سلام دوستان
نمیدونم از نجا شروع کنم.خیلی عصبانیم.شوهرم تو خونه خیلی کم حرفه و اصلا راجع به مسائل روزمره باهام صحبت نمیکنه.در حالی که من همه چی رو بهش میگم و همیشه ازش میخوام با هم صحبت کنیم.مثلا امروز صبح خونه بود بهش گفتم حب چه حبر از کارت یه ذره بگو چه اتفاقایی میافته.گفت هیچی...
بعد داداشم اومد خونمون (با هم همکار هم نیستن)یه عالمه باهاش حرف زدواز مشکلات جدیدی که براش پیش اومده گفت.راستش من خیلی ناراحت شدم و وقتی داداشم رفت بهش گلایه کردم اونم کی گفت آخه این حرفا به تو مربوط نمیشه که...
راستش اونقدر بهم فشار اومد که رفتنی همیشه دم در میموندم تا کفش بپوشه و درو براش ببندم ایندفعه درو کوبیدم و اومدم تو..
شاید بگین رفتارم بد بوده ولی باور کنین خیلی اعصابم به هم ریخته بود.این رو هم بگم ما در کل روابطمون خوبه و با هم دعوا نداریم ولی اصلا با من صحبت نمیکنه.
اصلا زندگی ما مثل زندگی بقیه نیست.از صبح میره سر کار 7-8 میاد خونه نوازشم میکنه و مثل بچه ها باهام خرف میزنه . بعد هم طبق معمول هر شب میریم خونه مامانم اینا و تا شب اونجاییم و با بابام صحبت میکنه و شب میایم خونه میخوابیم.اصلا برای هم وقت اختصاصی نداریم.با اینکه میگه منو خیلی دوست داره ولی زیاد نمیتونه بمونه حونه و میگه بمونم چیکار کنم؟
اگه هم یه روز کارش کم باشه و خونه باشه همش خوابه.
این رو هم بگم که تو زندگی ما عادت شده که وقتی تنها هستیم مثل بچه ها با هم حرف میزنیم.
مصلا من لبامو آوزیون میکنم و اونم میگه بیا بغلم !!! و اگه هم ازش دلخور باشم با لفظ بچگانه مشکلاتمو حل میکنم.اون هم همینطوریه.
نمیدونم درسته یا نه ولی ظاهرا چاره دیگه ای نیست.شوهرم اصلا منطقی نیست و اهل صحبت هم نیست و اگه بخوام منطقی و جدی باهاش صحبت کنم اصلا گوش نمیده با ناراحت میشه
ضمنا ما هردو 25 ساله هستیم و یه ساله ازدواج کردیم