سلام دوست عزیز
به قول سر افراز متاسفانه جامعه ما ،و در حقیقت بیشتر جوان های ما دارن شرایط سختی رو تحمل میکنند
پس اینو بدون که همدرد زیاد داری و مشکل اساسی در شما نیست وفقط شما میتونی تقویت و یا تضعیفش کنی.
درکت میکنم،عامل بیکاری هم مثل نداشتن شرایط ازدواج ،عاملی است که حقیقتا کنار اومدن باهاش احتیاج به درکی بالا و مهمتر از اون احتیاج به ایمانی راسخ دارد که انشاالله شما داری...
این خیلی خوبه که در بین مشکلت دنبال رد پایی از خواست خدا هستی،این یعنی چند پله از خیلی ها جلوتری و مطمئننا با این طرز فکر بهتر میتونی به جنبه های دیگه ی زندگی بپردازی.
شما به این بیکاری میتونی طور دیگه ای نگاه کنی،ببین شخصی که از لحاظ مالی شدیدا به کار احتیاج داره که قضیه اش جدا ولی در مورد امثال شما خدا رو شکر باز شرایط بهتره
حالا که وقتش نشده در کار و تخصصت پیشرفت کنی،به جنبه های دیگه زندگی بپرداز، یعنی خیلی در یافتن کار اصرار نکن .دنبالش باش ولی آهسته و پیوسته
مواردی که باب میلت هست رو پیگیر شو و پشتکار نشون بده ولی اگر نشد به خودت استراحت بده
شاید این هم فرصتی توی زندگیت هست که در آینده هیچ وقت دیگه به دست نیاری
من شناخت زیادی از شما ندارم که بگم در این فرصت چکار کن، حتی اگر سعی کنی مثلا در مورد یک مهارت تو زندگی اطلاعاتت رو بالا ببری و یا در راه معرفت قدمی برداری خیلی خوبه... و همیشه در زندگیت کاربرد داد. تعصب خاصی در رشته ی تحصیلی نداشته باش. تو زمینه های دیگه هم دنبال یادگیری و آموزش باش
راستش فکر نکنم با این مقدار از صحبت های شما بشه فهمید که کمال گرا هستی، اینم که میگی وای چقدر کار دارم فکر کنم به خاطر نگرانیه و یا کاری رو در موقع خودش انجام نمیدی.
همچنان محکم باش ولی سخت نگیر، به این فکر کن که وقتش که بشه اگر یک دهم تلاشهایی که تا الان برای کارت کردی رو داشته باشی همه چیز به بهترین شکل پیش میره
پس همراه با صبر به زندگی ادامه بده
برات آرزوی موفقت میکنم
علاقه مندی ها (Bookmarks)