حتماً مقدار زیادی از این مشکلات به بیماریش مربوط می شه، می دونم که خودتون تا الان پیگیر بیماریش بودین اما بهتره که به طور جدی تر اطلاعاتتون رو در مورد افسردگی بالا ببرید و با رفتارها و برخوردهای مناسب به روند بهبودیش کمک کنید، درسته که شما باید یه مقدار زحمت متحمل بشید ولی خوب به هر حال زندگی مشترکتونه و نتایج مثبتشو خودتون می بینید.
در مورد بی مسئولیتی باید بگم که مردها زود تنبل می شن و باید یه جورایی به تلاش وادارشون کنید، باید ازش بخواید که برای زندگیتون تلاش کنه و خواسته هاتونو (مالی) بهش بگین. البته خیلی محترمانه و جوری نباشه که بهش بربخوره. اگه خودتون کار می کنید بهتره که کمکی به مخارج زندگی نکنید و اجازه هم ندید که خانوادتون کمکش کنن، باید بار زندگی رو به دوشش بندازید.
ابراز علاقه نکردن فقط مشکل شما نیست، این مشکلیه که خیلی از خانما ازش شاکی هستن و به تفاوت های زن و مرد بر می گرده اما قابل آموزش هست. گفتید موقع رانندگی کم حرف می زنه، اینم از خصوصیات مرداست. مردا نمی تونن در یه لحظه چند کارو با هم دیگه انجام بدن در حالی که این توانایی در زنها خیلی بیشتره.
در رابطه با روابط جنسی هم همین طور که هم دوستان دیگه گفتن و هم پزشکشون گفته اثرات داروهاییه که مصرف می کنه. به نظر من بهتره که حالا که شوهرتون کمتر جلو میان شما هم این رابطه رو آغاز نکنید، تا اینکه خودش تشنه بشه و ازتون بخواد، در عوض سعی کنید که بیشتر تحریکش کنید که اینم از هنرهای یه خانم باید باشه. یه مورد مهم دیگه اینه که مردا تو این زمینه خیلی آسیب پذیر هستن یعنی شما نباید مرتب بهش گوشزد کنید که از رابطتون ناراضی هستین، وقتی مردی احساس کنه که نمی تونه زنشو ارضا کنه خودش هم کمکم سرد می شه. پس سعی کنید این احساسو به شوهرتون منتقل نکنید تا انشاالله بعد از بهبود بیماریشون همچین مشکلی هم ایجاد نشه.
در ضمن چرا می گید وضعیتش تغییر نکرده؟؟؟؟ همین که حملات اضطرابش دیگه تکرار نمی شه یعنی خیلی خوب شده. احتمالاً بعد از دارو درمانی احتیاج به رفتار درمانی هم دارن که در این مورد همونجوری که اول گفتم نقش شما در بهبودشون خیلی مهم می شه.
علاقه مندی ها (Bookmarks)