پس از گذشت یکسال هنوزم روابط سردی با همسرم دارم. آیا با تغییر من اونم تغییر خواهد کرد؟

[دلسا]

بازم سلام.
بازم داستان خودارضایی و یادآوری خاطرات.
نمیدونم روزه است یانه. اصلا به من چه باشه یا نباشه.
دیگه نمی خوام باشم. کم آوردم. خاطرات گذشته بیشتر عذابم میده تا موقعیت الانم.
به هرچی می خواست رسید. درسش. کارش. ارتقای پست. دخترش. الان هم مادرش رو آوردم اینجا که باهامون باشه. (پیره و به مراقبت نیاز داره)
من چی؟؟؟ سهم من بی احترامی. بی محلی.
چقدر ذهنم اشفته است. مطمئنم تا فردا یادم میره ولی باید قوی باشم. بخاطر دخترم.

[دلسا]

پر از خشمم. دیشب 1.5 نیومده بود خونه. تماس گرفتم میگه توی اداره دارم فوتبال می بینم. (فوتبالی نیست). منم نتونستم احساسمو کنترل کنم. فوری قطع کردم داشت ازم سوال می پرسید ولی من قطعش کردم. بهش اعتماد ندارم. حرفاشو زید باور ندارم. به راحتی آب خوردن دروغ میگه. اونم دروغایی که که از حرف راست هم واقعیتر بنظر می رسه.
اگر یکی از خانواده من رو ببینه خصوصا شوهر خواهرهامو، بی تفاوت رد میشه. اگر بیان خونمون به بهانه ای میره بیرون.

انگار من وظیفه دارم به خانوادش احترام بذارم. هیچوقت بدیشونو بهش نگفتم حتی مواقعی که حرفاشون آزارم میداد.
حتی وقتی تحقیرم می کردن. حتی وقتی که ازم ایراد می گرفتن. من اطرافیان رو مقصر نمیدونم. وقتی اون که شوهرمه جلوی بقیه احترام منو نداشته باشه از بقیه انتظاری نمیره.
فقط دارم این زندگی رو بیخودی کش میدم. خیلی وقته که داره نخ زندگیمون پاره میشه.
عصبی ام. بی نهایت. همش سر دخترم داد میزنم و خودم پشیمون میشم.

تاپیک که از 50 پست هم گذشت. این تاپیک هم قفل میشه ولی مشکلات من هنوز سرجاشه. نارضایتیم سرجاشه. یادآوری خاطرات گذشتم سرجاشه. همزاد پنداریم سرجاشه. عصبانیت، منفعل بودنم، عدم کنترل احساسم، زودرنج بودنم، نداشتن مهارتم و ... همه و همه سرجاش باقی موندن. شوهرم مشکلی نداره. همه تقصیرا گردن منه که نمی تونم یک تنه این مشکلات رو حل کنم. دارم زیر بار مشکلات کمر خم می کنم. امروز فرداست که حرف جدایی را بزنم ولی می دونم عرضه اینکار رو هم ندارم.

[zendegiye movafagh]

شما باید خیلی جدی باهاش صحبت کنید و از ناراحتی هاتون بگید <br>حتی از عواقبش

[hana 68]

سلام شايد منو يادت بياد دلسا جؤن اين مدت اصلا تالار نيومده بودم وارد كه شدمم خواستم خبر از تو و جند تا دوستاي ديكم بكيرم ك تورؤ ك خوندم خيلي ناراحت شدم. ميتونم تو شباي قدر برات دعا كنم ايشااللله خدا ارامش به زندكيتون بر كردؤنه. و بتونيد با هم بيشتر در مورد دلتنكياتون حرف بزنيد

- - - Updated - - -

هنوزم ميكم دلسا تو خودتتم داري تاييد ميكنني كه مشكل عمدت حرف نزدنته . احساسات منفيت رو مخفي كردن تا زماني يه جاي منفجر ميشي و اوضاع رو از قبلم بدتر ميكني تو با حرف زدن صحيت حداقل كاري ك ميتوني كني اينه كه تكليفت با خودتت مشخص ميشه كه بموني و بسازي زندكيت و يا بري.

