نمیدونی چه تلخه وارث درد پدر بودن...

[niloofar 25]

سلام به همدردان همدردی
از همتون ممنونم که اینقدر بهم لطف دارید،دور و بر من پر از آدمهایی هست که همیشه لطفشون شامل حالم شده اما یه فرق بزرگ هست بین اونها و شما دوستان عزیزم،اونها نمیدونند من در حقیقت کیم و چه مشکلاتی دارم اما شما دوستان با دونستن مشکلات پیرامون من باز هم لطفتون رو نثارم کردید:)صادقانه و از صمیم قلب از تک تکتون سپاسگذارم
میخوام یه چیز دیگه هم بگم:درسته که پدرم باعث و بانی همه سختی های زندگی ماست اما دیو نیست!یاد گرفتم تو عمق زشتی ها هم دنبال زیبایی ها بگردم و یقین پیدا کردم که حتما هست:)اون مهربونه و دل ساده ای داره تا حالا دستش رو روی ما دختر ها بلند نکرده،من احترام رو از پدرم یاد گرفتم،یادم نمیاد هیچ وقت بجای شما،"تو" صداش کرده باشم یا وقتی خطابش میکنم از حالت سوم شخص خارج شده باشم ،هیچ وقت صدام رو روش بلند نکردم،همه ما همینطور هستیم جز داداشم.
ما بچه های فقر و اعتیاد و زشتی هم احترام رو میفهمیم،مخصوصا احترام به بزرگتر...اجازه نمیدم در آینده همسرم هم بهش بی احترامی کنه.این به این معنا نیست که کارهاشو تایید میکنم من با ذره ذره وجودم از کارها و رفتارای پدرم متنفرم اما بحث احترام گذاری جداست با بی احترامی چیزی حل نمیشه:):

سلام شيداي عزيز!
صحبتهاي خوب و كامل و البته خلاصه شما!برعكس خودم كه اينقدر قصه زندگيمو كش آوردم كه حوصله همه سر رفتباعث شد فكر كنم چقدر آدم تو اين دنيا هست كه به جاي اينكه بشينه و مثل من فكر كنه بد بختم /تمام ملاكهاي مربوط به خوشبختي يه دختر رو تو خودش جمع كنه و واقعا موفق باشه!
اين پيش درآمدو كه گفتم دوستان همه گفته بودند و شايد خيلي بهتر از من خودتم ميدوني كه آدم موفقي هستي فقط بايد اين افكار منفي رو كه خانواده ات ميتونن باعث سر شكستگيت در آينده زندگيت بشن رو دور بريزي :مثل همين حرفائي رو كه بالا زدي نه اونائي كه رو كه قبلا گفتي /اينكه پدر تو هر چه كه بوده پدر خوبي برات بوده و مادرت يا احيانا پدرت نگذاشتن كه تو از صحنه درس و قهرماني و چيزي بودن دور بموني تا امروز اينهمه آدم شيفته توانائيات باشن نه اينكه تا يادت بيفته تو زندگيت هيچ كار مفيدي نكردي بري تو پيله تنهائي خودت و اينكه از بين چند نفر اين تو نباشي كه انتخاب بشي غصه بخوري!
حرفاي جناب مدير عالي بود يعني ما در بين خانواده هاي به ظاهر مثبتمون هم داريم كسائي رو كه اگه خوب تو زندگيشون دقيق بشي ازشون نقاط ضعفي شايد نه به پررنگي اون چيزي كه تو صادقانه درباره خانواده ات گفتي ولي هست و اينكه اينا اينقدر پر رنگ نيست كه اونا بخوان مثل تو مثل يه كالاي ناجور از ديده شدنش بنرسن دليل عدم وجودش نيست يا نه اصلا چرا مردومو بد كنيم اونا خوب ولي با ديدن اينهمه توانائي اگه كسي به زانو نيفته و خدا را به خاطر وجود مثل تو گلي تو اين خانواده شكر نكنه تو به ايمانش شك كن نه به خودت!
اينو بگم تو ميتوني از بين اطرافيانت كسائي رو پدا كني كه بينش بالاتري دارن و اونا رو تا حدودي كه لازمه به خلوت خودت دعوت كني وروراست به خودشون (فقط اوني كه براي خودتم ارزش انتخاب رو داشته باشه)واقعيت رو بگي تا اونا با دونستن واقعيت زندگي تو نه حذف اون قسمت خراب براي سالم ديده شدنش تو رو انتخاب كنن و همونطور كه تا حالا بودي با عزت نفس برو جلو و حتي نگذار كسي به پدري كه جلو موفقيت و خوشبختي تو رو نگرفت و دستي روت بلند نكرد بي احترامي كنه حتي اگه از نظر تو و وديگران اون يه آدم لايق احترام نباشه به خاطر كارائي كه كرده!اينو بدون اينكه بخواي حذفش كني يه روز مياد كه خودت با گريه بلند ميشي و ميري سراغش و به تنهائيش گريه ميكني .هر كدام از آدمها تو زمين يه ماموريتي دارن و شايد ماموريت پدر تو به فكر آوردن بقيه باشه .
پس به خدا اميدوار باش و فرصت يه زندگي خوب را به خودت بده .فرصتي كه يه نياز طبيعي و نبود و كمبودش تو سالهاي بعد خيلي تو زندگيت احساس ميشه!
برا ي خواهرات هم اين اميد رو ايجاد كن كه ميشه يه زندگي خوب تشكيل داد چون با ورود يكي بقيه راهها هم باز ميشه!
بازم از نوشته هاي خوبت كه روز به روز اميد بخشتر ميشه برامون بنويس و موفق باشي!