من نميخوام زندگي اونا از هم بپاشه ، اينو هم مطمئنم اگه با مادرم يا برادرم در ميون بزارم چيزي جز طلاق راضيشون نميكنه.. از طرفي به جز اين خصوصيت بدش كلا ، زن تحصيل كرده و خوبيه و ( حداقل ظاهرا ) زندگي خوبي با برادرم دارن ، اين تنها مورده بديه كه در مورد اون باهاش روبه رو شدم. و به جز اين تقريبا ميتونم بگم يه زن نمونست .
من هرجوري تونستم بهش گفتم ولي نميدونم چجوري ديگه ازش بخوام كه بيخيال من بشه .
فعلا تا اونجا كه امكان داره سعي ميكنم خودم و از اون دور كنم و موقعي كه كسي خونه نيست من هم ميرم بيرون . ولي نميدونم تا كي ميتونم اينجوري ادامه بدم.!