سلام،
به نظر من هیچ ربطی بین میزان تحصیلات و شعور وجود ندارد...
واقعیت این هست که در جامعه ما به نویی، عوام از یک فرد تحصیل کرده بیش از آنچه که باید انتظار دارن...
از یک فارغ التحصیل مهندسی یا پزشکی انتظار دارن، که علاوه بر تخصص مهندسی یا پزشکی، در همه امور اجتمایی، فرهنگی، سیاسی متخصص باشه...
فکر میکنم فلسفه وجود دروس عمومی هم در دانشگاهها تا حدی همین موضوع باشه...
به هر حال به عقیده من، این باور رایج یک باور اشتباه هست
درست همانطور که در مورد یک سری خواننده ها،بازیگرها و ...همه انتظار برخورد منطقی و شخصیت کامل دارن،
در حالی که هیچکدام اینها هیچ ارتباطی با هم ندارند!
باید باور کنیم، یک بازیگر خوب، صرفاً بازیگر خوبی هست و در این رشته متخصص هست...نه در همه امور زندگی یا انسان بودن یا شعور داشتن!
یا یک پزشک خوب، به صرف داشتن یک مدرک MD نمیتواند الزاماً انسان خوب یا با شعوری هم باشد...
یا اینکه، فلان خواننده اگر صدای خوبی دارد، اگر معروف هست، لزومی ندارد شخصیت خوبی هم داشته باشد یا در زندگی شخصی هم موفق باشد...چرا نمیشود فقط صدای زیبایش را دوست داشت!؟
درست مثل یک اهنگر خوب، در رشته خودش متخصص هست، هم میتواند شعور بالایی داشته باشد هم منطقش بهتر از خیلیها کار کند...
برای انسان بودن، شعور داشتن و حتی منطق داشتن ،تحصیلات نه شرط کافی هست و نه شرط لازم...
البته همه اینها، بستگی به تعریف ما از شعور هم دارد،
برای برخی مسائل تعریف خاصی وجود ندارد و شعور از این دسته مسائل هست،
و این کاملا روشن هست که بدون تعریف هیچ چیزی را به این سادگی(با نمونه گیری و ...) نمیتوان سنجید، چون ابزار اندازه گیری تعریف نشده است!!!
من کتمان نمیکنم، بودن در محیط آکادمیک یا تحصیلات میتونه به فرد این ابزار رو بده تا بهتر گفتگو یا تحلیل کنه یا منطقی تر برخورد کنه...که البته این هم فرد به فرد متفاوت هست...
اما اگر فردی در چنین محیطی نبود، به این معنا نیست که منطق ندارد یا کمتر دارد...
و در مورد شعور که واقعا هیچ ارتباطی وجود ندارد..
اگر فردی با ما متفاوت فکر میکرد، یا فرهنگ متفاوتی داشت، به این معنا نیست که شعور ندارد،
در مورد شعور به نظر من، با تعریف عام که به طور معمول به کار میره، با توجه به آنچه شخصاً دیدم ارتباط تحصیلات و شعور صفر هست،
و البته، من از نظر منطقی هم هیچ ارتباطی نمیبینم...
در مورد ازدواج هم فکر میکنم، این خوب هست که هر فردی به دنبال کسی بگرده که هم سطح خودش باشه، در هر زمینه ای، فکر میکنم اصطلاح هم کفو بودن از همینجا میاد،
یعنی هم وزن بودن در همه زمینه ها، شرایط مالی، خانوادگی، هماهنگی جنسی و ...
اما برای من شخصاً، تحصیلات هیچوقت مساله محدود کننده نبوده و همیشه معیارهای بسیار مهمتری از تحصیلات یا شغل وجود داشتن.
فقط در این حد که طرف با فرهنگ لغات و دیکشنری من آشنا باشه و به نویی زبان مشترک با هم بتونیم پیدا کنیم برام کافی بوده،
البته خانوادم، تا حدی مخالف عقیده من هستند، این هم برمیگرده، به عقاید نیمه فمینیستی مادر که فکر میکنن،
فرد مقابل من، باید انقدر تحصیلات داشته باشه تا قرار گرفتنش کنار من باعث شکستن اعتماد به نفسش نشه یا اینکه توانایی ابراز وجود یا ابراز عقیده رو ازش نگیره*...
شاد باشین،
کامران
*این عقاید پیش از آمدن عروس خانوم بود، الان هم که دارن میان، فعلا طرف ایشون هستن، خدا عاقبت منو بخیر کنه...
بعید نمیدونم یه روز طلاقشو از من بگیره...
علاقه مندی ها (Bookmarks)