دوست عزيز سلام!
اسمتون اينقدر به نظر من بي سوادسخت بود كه ترجيح دادم ننويسمش!من چيزائي رو كه درباره خودتون نوشته بوديد رو به دقت خوندم .شما بخشي از گذشته وحال من هستيد.ميدونيد چرا؟من با وجوديكه شاغل نيستم ولي براي زندگي ام ،چيزي كه انگار از بلندي يه قله به ته دره پرت شده ارزش زيادي قائل بودم .ميجنگيدم تا بدست بيارم. تا جائي كه تونستم سعي كردم خوب و مفيد باشم ولي زمانه هميشه اوني نيست كه آدم مي خواد و آدمهاي با هوشي كه بيشترين توقعات را از شاهكاراي خودشون دارن زودتر از بقيه به اين حالت ميرسن .چوون اگه ديگران موفقيتاي كوچيك خودشون رو تو بوق وكرنا ميكنن يا براشون تو بوق و كرنا ميشه يه دليلش اينجاست كه اين موفقيتا يا اتفاقيه يا قله اي بلندتر را براي خودشون نمي بينند. ولي كسي كه هر لحظه دنبال پيشرفتن هميشه قله را جائي بلندتر از خودش ميبينه و اينه كه اگه يه وقتي ابرا روي قله را بگيرند فكر ميكنه ديگه افقي نيست و هدفهاي مسير قله را هم ديگه نمي بينه!
ولي اين راهش نيست . اينكه براي خودمون هدف گذاري كنيم خوبه ولي بايد ببينيم چي به ما قدرت پرواز ميده
به درونياتت رجوع كن و ببين واقعا چي ميخواي و اميدوارم به هدفت برسي!
موفق باشي!