دوستان اگر دیدید که یک دفعه جوابم رو گرفتم و به نوعی بحث رو تمام کردم، به حساب این بگذارید که خودم رو به خوبی می شناسم.
اگر بخواهم ادامه بدم، مجبور میشم اینقدر این قضیه رو کش بدم که هم حوصله شما سر میره و هم مطمئنا راه حلی بهتر از راهکار فعلی برای مشکلم پیدا نمی کنم.
بنابراین به پاسخ منطقی و معقولی که از همفکری با شما دوستان بدست آوردم، احترام میگذارم.
این بیت شعر رو هم چون خیلی دوست دارم، برای پایان عرایضم می نویسم:
نه هر کس لاف یاری زد، به محنت یار من باشد./ نه آن کو دل زمن برد، آشنا دلدار من باشد.
علاقه مندی ها (Bookmarks)