سلام
بهترین کار اینه که دلایل منطقی براش بیاری و براش روشن کنی که خصوصا شما به درد اون نمیخورید، کاملا به دور از احساسات براش روشن کنید و با منطق محکم توجیهش کنید
اولش برای جفتتون سخته. کم کم یادتون میره و به زندگی عادی بر میگردید.
دلسوزی هم بی مورده. مگه زندگیو میشه با دلسوزی و با دلایل آبدوغ خیاری پیش برد؟
از حرفاش هم میشه چیزای جالبی نتیجه گرفت. کمی رمانتیک، کمی ادبی و به نظر کمی با قصد و غرض(البته قصد توهین ندارم، حرفاش بو داره!)
بالاخره اون یه مرده. از یه مرد با استقلال فکری کامل این حرفا بعیده.
علاقه مندی ها (Bookmarks)