+شروط و حدود در روابط ختر و پسر - چطور به حدومرز مشترکی در رابطه پای
این سوالییه که توی چند تا رابطه اخیرم برام پیش آمده، اونایی که دوست دارن توی بحث شریک بشن جواب بدن
به نظرتون بیان کردن حد و مرز از سوی یکی از طرفین رابطه، توی روابط زسمی و خواستگاری و اینا کار درستیه؟ مثلا اینکه یکی دوست داره با هم سینما برن ولی اون یکی فکر میکنه در ابتدای رابطه کار درستی نیست...فکر می کنید گفتن این جور محدودیت ها در اول آشنایی کار شایسته ای هست یا خیر؟ اساسا این کار برای پیشبرد رابطه هیچ فایده ای داره یا اینکه از همون ابتدا اگر دیدیم که طرفمون رفتاری با خصوصیتی داره که از چارچوبهای معمولی خودمون خارج هست باید پاقشاری کنیم ..یا به کل باید از ادامه رابطه منصرف بشیم؟
یه مثال : فرض کنید که من کلیت کسی رو پسندیدم اما در پایان ملاقات می بینم طرف دستش رو دراز میکنه که باهاش دست بدم در صورتی که من راجع یه این موضوع محدوده ای دارم... اینجا اگر من از طرفم بخوام که دیگه این کار رو انجام نده کار درستی کردم یا خیر اساسا مطرح کردن چنین خواسته ای بی فایده و غیر منطقیه؟!
یه مثال دیگه هم از دید آقایون بزنم، فرض کنید با دختر خانمی به قصد ازدواج آشنا بشن که حجاب نداره بعد ازش بخوان که توی خانواده پسر که میاد حجابشو حفظ کنه...
به نطرتون چنین خواسته هایی برای به چارچوب در آوردن رابطه و مطلوب کردنش برای هر دو نفر مفیده؟ شما چی فکر می کنید؟
علاقه مندی ها (Bookmarks)