سلام
به همدردی خوش اومدین
برادر گرامی همه ی این حرفهایی که شما میزنید مطمئنا حرف دل خانومتونم هست
یعنی ایشونم فکر میکنن شما درکش نمیکنید ایشون هم فکی میکنن تحت فشار هستند و شما شرایطش رو در نظر نمی گیرید
خانومتون سه سال عقد کرده موندن و این برای یه دختر تقریبا برابر با کلافگی و سردرگمیه
ایشون میدونن که اولین قدم برای رسیدن به آرامش و خارج شدن از این بحران بیرون آمدن شما از بیکاریه
همسرتون چون سه سال عقد کرده موندن ظرفیت درک کردنشون پر شده یعنی الان هرچقدر هم که خودش بخواد بازم نمیتونه شما رو درک کنه چون او از شما خسته تره
قدم اول اینکه به همسرتون این اطمینان را بدید که به زودی کار پیدا خواهید کردو واقعا هم تمام تلاش خود رو بکنید ( همانطور که حسین پور عزیز گفت نباید با یاس حرف بزنید اگه ایشون اطمینان رو تو صحبت های شما ببینند حتما دلگرم میشوند)
قدم دوم اینکه مسائل رو باهم قاطی نکید در پی تلافی کردن نباشی بیکاری شما نباید روی روابطتونن تاثیر بزار
برای ساختن زندگی هردو باید تلاش کنید پس اینکه همسرتونم دنبال شغلی برای خودش باشه مشکلی پیش نمی اره
اول سعی کنید شرایط رو آروم کنید اگر رشتتونن طوری هست که می تونید سفارش کار بگیرید و در منزل کار کنید موقتا این کار رو انجام بدید
از همسرتونم بخواهید برای بهتر شدن اوصاع و زودتر به نتیجه رسیدن خودشم تلاش کنه
لطفا از گله کردن از همدیگه و به دنبال مقصر گشتن هم دست بردارید اینو به خانومتونم بگید
علاقه مندی ها (Bookmarks)