یک بیت شعر زییا بنویسد 2

[محمدابراهیمی]

تا سر ز لف تو در دست نسیم افتاده ست
دل سود از ده از غصه دو نیم افتاده ست

[محمدابراهیمی]

چشم جا دوی تو خود عین سو اد سحر است
لیکن این هست که این نسخه سقیم افتاده ست

[محمدابراهیمی]

بشنو این نکته که خود را ز غم ازاده کنی
خون خوری گر طلب رو زی ننهاده کنی

[unknownGirl]

اين کهنه رباط را که عالم نام است

آرامگه ابلق صبح و شام است

بزمی است که وامانده صد جمشید است

گوريست که خوابگاه صد بهرام است

[keyvan]

وقت حاجت از گلو خود بریدن همت است
ور نه هر سیری به پای هر سگی نان افکند

[محمدابراهیمی]

چو زین بگذری مردم امد پدید
شد این بندها را سراسر کلید

[محمدابراهیمی]

سر ارادت ما و استان حضرت دوست
که هر چه بر سر ما می رود ارادت اوست

[محمدابراهیمی]

ای کار گشای هر چه هستند
نام تو کلید هر چه بستند

[محمدابراهیمی]

گفتند خلایق که تویی یوسف ثانی
چون نیک بدیدم به حقیقت به از انی

[محمدابراهیمی]

دوش می امد و رخسا ره بر افروخته بود
تا کجا با ز دل غمزده ای سوخته بود