این چند وقته اون قدر مسئولیت روی دوشش بوده که احساس کردم واقعا خسته شده؛ کارهای مراسمات عزاداری؛ فکر و خیال تنهایی مادرش؛ کارهای اداری بیمه ی مادرش! خلاصه؛ احساس میکردم که روحیه ی خودم هم یه مقدار خسته ست! تصمیم گرفتم با دوستم بریم خرید برای اینکه یه مقدار روحیه ام خوب بشه! وقتی برای خودم داشتم خرید می کردم، یاد گلم افتادم که اون هم این روزها خیلی خسته ست، پس بذار یه هدیه ی کوچولو هم براش بگیرم.
رفتم خونه و کادوش کردم و توی یه نامه ی چند خطی هم نوشتم که " ناقابله! فقط می خواستم بگم که توی این روزها و لحظات هم به یادت هستم. و بابت تموم اون لحظه هایی که به فکرم بودی هم ازت ممنونم."
گذاشتم آخر شب که اومدیم از بیرون و به بهانه ی عوض کردن لباسها؛ آخه! بعدش می خواستیم بریم بالا برای خواب؛ گفتم: چشماتو ببند و کادو رو دادم دستش!
قربونت برم که این قدر خوشحال شدی و برای لحظه ای خندیدی!ازم تشکر کرد و بهم گفت: که می خوام برم بالا و بگم که ما امشب می خوایم پایین بخوابیم! گفتم: نه! چیزی نمونده به چهلم آقا! بذار این چند شب هم بگذره و بعد می یاییم خونه ی خودمون! از ایشون اصرار و از من انکار! با یه حالت عاشقانه از توی بغلش فرار کردم و رفتم بالا! آخه! دوست داشتم که نازم رو بکشه!
اون شب گذشت و فردا شبش؛ یعنی دیشب، با اینکه بالا خوابیده بودیم اما اون قدر عاشقانه سمتم اومده بود که صدای ضربان قلبش رو احساس می کردم؛ وقتی بهم گفت: که امشب فقط به خاطر اینکه اینقدر عاشقانه نگاهم می کردی و فقط بخاطر خنده های قشنگت می خوام پیشم بخوابی! در صورتی که ما کاملا از هم جدا نشسته بودیم و هر کدوممون توی جمع مردونه و زنونه نشسته بودیم اما احساس عشق و دوست داشتن؛ می تونه از راه دور هم انعکاس داشته باشه! دیشب؛ با رفتارهاش و محبت هاش و کلامش و گرمای نفسش بهم فهموند که چقدر دلش برای با هم بودنمون تنگ شده و چقدر تاثیر خنده های من توی عاشق کردنش زیاده و چقدر توجهات و محبتهاش بخصوص توی شرایط سخت برای من دوست داشتنیه!
دوستت دارم و از خداوند به خاطر این نعمت قشنگش ممنونممممممممممممم!
پاسخ با نقل قول
علاقه مندی ها (Bookmarks)