اشتباه کردی
شما دوستش داری باشه کسی نمی تونه جلوی ازدواجتو بگیره چون پسری
فقط کافیه پدر دختر خانوم رو راضی کنی همین چون رضایت پدر دختر شرطه
شما با این کارت خدارو رنجوندی از خودت برو توبه کن

[ليلا موفق]

شما جداً مي خواستيد به خاطر مشكل به اين كوچيكي خودكشي كنيد؟؟؟؟؟؟
دلم براي اون دختر خانم كه به شما علاقه داره سوخت

[nima2]

سلام پسر خوب
مهمترین مسئله تو این موضوع اینه که شما واقعا همدیگه رو دوست دارین و تو پای عشقت هست و مسئولیت همه چی رو بعهده میگیری ( که از نظر انسانی و وجدانی وظیفه تو بوده و هست ) بقیه مسائل از نظر اهمیت در سطح پایین تری هستند . اول اینکه به هیچ وجه شما حق اینکه به قطعی بودن و رسمی کردن این ازدواج فکر کنی رو نداری ، این از خودت و در ثانی رضایت خانوادت ، تا اونجا که ممکنه سعی کن با نرمی ، منطق و در آرامش اونا رو راضی کنی و اونا هم میدونن که نمیتونن نظر شمارو عوض کنن ( اگه شما قاطع و مصمم صحبت کنین ) . پس شمائید که تصمیم گیرنده نهایی و سناریو نویس این داستان هستید . شک ب دلت راه نده و به عشقت فکر کن و تمام تلاشتو بکن . من مورد مشابه شمارو ( البته ایشون خانم بودند و هیچگونه مشلی یا رابطه ای قبل از ازدواج هم نداشتند ) ولی پسری رو دوست داشتند و با وجود مخالفت شدید خانواده و همه فامیل ،با صبر و صبوری به هدفشون رسیدند . پس یا علی این گوی و این میدون ....