[دلسا]

سلام حنا خانوم. خوبی شما؟؟؟ من شما رو فراموش نمی کنم . ممنون که به یادم بودی و واسم دعا می کنی.
مشکل من اینه که نمی تونم قشنگ باهاش حرف بزنم. البته جوابش رو میدونم. میگه تو آرمانی فکر می کنی. از این صحبتا خوشم نمیاد و ... ادامه ماجرا . این وسط بازم منم که نادیده گرفته میشم.
ساعت حدود 12 و نیمه و اون هنوز بیرونه. مادرش رو آوردیم که اینجا با ما زندگی کنه. از بچه خودم هم بیشتر بهش می رسم ولی خدا میدونه که بخاطر خود مادرشوهرمه و هم اینکه خوشم مید بتونم به کسی کمک کنم و نه شوهرم.
این روزا بازم خوب به خودش میرسه و زیاد بیرون میمونه و شک های من بازم شروع شدن...
بیخیال شدم. پوستم کلفت شده

[دلسا]

مطمعنم شدیدا به شما وابستس و عاشقانه دوستون داره و شاید بیشتر از عشق هر مردی مثل ماها به همسرش علاقه داره ولی مشکل اینجاست که جنس این عشق که بسیار بزرگه جنس عشق به همسر نیست. از جنس عشق به پدر و مادره.. یک جنبه بزرگ عشق پدر و مادر هم که تو عشق همسر کمتر دیده میشه گذشت و خدمت یکطرفه عاطفی هست (درست کاری که شما دارید براش انجام میدید)[/QUOTE]

این نوشته anoosh توی یه تاپیک دیگه است. من حس کردم ممکنه به من و همسرم هم ربط داره. و این نگرانم می کنه!!!!!!!!!
توی دو سال فقط 2 بار داشتن رابطه جنسی شاید به همین دلیل باشه!!!
باز هم ترس و باز هم نگرانی...

[Kamelia-94]

دلسای عزیزم. عضویت انجمن آزاد بگیر.
مشکلت رو به طور خصوصی مطرح کن. بذار کارشناس ها بیان و نظر بدن. هم تجربه شون بیشتره و هم بدون اینکه احساسات رو دخیل کنن راهکار می دن.
عزیزم مشکلت تنها با دعا حل نمیشه. همه چیزو نسپار دست خدا تا خودش کاری کنه. پس شما چه نقشی توی این دنیا داری؟؟؟
عزیز دل قوی سایت همدردی...
محکم باش. حداقل به حرف دوستان گوش بده و به راهکارهاشون عمل کن. نقش کزت رو هم بذار کنار. من نمیدونم چرا در برابرش احساس کمتر بودن می کنی؟؟؟
واقعا نمی خوای هیچ اقدامی بکنی؟ مشاوره از مشاورهای خوب بگیری؟ یا حرف زدن و دفاع از حق خودت رو یاد بگیری؟
اگر همسرت می گه تو آرمانی فکر می کنی یه جورایی غیر مستقیم بهش بفهمون که چیزهای زیادی می دونی ولی مدام سکوت کردی.
چرا باید تنهایی بره جایی؟ مگه شما زنش نیستی؟
خدا این جور آدم ها رو دوست نداشته و نداره. شما فکر می کنی کسی که خودارضایی داره و لواط می کنه و زنا می کنه مورد رحمت خداست؟؟؟
خدا داره بهش فرصت میده تا جبران کنه ولی متأسفانه هر بار بدتر میشه...
من انقدر احساساتی شدم که دلم میخواست کلی جمله بد در وصفش بنویسم اما فهمیدم دور از ادب و اخلاقه.
عزیزم عضو انجمن آزاد شو. یک ساله که مدیر همدردی بهت گفته بود گلم.
من خودم عضویت یک ماهه گرفتم و راهکارهای خوبی بهم دادن (هر چند که ده روز طول کشید) ولی به جرأت می گم ارزششو داشت.
سلامت و موفق باشی. با دختر نازت هم بداخلاقی نکن اون چه گناهی کرده آخه؟
یاد بگیر حرف بزنی نه جوری که آرمانی به نظر برسه. قاطعانه حرف بزن.

[khaleghezey]

درود

بانو دلسا ترجیح میدی یه تایپیک جدید بزن بنظرم مثل بانو she بهتره روی رفتار و گفتارت کار کنی مهارت های ارتباطی خودتو باید افزایش بدی توی نوشته هات داری داد میزنی که نقش قربانی را داری بازی میکنی این اصلا و ابدا خوب نیست داری توی این نقش فرو میرید و بهش عادت کردید.

تاپیک که از 50 پست هم گذشت. این تاپیک هم قفل میشه ولی مشکلات من هنوز سرجاشه. نارضایتیم سرجاشه. یادآوری خاطرات گذشتم سرجاشه. همزاد پنداریم سرجاشه. عصبانیت، منفعل بودنم، عدم کنترل احساسم، زودرنج بودنم، نداشتن مهارتم و ... همه و همه سرجاش باقی موندن. شوهرم مشکلی نداره. همه تقصیرا گردن منه که نمی تونم یک تنه این مشکلات رو حل کنم. دارم زیر بار مشکلات کمر خم می کنم. امروز فرداست که حرف جدایی را بزنم ولی می دونم عرضه اینکار رو هم ندارم.

