سلام . از تک تک دوستان ممنونم . از همه هزار و چند نفری که مطلب رو خوندن . و بقیه دوستان که نظر دادن و بهم لطف کردن . بازم میگم خیلی مهربون هستید .(در تاپيك قبلي ام: احتمالا وقت مرگم رسيده )
مشکل من کاملا شخصی بود و در کنار کتاب و شعر و معلم و راهنمای دینی و مطالعه و . . . از روانپزشک و روانشناس هم کمک میگیرم .
به ذهن میرسه خودکشی یه راه هست . ولی کدوم خود رو بکشم ؟
بحث عرفان و ادبیات هم نبود . من زبان طرح مشکلم ادبیات هست . همیشه از شعر استفاده میکنم . در اول هم عرض کردم بلد نیستم بنویسم و مجبورم از شعر استفاده کنم .
بازم از همتون ممنونم . شعر زیر رو از صائب به عنوان تشکر و جبران کمی از محبت شما براتون مینویسم . مواظب خودتون باشید . دوستون دارم . جمع خوبی دارید . خداحافظ
با حلقهٔ ارادت ساغر به گوش کن
یا عاقلانه ترک در میفروش کن
چون می درین دو هفته که محبوس این خمی
سرجوش زندگانی خود صرف جوش کن
بسیار نازک است سخنهای عاشقان
بگذار گوش را و سرانجام هوش کن
چون صبح، در پیالهٔ زرین آفتاب
خونابهای که میدهد ایام، نوش کن
از روی تلخ توست چنین مرگ ناگوار
این زهر را به جبههٔ واکرده نوش کن
ساقی صبوح کرده ز میخانه میرسد
صائب وداع صبر و دل و عقل و هوش کن
علاقه مندی ها (Bookmarks)