ابتدای رابطه خوبه بعدش انگار همه فقط تحمل ام می کنن؟
سلام
من 27 سالمه. یک ساله ازدواج کردم. فرزند ندارم و شاغل هستم.
من هر رابطه ای رو که شروع می کنم اول اش خیلی خوبه ولی بعدش احساس می کنم همه فقط تحمل ام می کنن! مثلا رابطه استاد و شاگردی... فرقی نمی کنه چه استاد من باشم و شاگرد کس دیگه و یا بالعکس. یا رابطه با خانواده ام یا همسرم یا خانواده همسرم یا همکارانم یا هم کلاسی هام. حتی مشاور بیرون هم که می رفتم همین حس رو داشتم و احساس می کردم اون خانم مشاور می خواد هر چه زودتر از دست من راحت بشه. البته اول اش هم بهش گفته بودم که قبلا هم پیش چند مشاور رفتم ولی هر جا که می رم چون احساس می کنم فقط دارن تحمل ام می کنن دیگه جلسات بعدی نمی تونم برم پیششون. ولی گفتن این موضوع هم فایده ای نداشت و دقیقا با این خانم مشاور هم همین احساس پیش اومد و دیگه پیش اش نرفتم.
یه چیزی می خوام بگم نمی دونم بهم می خندید یا نه... ولی اینجا هم همین اتفاق افتاد... یه پست به اسم "همسرم ترکیبی از خیلی هاست" توی بخش مشاوره ازدواج>> ارتباط مراجعان-مشاوران گذاشتم که اون رو هم اول اش دوستان زحمت کشیدند و راهنماییم کردن ولی بعدش دیگه هیچی!!!
اگه زحمت بکشید و نظرتون رو بدید و بگید که چیکار باید بکنم خیلی خوشحال می شم.
علاقه مندی ها (Bookmarks)