با سلام
ضمن تاكيد مجدد بر عدم علني كردن رابطه صيغه اي، بايد به اين مهم اشاره كنم كه اگر احتمالا مشكل همسرتان از افسردگي باشد (ممكن است افسردگي پس از زايمان باشد)، درمان آن زمان بر هست. و ممكن است در دوره هايي عود كند.
يك جلسه درمان يا مشاوره نتيجه اي نخواهد داشت.
گاهي لازمست بين 8 تا 12 جلسه متوالي روانشناس باليني بايد روي ايشون كار كنند. و اگر شديد تر هست قبلش بايد يك دوره تحت دارو درماني توسط يك روانپزشك قرار بگيرند.
به عنوان شوهر وفادار شما در حوزه خانواده بهتر است كه جهت درمان هسمر و مادرفرزندانتان پكج درماني را كامل كنيد.
مطمئنا نتيجه آن به خود شما و زندگيتون و فرزندانتون بر مي گردد.
اگر شما فشار داخل منزل را را در خارج از منزل تعادل ببخشيد، انگيزه شما رفته رفته در درمان همسرتان كاهش مي يابد، و تسكين لحظه اي زندگي مانع از درمان اصولي وضعيت زندگيتون مي شود.
فرزندان شما هم در روي اين نهال خانواده به مرور پژمرده شده و در نهايت پس از اينكه از اين مرحله از زندگي گدشتيد، اين تسيكن هاي زودگذر مي گذرد و احساس گناه و كم كاري شما را مي آزارد مخصوصا اگر اثرات آن در زن و فرزندان خود ببينيد كه پژمرده شده اند.هرگز حل موقت و لحظه اي نيازهاي فيزيولوژي خود را جايگزين زندگي دائم و باثبات خود نكن اگرچه با فشار همراه باشد.
برنامه اساسي شما بايد تغيير الگوي خانواده باشد.
البته شايد كمتر كسي متوجه فشاري باشد كه شما هم اكنون حس مي كنيد.
معمولا زندگي با يك فرد با اختلال مزمن بسيار مشكل هست. اما شما بايد علاوه بر برنامه منظم درماني،شرايط استراحت و علاقمنديهاي خود را بهبود بخشيد تا شارژ لازم براي بازسازي زندگيت را داشته باشي.
علاقه مندی ها (Bookmarks)