برادر گرامی من هم به شما میگم احساساتی نیستید و این حسی که داشته اید و دارید یک عشق پاکه نه هوس یا چیز دیگه .چون از تفاوتهای عشق و هوس یکی همینه که عشق انسان رو بالا میبره و باعث پیشرفت میشه و در یک کلام سازنده ست و هوس برعکس مانع پیشرفت و صعود است.
اینکه شما تو سن 28 سالگی تصمیم به ادامه تحصیل گرفتید و تو یک رشته عالی درس خوندید نشون از اراده محکم و پاکی عشق شما داره.
اما برادر گرامی شما اشتباه کردید که مدت 7 سال بدون اینکه اون خانم و خانوادش به شما امیدی برای ازدواج بدن، به این رابطه ادامه دادید.قصد شما ازدواج بوده اما جواب درست و حسابی به شما ندادن و اون خانم تو این ماجرا خیلی مقصر بوده که نظر قطعی و حتمی خودش و خانوادش رو به شما نگفته .
شاید اون زمان خواستگار مناسبی نداشته و با شما بودن بهش آرامش میداده بدون اینکه قصد ازدواج با شما رو داشته باشه واگه اینطور بوده باشه اون تمام مدت با شما بازی کرده خصوصا که شما براش کم نمیذاشتید و سنگ تمام گذاشتید.
اما حالا که خواستگار داره شما رو فراموش کرده.
شما نباید تا وقتی که حداقل امیدی برای گرفتن جواب مثبت نداشتید این راه طولانی رو می رفتید و با در بسته مواه می شدید.
ظاهرا مشکل خانوادشون تحصیلات هم نبوده وگرنه حالا دیگه باید موافق باشن.
حشما تو این مدت اصلا در مورد معیاهارتون صحبت نکردید ؟
هیچ نشانی از رضایت در اون خانم دیدید ؟
از همه این حرفا گذشته حالا دیگه فرصت رو بیشتر از این از دست ندید و باهاش تماس نگیرید .اون دفعه هم نباید بدون موافقت برای ازدواج دوباره به تماسش جواب میدادید.
بیشتر از این عمرتون رو تلف نکنید و مدتی به خودتون استراحت روحی بدید و بعد برید دنبال موردی که مناسب شما باشه و شما رو با تمام وجود بخواد نه اینکه با احساسات و عواطف شما بازی کنه و مطمئن باشید ضربه ای که اون خانم خورده تو این مدت بیشتر از شما بوده چون برای یک دختر تا سن خاصی خواستگار مناسب میاد و بعد از اون دیگه ...
اما یه مرد راحت تر میتونه بره خواستگاری حتی اگه سنش زیاد باشه .
پس به خدا توکل کنید و دیگه باهاش تماس نگیرید مگه اینکه خودشون با خانواده تون تماس بگیرن و موافقتشون رو خیلی واضح اعلام کنن
موفق باشید
علاقه مندی ها (Bookmarks)