زندگی من بعد طلاق چطوری خواهد بود؟!

[بی دل]

سابینا جان متاسفانه باید عرض کنم شما هم توقعت از همسر زیاده، هم از زندگی، هم از وطن!
شما دو سال در دوران عقد بودی، زندگی مشترک نبوده که حالا عنوان میکنی توقعاتت از زندگی مشترک برآورده نشده. در دوران عقد، در جامعه ما بخصوص شما که در آذربایجان هستی، هرچند شرعا زن و شوهر محسوب میشید اما حریمها را باید رعایت کنید تا اینکه وارد زندگی بشید. البته کاملا قبول دارم که سالی که نکوست از بهارش پیداست و دوران عقد باید گل و بلبل باشد. اما این کلمه "باید"متاسفانه در اکثر موارد فقط یک انتظاره از سمت ما خانومها. تازه بر عکس هم هست. چون معمولا مردها وقتی عقد میکنن انگار دیگه خیالشون راحت میشه که طرف رو تصاحب کردند و دیگه حالا باید برند دنبال کارشون!

ولیییییییییییییی! سابینا من کاری ندارم شما چه تصمیمی گرفتی و چیکار میخواهی بکنی. اما چرایی تصمیمات ات و فلسفه پشت اونها اشکال داره.
اولا که توقعت از دوران عقد خیلی بالا بوده، حالا چوبش رو داری میخوری (چرا دوران عقد رابطه جنسی برقرار کردی؟!!!)
شما فرض کن الان طلاق گرفتی و قراره تا مدتها بی خیال مرد دیگه ای و رابطه عاطفی و جنسی و... بشی، خوب چرا همین الان بی خیال این رابطه نمی شی و اجازه نمی دی به شوهرت که تحت شرایط روحی بهتری درمان بشه؟ تو این فاصله هم میتونی درست رو بخونی یا سر کاری بری.

در ضمن در مورد حرف دیگران:
مادامیکه خودت اونقدر نسبت به خودت بی رحمی که خودت رو یک زن مطلقه دوبار شکست خورده و لایق نگاه و حرف مردمو... ببینی، قطعا مردم همین کار را با شما خواهند کرد. هر وقت خودت خودت رو رها کردی و چسبیدی به زندگیت و باور کردی که همیشه برای ساختن یک زندگی خوب فرصت هست، اونها هم این رو باور خواهند کرد.

در مورد خارج رفتنت:
توقعت خیلی از اون ور آب بالائه! بخدا اونقدر باید تلاش بکنی که اگر نصف اون میزان را در ایران تلاش کنی خیلی زودتر به موفقیت میرسی.

در مورد ازدواج اون ور آب هم بنده با ایرانی ها اصلا کاری ندارم از خود خارجیها میگم:
خانمی را میشناسم که تحت شرایط خیلی بدی مجبور شد طلاق بگیره الان بعد از سه سال میگه: مردها فقط میخوان با آدم رابطه داشته باشند و من همچین آدمی نیستم که بخواهم به چنین روابطی تن بدم.
خانم دیگری از دوستان بنده داره با هم خونه ای زندگی میکنه و ازدواجی در کار نیست تازه بچه اون آقا رو هم نگه میداره و کلی هم باید سرویس بده تازه از جیبش هم باید خرج کنه!
خانمی را در یکی دیگه از کشورهای متمدن میشناختم که پزشک بود! و در یک کلینیک خیلی معروف و بزرگ کار میکرد اما از 3- 4 سال قبل اش که همسرش رهاش کرده بود و با زن دیگری رفته بود و این مجبور شده بود طلاق بگیره، میگفت هیچ مردی جز برای خوشگذرونی بهش نگاه نمیکنه و خبری از ازدواج نیست. و این خانوم میگفتش که من علاقه ای به این نوع روابط ندارم.

یکی از دوستان آیه خوبی از قرآن آورده بود (سوره نسا) فکر میکنم آقای خار پشت بودند. سابینا شما که پیه طلاق رو به تنت مالیدی، پس میتونی بدون اینکه انگ طلاق بهت بخوره یک فرصت درمانی منتها تحت شرایط خوب (بدون تنش و فشار و شرط تعیین کردن) به همسرت بدی. اگر نشد برای شما سال دیگه یا امسال چه فرقی میکنه؟ با یکی دو سال اینور اونور شدن هیچکس زندگیش کن فیکون نشده!
تازه اگر هم خواستی به هر دلیل جدا شی، اونقدر که مردهای داخل ایران علاقمند به ازدواج هستند، مردان خارجی (غربی) تمایلی به ازدواج ندارند. تازه اونم می بینی دو تا بچه دارند بعد می بینند خوب حالا با هم تفاهم دارند و میتونند ازدواج کنند، یا اینکه نه همینطوری ادامه بدن مسئولیتشون کمتره!!!