یه تایپیک باشه که درش رفتار جراتمندانه را تمرین کنید بعدش نتیجشو بنویسید تا دوستان راهنمایی کنن و اینجوری زودتر به نتیجه میرسید.
با سپاس بسیار زیاد از بانو کاملیا بهترنی پیشنهاد همون عضویت در انجمن آزاده

[دلسا]

ممنونم کاملیای عزیز
تصمیم گرفتم هدفم رو مشخص کنم چه در کنارش باشم و چه نباشم. صحبت باهاش فایده ای نداره. همیشه حق به جانبه. باید اول روی گفتار خودم کار کنم.
به فکر انجمن آزاد هم هستم ولی متاسفانه کارت بانکیم مدتش گذشته باید یه کارتی جور کنم.
خاله قزی گرامی ممنون که همیشه همه جا هستی و راهنمایی می کنی. پیشنهاد خوبی بود. امیدوارم بتونم و یاد بگیرم.
دیگه نمیام و نمی نویسم تا اینکه تکلیفم رو با خودم مشخص کنم. اینکه هدفم چیه؟ چی میخوام؟ اینکه با کوچکترین حرکتی بهم نریزم.
این روزها به اندازه دنیایی دلم گرفته اونقدر که فکر نکنم حالا حالاها باز بشه. همش خاطرات ریز گذشته میاد جلوی چشمام. بازم حساس شدم به رابطه صمیمانه اش با جاریم (البته صمیمیت با حفظ شئونات) اینکه اینقدر احترامشو داره. اینقدر هواشو داره. اینکه تنهایی میره و بهشون سر میزنه. اینکه اگر با برادرش کاری داره با خانومش تماسه می گیره. میدونم اینها موارد خیلی مهمی نیستن و واسم کم اهمیت شده بود ولی نمیدونم چرا این روزا واسم خیلی بزرگ شدن. یه دلیلش اینه که خواهر شوهر و مادر شوهر و شوهرم خیلی اون جاریم رو قبول دارن و بالا می برنش.
مادر شوهرم با من زندگی می کنه. یه حرفایی یا حرکاتی می کنه که گاهی فکر می کنم از قصده (حافظه کوتاه مدتش خوب نیست) از وقتی که اومده با ما زندگی می کنه حالش خیلی بهتر شده چون من اینجا باهاش زیاد صحبت می کنم و گذشته رو بهش یادآوری میکنم حافظه اش بهتر شده انتظار تشکر ندارم و توقعی هم ندارم ولی اینکه مادر شوهرم به دخترش که میاد میگه عصر بهم چایی نداده، فلان کارو واسم نکرده ناراحت میشم ازم ایراد میگیره(شاید قصدی نداره). دوبار صبحونه میدم بهش مرتب قرص، حمام، بیرون توی حیاط بردنش، همه چیزش با خودمه. شوهرم هم این وسط به جای اینکه هوامو داشته باشه بدتر شده، صحبتاش با مادرشه، با اون یا جاریم مشورت می کنه، همش بیرونه، ایراد می گیره، اگر چیزی توی خونه تموم شده باشه بد برخورد می کنه، نمیخره. حاضره کفشاش توی حیاط آفتاب بخوره ولی توی جاکفشی که کفشای من هست نذارش. به وسایل من اگر سال ها انداخته باشه دست نمیزنه. وسایلش رو نامرتب رها می کنه. جلوی مادرش ازم ایراد میگیره مادرش هم رفتارهای اونو برام تکرار می کنه.
دلم خیلی پره ببخشید. من دیگه نمیام که بنویسم. میخوام خودمو پیدا کنم میخوام یه فرصتی به خودم بدم.
خدایا ازت فقط آرامش چندماه پیش رو میخوام.

[جویا]

دلسا جان چه لزومی داره که شما از مادرش نگهداری کنی شما در وضعیتی نیستی که بتونی بارهای اضافی بکشی
عزیزم دلم نمی خواد حرفی بزنم که تازه باری به روی مشکلاتت باشم ولی اخه خوب بودن تا کی بی حرمتی به خودت می کنی خودتو دوست نداری انتظار داری دیگران دوستت داشته باشن از این لاک بیا بیرون شاد باش کاری که اذیتت می کنه نکن تحمل نکن تغییرش بده به خدا تا خودت نخوای چیزی عوض نمیشه از مدیر سایت کمک بگیر اونا بهتر می تونن کمکت کنن نذار چند سال دیگه بگی ای کاش زودتر از اینا به داد خودم رسیده بودم کاش اینقدر در تنهایی و مشکلات خودم غرق نشده بودم